Wiedźmin - krew elfów | S01E04

Koni za nią podąży, bo ona faktycznie chce zobaczyć, czy to miejsce jest w stanie wykarmić trzy osoby. Bo tutaj jest więcej niż tylko jedna Tekla i ewentualny jej miły małżonek-dobrodziej. Dobrze, prowadzicie do spichlerza. W tym czasie... Co robi reszta? Patrzę na Satrę i na Wiedźmina. Muszę wrócić na górę. Muszę się dowiedzieć, co się tutaj działo i muszę skontaktować się z Tisają. Ona się obudziła? Jest bardzo osłabiona. Tak jak tamta staruszka w Dąbrowie.

Niektóre z tych książek, manuskryptów są też kopiami tego, co gdzieś w miejscu, w którym studiował, czy w miejscu, w którym wykładał, czy też po prostu pracował, był, mógł uzyskać. O samym Abelardzie z Powis nigdy nie słyszałaś, jak i o sporej części czarodziejów. To też nie jest tak, że wszyscy się znacie. Raczej o tych ważniejszych? Jeżeli on byłby ważniejszy, to byś słyszała. I tutaj dzisiaj te imiona już padały. I w pewnym momencie, za pomocą twojego megaskopu, który posiadasz, dzięki któremu kontaktujesz się z Tisają,

I oczywiście pojawia się. Proszę Cię, opisz, jak ona wygląda, jak ją zapamiętałaś od ostatniego razu, czy coś się zmieniło? Tisaja się nie zmienia. To jest dla mnie zawsze fascynujące. Jest ciemnowłosą kobietą, która jest zawsze bardzo schludnie ubrana. I właściwie teraz jak ją widzę, to prawie czuję jej zapach. To jest takie zabawne, że czarodziejki, każda z nich się identyfikuje jakimś zapachem i teraz czuję zapach Tisai. Więc przyglądam się jej przez chwilę, łapiąc wszystkie szczegóły. Chociaż wiem, że na jej twarzy, która jest zawsze

I tak, informuję drużynę o tym, że będziemy mieć gościa. Pokrótce mówię o tym, jak przebiegała rozmowa z Tisają i o tym, że Sam Artaud Teranowa się pofatyguje do nas, żeby spojrzeć na Wiedźmina i go zbadać. Tutaj patrzę na ciebie, Jorn. Satra? Masz bardzo dobre imię do nazwisk. Artaud Teranowa to jest gość, którego poznałaś przy okazji działania na rzecz wywiadu. Edirne. Mhm. Kiedyś w towarzystwie Cathy i kilku innych z tamtego czasu ludzi, którzy byli blisko ciebie, pojawił się on.

Jak bardzo chcą kontrolować to, co się tutaj dzieje, Moria. Myślę, przez długą chwilę. Jeżeli Tisaja, której ufam, chce podjąć takie środki zapobiegawcze, jakie właśnie Wam przedstawiłam. To nie wiem, na ile to jest kwestia kontrologii, a na ile to jest w tym momencie kwestia opanowania szkód, które już się wydarzyły. To nie jest tak, że ufam Teranowie.

Chciałbym tutaj użyć ruchu odczyta i właśnie zamiary. Dobra, żyć sobie. I to się może dziać gdzieś w tle, bo Koni chce go bardzo uważnie obserwować i tak spoglądać. Kiedy w końcu on pęknie, okaże się, jaki to jest rodzaj czarodzieja albo gałęza. Wiesz co, a ja bym chciała pomóc, jeżeli mogę. W jaki sposób? Ja też chcę też po prostu pomóc. Pomóc Koni, bo... Obserwować. Ja też chcę, tak, ja też chcę... No żyj sobie. Nie, nie lubię go i mimo wszystko chciałabym się upewnić, że Tisaja wie, co robi. To jest 12. Czyli plus jeden? Mhm. A Connie? Dwadzieścia dwa. Dzisiaj kości mnie kochają.

Jornowi nikt w tym momencie nie pomoże, nie dowiemy się co się z nim dzieje. Nina zostaje tutaj i słuchajcie, ja nie chcę być osobą, która źle wróży, ale jeżeli, jeżeli Tisaja była... I tutaj ściszam głos, bo pomimo tego, że zaklęcie chociaż... Nie, on cały czas jest przytomny, więc... Znaczy przytomny, jakby nie... No jest przytomny, więc nie... Ono teoretycznie cały czas powinno działać, ale mimo wszystko ściszam głos. Jeżeli Tisaja była... Miuriel, zło to zło. Pamiętasz jak wtedy przed chatą

Boże, dlaczego ja Filipę? Tisaję. Tak, tak, tak, się zgadza, zgadza wszystko. Tak, usiądź sobie, usiądź sobie tu, moi drogi. To chwilę potrwa. Tak, Satra, też wchodzisz. I on podchodzi do ciebie. Wyciągam rękę do Jorna. Tak, żeby podszedł, tak? Będzie Cię drażnił. Nie, nie, wyciągam rękę o coś innego. Zdejmuję i podaję z takim... I biorę.