"Zbyt ambitna" Hillary Clinton
Była najbardziej podziwianą i najbardziej znienawidzoną kobietą Ameryki. Niebezpieczną radykalną feministką i tradycjonalistką, która wszystko mężowi wybacza i daje młodym kobietom zły przykład. Lewicową idealistką i pragmatyczną centrową karierowiczką. Oraz polityczką, która znalazła się najbliżej przebicia najwyższego szklanego sufitu… a potem przegrała z facetem, który chwalił się łapaniem kobiet za krocze. Bohaterką przedostatniego odcinka prezydenckiego sezonu „Historii kobiet" jest Hillary Clinton.
Między nimi szła Chelsea i to ona trzymała rodziców za ręce. Ostatecznie Bill został poddany procedurze impeachmentu za kłamstwo, nie romans, ale zachował prezydenturę. I zaciągnął też ogromny dług u żony, który przez kolejne lata będzie spłacać. Bo Hillary nie zamierzała już stać w niczyim cieniu. Nadeszła jej kolej i tym razem to Bill miał ją wspierać. W 2000 roku Hillary Clinton została senatorką ze stanu Nowy Jorku. Co, przyznam, jest osiągnięciem, jako że była totalną spadochroniarką. Pamiętajmy, urodziła się w Chicago, a potem mieszkała w Arkansas i Waszyngtonie. W Senacie była zazwyczaj po tej lewej stronie, ale najbardziej zapamiętany zostanie jej inny głos, ten za wojną w Iraku.
Zresztą niemal wszyscy senatorowie zagłosowali wtedy za, no bo po zamachu na World Faith Center całą Amerykę ogarnęło patriotyczne wzmożenie. Ale pewien aspirujący polityk z Chicago już wtedy deklarował daleko idący sceptycyzm. Jeszcze o nim usłyszymy. From now on it will be unremarkable for a woman to win primary state victories. Unremarkable to have a woman in a close race to be our nominee. Unremarkable to think that a woman can be the President of the United States and that is truly remarkable, my friends. Hillary przeczekała w Senacie wybory w 2004 roku, ale 4 lata później, gdy już wszyscy mieli serdecznie dość George'a W. Busha, republikanów i ich katastrofalnej wojny w Iraku, uznała, że teraz jej kolej.
Że czas na pierwszą kobietę w Białym Domu. Któż, jak nie ona, miałby nią być? Hello. Miała jednak pecha, bo jej konkurentem był inny, ewentualny pierwszy na tym stanowisku, czarny senator z Chicago, niejaki Barack Obama. Polityk młody, przystojny, magnetyczny, genialny mówca, no i, co też bardzo ważne, nieskażony powiązaniami z establishmentem. Obama uosabiał nadzieję i przede wszystkim zmianę. Clinton, która spędziła 8 lat w białym domu i kolejne 8 w Senacie, była z kolei wcieleniem tegoż establishmentu. Walczyła, trzeba jej to przyznać, dzielnie i do końca, ale ostatecznie musiała ustąpić. A gratulując Obamie zwycięstwa powiedziała, że przynajmniej udało jej się sprawić, że teraz już ubieganie się kobiety o prezydenturę nie będzie czymś niezwykłym.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Katarzyna Wężyk przedstawia podcast i powiązane tematy.
Opisana jest wczesna młodość i rodzina Hillary Clinton.
Opisane są początki relacji i jej wpływ na kariery obu partnerów.
Opisane są role i wyzwania Hillary Clinton w Białym Domu.
Opisane są główne reformy i kampanie polityczne Hillary Clinton.
Opisane są skandal i jego wpływ na kariery obu Clintonów.
Opisane są jej role w Senacie i jako sekretarz stanu.
Opisane są wydarzenia kampanii i jej porażka w wyborach.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.