Gra o Łódź z Alicją Urbanik-Kopeć

Z tym, że on podobno lubił trochę podkoloryzować, żeby nie powiedzieć zmyślać, więc nie wiadomo co w tym jego życiorysie naprawdę się wydarzyło, a co tak trochę nie. W każdym razie na pewno w 1994 roku przeniósł się do Warszawy i zaczął pisać do gazet. I był całkiem niezłym reporterem, no to zresztą widać i w Ziemi Obiecanej i w Łopach. Jego tekst o pielgrzymce na Jasną Górę w ogóle jest uważany za pierwszy polski reportaż. Tu podejrzewam, że i Sienkiewicz, i Konopnicka mogliby się cokolwiek nie zgodzić. Zdecydowanie. No i dalej tą Ziemię Obieconą opublikował w Kurierze Codziennym, no bo wtedy się publikowało W gazetach w latach 97-98. No ale niezależność finansową nie zapewniła mu ta książka, tylko wypadek. Oczywiście szwindel na tym wypadku.

No i też o tym właśnie żydowskim zalewie tandetą pisali i Prus, i Orzeszkowa, i Konopnicka. I naprawdę wszyscy tacy pisarze pozytywistyczni polscy widzieli w tej żydowskiej społeczności no niemalże, jak się na to w ten sposób spojrzy, to zagrożenie dla polskiej niepodległości. No bo skoro oni psują Polakom biznes, no to w związku z tym pośrednio nie pozwalają tak jakby piąć się ku niezależności. Antysemityzm to nie był tylko gospodarczy. Oczywiście tak, ale ten antysemityzm gospodarczy, który właśnie Reymont pokazuje zdecydowanie w Ziemi Obiecanej, jest tak powiedziałabym szeroki dla polskiego społeczeństwa wówczas, więc to może nie. Aczkolwiek już ten taki, zawsze taka ksenofobia, już ten antysemityzm taki narodowościowy.