I mam dla Was kolejny taki tytuł. A tym tytułem jest Phonopolis od studia Amanita Design, czyli od twórców chociażby Machinarium, Botaniculi, od Creaks. I to jest gra, która kiedy ją odpaliłem, czy też demo, które odpaliłem za pierwszym razem, byłem trochę zdziwiony stylem graficznym. Widzicie to teraz na ekranie. Styl jest bardzo nietypowy, charakterystyczny, mam wrażenie, dla szkoły ilustratorskiej W krajach socjalistycznych w latach 50. i 60. I właśnie gra nawiązuje chyba do takiego świata, w którym rządzi wielki przywódca, który ma zdolność wydawania rozkazów ludziom za pomocą głośników.
Wiem, brzmi to dziwnie, zagrajcie w demo i jestem zauroczony. Naprawdę zauroczony tym demem, chociaż pierwsze wrażenie było takie, hmm, ten styl graficzny wydaje mi się dość dziwny, nie wiem, czy jestem w stanie wejść w tę grę, a jednak. Koledzy Czesi przekonali mnie ponownie. Polecam w ogóle ich wszystkie gry. Są absolutnie kapitalne. Począwszy od Samorosta, jeszcze we Fleszu, później właśnie Machinarium, Botanicule, jeszcze pielgrzymi, no i Kreeks. Same znakomite gry. I Phonopolis również zapowiada się na takową. No dobrze. Pięć gier za nami, pięć przed nami. Pomyślałem, że stworzę taką dziesiątkę najbardziej polecanych przeze mnie gier.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.