O Grażynie, co ją żul uratował

P.S. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, na żywo ojciec Adam jeszcze szczuplejszy. No i to to ja rozumiem. No, ostatnio mam malutki zastój, taki trochę, że tak powiem, nawet chyba planowany, w sensie dałem sobie chwilę odpoczynku, bo jeszcze parę kilo bym, wiecie, chętnie zrzucił. Nie dużo, ale jeszcze parę, tak. Więc chwila zastoju jest, ale niedługo wracamy na bardziej radykalne tory. Sabinko, bardzo cię pozdrawiam, cieszę się, że się widzieliśmy w Rybniku, rzeczywiście tam było strasznie dużo ludzi, będzie niedługo pewnie jakiś vlog chyba, oczywiście tam będzie tylko parę zdjęć, ale było bardzo, bardzo fajnie. A skoro tak, bo tam też wielu z was właśnie pisze, że gdzieś tam usłyszeliście w historiach i potem pojechaliście, to czekajcie, jak wy to słuchacie, to właśnie kończę Gdynię, w sensie już mnie nie ma w Gdyni.

Kochana, nie jestem w stanie ci pomóc twoimi nogami. Oczywiście bardzo się pomodlę i też was, langustowicze, proszę, pomódlcie się, żeby znaleziono rozwiązanie, żeby ból minął. Mariusz, a u mnie historie wjechały na lotnisku w Stambule. Kochani, jak jest jakieś lotnisko na świecie, to zazwyczaj te komentarze zwracają moją uwagę, bo to mi bardzo bliskie rzeczy. Jestem w podobnym wieku do ojca Adama i po raz pierwszy leciałem samolotem. Sam mocno jestem potłuczony, ale widzimy się 3 października w Gdańsku, bilety kupiłem, hotel też mam. Pozdrawiam serdecznie, Mariusz. Mariuszu, super. Po pierwsze, to ciekawe, jesteś pierwszy raz w samolocie w moim wieku, no to tak dość.

To nie są żadne znaki. Rozpoznajemy wolę Bożą poprzez konferencję Ojca Adama Szustaka, jak podejmować dobre decyzje, czyli sześć punktów św. Tomasza z Akwinu, a nie przez jakieś to, że w internecie chłop powiedział Lemberg. Kochana, przejdź swoją decyzję przez te sześć punktów św. Tomasza. To jest w rekolekcjach z Warszawy chyba z zeszłego albo sprzed dwóch lat, jak podejmować dobre decyzje, skąd wiedzieć, czy moje decyzje są dobre czy złe. I jak ci się będzie zgadzało z tamtymi punktami, to buduj dom w Lęborku. Jak ci się nie będzie zgadzało, to chociażby ci szóstak sześćdziesiąt tysięcy razy powiedział o Lęborku, no to nie buduj, bo to nie te znaki, kochani. A w ogóle w Lęborku byłem wczoraj, w sensie względem tego, jak to nagrywam. Bardzo było fajnie. Agnieszka jeszcze, posłuchajcie.

Jadę autem, nagle spośród wielu zdań, jakie wymieniam z moją prawie trzylatką, słyszę, a gdzie jest Adaś? No to ja pytam, włączyć Adasia? A moja trzylatka, no tak. I o to już w zasadzie na dwie raty odsłuchałam. No bo faktycznie w aucie ostatnio radio milczy, mamy wiele do przedyskutowania. Pytałem ją któregoś dnia, a czy wiesz, że Adaś u nas niedługo będzie? A ona na to, naprawdę? A chcesz jechać? No tak. Tak więc, szykujemy się jutro na mszę w Lęborku. Ciekawa jestem, ile wytrzyma, chociaż do kościoła chodzić lubi. Zapakujemy kocyk, starty książek i jedziemy. P.S.: byliśmy i do Gdyni droga rzeczywiście daleka. Kochana, po tym dodatku na końcu, to ja właśnie chyba Cię kojarzę, bo to się, widzieliśmy się chyba przy zakresli w Lamborku, nie?

Nieważne, czy w Niego wierzy, czy nie. Jeżeli jest dobre, to jest pełne Boga. Ale może to był sam Pan Bóg. I może to też był Pan Bóg. Takie Jego dwa wcielenia. Dałem Ci na imię Grażyna. Wiem, jak masz na imię, naprawdę bardzo piękne masz imię, ale Grażyna, bo ostatnio byłem na Litwie, może oglądaliście vloga z Litwy i tam się dowiedziałem, że to imię Grażyna to wymyślił Adam Mickiewicz, że tego imienia wcześniej nie było, a że on to wziął z litewskiego, z tego, że to znaczy piękna. Całe życie zasługiwałeś na to, żeby być piękna, żeby ktoś cię pokochał, nie? Nie, ty jesteś piękna. Ty jesteś piękna.