ZNIKNĄŁ BEZ ŚLADU - HISTORIA MARCO SIFFREDI! | ODCINEK 33

Zdobycie tego szczytu to osiągnięcie, które udaje się nielicznym, choć z biegiem lat coraz większa ilość osób próbuje zmierzyć się z tą górą. Wielu wspinaczy zawdzięcza swój sukces lokalnej ludności, szerpom, którzy służą nie tylko jako przewodnicy, ale też nauczyciele i wsparcie w noszeniu niezbędnego sprzętu. Bez ich pomocy wiele ekspedycji nie miałoby szans powodzenia. Wspinając się na Everest, tlen staje się niezbędnym sprzymierzeńcem. Rozrzedzone powietrze na takiej wysokości nie wystarcza dla ludzkich płuc, dlatego butle tlenowe są normą. Natomiast są i śmiałkowie, którzy zdobywają szczyt bez żadnych udogodnień, bez tlenu i bez szarpów.

Mimo tego, że młody mężczyzna był ateistą, znany był z tego, że szanował przekonania innych. Gdy modlitwy zostały odprawione, wsiadł do planowania finalnej trasy. Wspinaczka była prosta, gorzej było ze zjazdem. Miał plan, że zjedzie przez żleb Horn Bay, jednakże kiedy rozpoczął wspinaczkę, stało się jasne, że na zboczach prawie nie było śniegu. Była wiosna, niebo było bezchmurne, a brak wystarczającej ilości śniegu na tym odcinku zmusiły go do zmiany planów. Jednakże istniał też plan B. Zakładał on, że chłopak zjedzie deską przez żleb Norton, gdzie śnieg wydawał się bardziej obiecujący.