O Grażynie, co ją żul uratował

No więc, moi drodzy, witam was bardzo, bardzo serdecznie w naszym kolejnym spotkaniu z cyklu Historie potłuczone. Witam was w tą wrześniową niedzielę. Bardzo się cieszę, że wróciliśmy, że jesteśmy już, że słuchamy, że historie nam znowu towarzyszą. Kochani, na początek posłuchajcie paru komentarzy spod ostatniego odcinka, no bo jesteśmy już na bieżąco, wy komentujecie, ja czytam, więc wszystko tak, jak to mówią, drzewiej bywało. Zacznijmy od bardzo pozytywnego komentarza, w sensie pozytywnego dla mnie, żeby od czegoś radosnego zacząć, w sensie radosnego dla mnie. Sabinka napisała tak. A ja się cieszę, że mogłam na żywo słuchać i spotkać się z ojcem w Rybniku. Pomimo tłumów udało nam się dopchać po błogosławieństwo, chwała Panu.

P.S. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, na żywo ojciec Adam jeszcze szczuplejszy. No i to to ja rozumiem. No, ostatnio mam malutki zastój, taki trochę, że tak powiem, nawet chyba planowany, w sensie dałem sobie chwilę odpoczynku, bo jeszcze parę kilo bym, wiecie, chętnie zrzucił. Nie dużo, ale jeszcze parę, tak. Więc chwila zastoju jest, ale niedługo wracamy na bardziej radykalne tory. Sabinko, bardzo cię pozdrawiam, cieszę się, że się widzieliśmy w Rybniku, rzeczywiście tam było strasznie dużo ludzi, będzie niedługo pewnie jakiś vlog chyba, oczywiście tam będzie tylko parę zdjęć, ale było bardzo, bardzo fajnie. A skoro tak, bo tam też wielu z was właśnie pisze, że gdzieś tam usłyszeliście w historiach i potem pojechaliście, to czekajcie, jak wy to słuchacie, to właśnie kończę Gdynię, w sensie już mnie nie ma w Gdyni.