Utworzenie PZPR
15 grudnia 1948 rozpoczął się tzw. zjazd zjednoczeniowy PPR i PPS, podczas którego doszło do połączenia tych partii. Od tego czasu funkcjonowała Polska Zjednoczona Partia Robotnicza, która rządziła w Polsce do końca lat 80. O kulisach tego wydarzenia i o początkach działalności PZPR opowiada dr Krzysztof Kierski z IPN w Olsztynie. Przygotował Mirosław Sochacki. https://radioolsztyn.pl/wp-content/uploads/2023/01/Utworzenie-PZPR.mp3
Po zjednoczeniu obu partii legitymacja PZPR miała być przedmiotem dumy jako świadectwo wiernej służby socjalistycznej ojczyźnie i narodowi, gotowości aktywnego urzeczywistniania programu i polityki partii. Jej posiadanie jest zaszczytem i obowiązkiem. Prawo do legitymacji partyjnej potwierdzać trzeba codziennie zaangażowaną postawą, konsekwentnym przestrzeganiem zasad ideowych i norm statutowych partii, jednością czynów ze słowami. Sprawdzianem tej postawy będzie udział każdego członka i kandydata PZPR w realizacji programu partii. Legitymacja partyjna powinna być nie tylko dowodem organizacyjnej przynależności do PZPR, lecz także dokumentem drogi członka partii, świadectwem głównych przejawów jego aktywności.
Legitymacja partyjna musiała być traktowana często jako wartość sama w sobie, stąd padające niekiedy w dokumentacji wewnątrzpartyjnej sformułowania, że dany osobnik nie jest zainteresowany pracą partyjną, a jedynie posiadaniem legitymacji. Tego typu przejawy były surowo piętnowane przez partyjne instancje i zdecydowanie, choć jedynie słownie, potępiane. Towarzyszka Janina Juzoń, członek egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Olsztynie, wyraźnie zaznaczała, że... ...legitymacji nie można używać jako dowodu osobistego. Podobne stawianie sprawy dezorientowało niekiedy szeregowych członków PZPR, stąd pojawiające się bezradne pytania z sali o praktyczne formy zastosowania owego dokumentu.
Jestem do głębi serca wzruszony, drodzy moi przyjaciele. W skład biura politycznego KC weszli ponadto Jakub Berman, Franciszek Jóźwiak, Hilary Minc, Stanisław Ratkiewicz, Marian Spychalski, Roman Zambrowski i Aleksander Zawadzki z PPR oraz Józef Cyrankiewicz, Adam Rapacki i Henryk Świątkowski z PPS. Wbrew ustalonym wcześniej zasadom, stanowiącym m.in. o tym, że w instancjach terenowych obowiązywać będzie proporcja 2 do 1 na korzyść PPR, założenia tego nie przestrzegano. Np. wśród członków komitetów wojewódzkich PZPR znajdowało się 512 PPR-owców i tylko 194 PPS-owców.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Opowieść o zjazdzie zjednoczeniowym PPR i PPS i powstaniu Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
Opis procesu jednoczenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, w tym procesy i czystki w PPS.
Opis drugiego zjazdu Polskiej Partii Robotniczej i uchwały dotyczące utworzenia Zjednoczonej Partii Robotniczej.
Opis struktury nowo utworzonej partii i jej ideologii, w tym wzmocnienie ideologii komunistycznej.
Opis reorganizacji struktur partyjnych i zacytowanie konferencji w Olsztynie.
Opis aktywnych przygotowań do zjednoczenia partii i budowy wspólnego domu partyjnego.
Opis konferencji w Olsztynie i decyzji o budowie wspólnego domu partyjnego.
Opis reorganizacji kół partyjnych i akcji oczyszczającej szeregów partyjnych.
Opis procesu weryfikacji członków i wpływu na liczebność obu partii.
Opis konsekwencji utworzenia PZPR, w tym biura politycznego i metody rządzenia.
Opis konsekwencji utworzenia PZPR i jej wpływ na strukturę i ideologię Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.