O Mikołaju, co wyjątkowej żony szuka

Nawet wtedy, albo zwłaszcza wtedy, kiedy wszystko wydaje mi się beznadziejne i nie idzie tam, gdzie chcę. Zwłaszcza trafiła do mnie konferencja o księdze Tobiasza, że musimy zmagać się z wielkimi wyzwaniami na drodze do wielkich rzeczy, tak jak Tobiasz zmagał się z wielką rybą na drodze do Sary. I naprawdę zaczęło coś powoli we mnie kiełkować, coś się zmieniać. I nadszedł potem dwunasty dzień kwietnia tego roku. To była Niedziela Bożego Miłosierdzia, odpust w mojej polskiej parafii. Bardzo nie chciałem tam iść. Naprawdę myślałem, żeby pójść do jakiejś innej parafii, no bo spodziewałem się, że u nas, u Polaków, msza będzie długa, będą procesje ze sztandarami, jakimiś nieistotnymi ceremoniałami. Tam w ogóle było dużo takich rytuałów, których nie lubiłem.

Ale nie żałuję ani trochę, bo wiem, że w końcu zacząłem próbować, a wcześniej bym się w życiu nie odważył. W trakcie tej całej historii w jednym tygodniu przesłuchałem wszystkie odcinki Pachni Deu. Zrozumiałem, że odtąd miałem całkowicie błędne wyobrażenie o miłości i związkach. Mam nadzieję, że gdy kiedyś kogoś spotkam, to będę dzięki Ojcu wiedział, jak to po Bożemu zbudować. Tak czy siak. Jestem teraz sam, ale spoko. Staram się żyć tak, jak ojciec wspomniał w ostatnich pachnidłach i wierzę, że jestem po prostu na dobrej drodze. Żyję pełnią życia i niczego nie odkładam, czekając na tego kogoś. Znam swoje miejsce i powołanie i próbuję je wypełnić na tyle, na ile mogę. Tak jak mówiłem, miewam chwilę oczywiście, że się zastanawiam, czy tak będzie zawsze.