Polityka gospodarcza Gierka
Dzięki kredytom z krajów kapitalistycznych chciał uczynić Polskę dziesiątą gospodarką świata. Skutki jego decyzji Polacy odczuwają do dziś. O polityce gospodarczej Edwarda Gierka, I Sekretarza PZPR w latach 1970-80, opowiada Mateusz Wojciechowski z IPN w Olsztynie.Przygotował Mirosław Sochacki.
Z jednej strony Władysław Gomułka i jego administracja czynili postępy w negocjacjach granicznych z Republiką Federalną Niemiec, by w końcu 7 grudnia podpisać układ normalizacyjny. Z drugiej zaś strony nad Wisłą postępował kryzys gospodarczy, a kadencja rządów Gomułki zmierzała ku końcowi. W pamiętym grudniu 1970 władze komunistyczne tuż przed Bożym Narodzeniem podniosły ceny żywności, co w obliczu niskich zarobków Polaków doprowadziło do strajków. Po brutalnym stłumieniu zamieszek, zwłaszcza na Wybrzeżu, nowym pierwszym sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR został Edward Gierek.
Zatem Gierek spoglądał z pewnym dystansem na tworzący się aparat komunistyczny w Polsce. Będąc emigrantem w Europie Zachodniej nie doświadczył bardzo ciężkiej wojennej okupacji niemieckiej, jaka miała miejsce nad Wisłą. Posiadał inną wizję komunizmu niż Bolesław Bierut i Władysław Gomułka. W 1948 Gierek powrócił do Polski, gdzie został członkiem Polskiej Partii Robotniczej. Od 1952 zasiadał w Sejmie PRL, a w 1954 należał już do Komitetu Centralnego PZPR. Przez całe lata 50. i 60. zajmował ważne stanowiska partyjne, zwłaszcza w środowisku górniczym, na Śląsku. W ostatnich latach kadencji Gomułki Gierek zdołał uzyskać zaufanie wielu komunistów w Polsce, co po długich walkach frakcji wewnątrz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, kiedy rywalizowali ze sobą Puławianie i Natolińczycy, nie było prostym zadaniem.
Moskwa widziała w nim posłusznego polityka, który nie odważyłby się, podobnie jak Gomułka, sprzeciwić Związkowi Sowieckiemu. Pozytywnie odbierały go zachodnie kręgi polityczne i medialne. 20 grudnia 1970 został wybrany przez innych komunistów pierwszym sekretarzem PZPR w Polsce. Rozpoczęła się nowa epoka w historii PRL. Kadencję Edwarda Gierka można podzielić na dwie różniące się połowy. W latach 1970-75 Polska Rzeczpospolita Ludowa przeżywała duże ożywienie gospodarcze. Później zaś, do roku 1980, stopniowo pogłębiał się kryzys finansowy.
Jednakże brakowało mieszkań. Na VI Zjeździe PZPR w grudniu 1971 Edward Gierek i jego współpracownicy zadeklarowali budowę dużej liczby osiedli mieszkaniowych, co było ich sztandarowym pomysłem. Do 1985 w ludowej Polsce problem mieszkaniowy miał się definitywnie zakończyć. Nasz podstawowy cel, odrębne mieszkanie dla każdej rodziny, chcemy osiągnąć już w połowie lat 80. Deklarował na V plenum KC PZPR Edward Gierek. Musimy w najbliższym dwudziestoleciu oddać do użytku 5 razy więcej mieszkań niż zbudowaliśmy w latach 1951-1970. Oznacza to, że już w końcu lat siedemdziesiątych powinniśmy corocznie oddawać do użytku 11-12 nowych mieszkań na każdy tysiąc mieszkańców.
W latach 1947-52 w Marsylii powstawały osiedla bloków mieszkalnych, gdzie mieszkańcy mieli w pobliżu do dyspozycji sklepy, usługi fryzjerskie, kioski, poczty, przedszkola i szkoły. W drugiej połowie XX wieku bloki mieszkalne z wielkie płyty budowano już na wielką skalę w wielu krajach, nie tylko w Związku Sowieckim i ludowej Polsce, ale też w takich państwach jak Szwecja, Francja, Hiszpania czy też Japonia i Korea Południowa. Pomimo pewnych niedoskonałości budownictwo mieszkalne w dekadzie Gierka okazało się sukcesem. Jednakże omawiany pierwszy sekretarz PZPR jest dziś kojarzony nie tylko jako największy pojedynczy deweloper, ale również jako człowiek odpowiedzialny za kryzys finansowy drugiej połowy lat siedemdziesiątych.
Pokazano wszystkie 5 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Dzięki kredytom z krajów kapitalistycznych chciał uczynić Polskę dziesiątą gospodarką świata. Skutki jego decyzji Polacy odczuwają do dziś. O polityce gospodarczej Edwarda Gierka, I Sekretarza PZPR w latach 1970-80, opowiada Mateusz Wojciechowski z IPN w Olsztynie.
Przygotował Mirosław Sochacki.