Historia kieleckich ulic. Kozia

Przemieszkiwał przez jakiś czas Stefan Żeromski, ponieważ tam jakaś jego odległa rodzina, której zresztą w Kielcach mu nie brakowało, przemieszkiwała. Chodnik przed tym ogrodzeniem tego sporego dworku drewnianego przebiegał dokładnie tu, gdzie dzisiaj. Jak Państwo idziecie po tym chodniczku przed tym nowym narożnym budynkiem, to idzie się właściwie po starej silnicy. I w gruncie rzeczy tam chyba niewiele więcej było ciekawego, bo później ulica Kozia przeskakiwała przez starowarszawskie przedmieście. No dzisiaj nie ma tam przebicia, bo tam jest ta cała wielopasmowa arteria. I przychodziła w ulicę Targową, dzisiejszą Targową, która już była ewidentnie ulicą przedmiejską, gdzie w zasadzie nie było murowanej zabudowy, gdzie jeszcze w latach wczesnych 60-tych stały drewniane domy, które później zastąpiono tym dość nieskładnym osiedlem ulicy. w rejonie ulicy Targowej Dąbrowskiej-Szydłowskiej.

Szydłowska to jest taka ulica, którą dzisiaj naprawdę już tam ciężko znaleźć, ona jest między Nowym Światem, a właśnie tym przedłużeniem ulicy Kozi. Także można powiedzieć, że ulica Kozia to jest właściwie ulica trochę bez takiej miejskiej historii, tym bardziej, że w ostatnich latach drugi ciekawy budynek, bardziej z historycznych niż architektonicznych powodów też został rozebrany. To była narożna kamieniczka przy Koziej 5. To miejsce było o tyle ciekawe, że na starych zdjęciach, na pierwszym piętrze tej kamienicy, na balkonie od strony podwórka, no to dzisiaj nie istnieje. Po tej kamienicy zachowała się tylko niewielki fragment muru z taką skrzynką elektryczną lub gazową, która tam jeszcze w ulicy stoi. Znajdowała się jedna z tych pożydowskich kuczek, bo budynek był zamieszkany w dużej części, jak cała ta dzielnica przez żydowskich mieszkańców. I tam była taka kuczka, czyli taki rodzaj werandy, czy raczej może wykuszu takiego drewnianego, w którym w czasie święta Sukot pobożni Żydzi się modlili.