DEMON, KTÓRY PRZEŚLADOWAŁ ZAMEK LEAP! | 132.

Zamek Leap przez długi czas należał do rodu O'Carroll, jednej z irlandzkich rodzin, których historia została naznaczona walką o terytorium, wpływy i przetrwanie. W świecie, w którym lojalność często kończyła się dokładnie tam, gdzie zaczynała się możliwość zdobycia władzy, przemoc była czymś znacznie bardziej powszednim niż dzisiaj. I to właśnie dlatego kiedy patrzymy na Zamek Leap, warto na chwilę zapomnieć o wszystkim co wiemy o współczesnych nawiedzonych zamkach, o turystach przyjeżdżających tutaj w poszukiwaniu duchów i o opowieściach o paranormalnych zjawiskach. Ponieważ zanim ktokolwiek zaczął mówić o zjawach, niewidzialnych istotach czy też tajemniczych obecnościach, ten zamek był po prostu miejscem, w którym ludzie naprawdę ginęli.

I nie chodziło o pojedyncze, tragiczne wydarzenia, które po latach zostały przesadnie rozdmuchane przez legendę. Jednak żeby zrozumieć całą powagę tego miejsca, zacznijmy od samego początku. Około 1250 roku, w czasach kiedy Irlandia była podzielona pomiędzy potężne rody walczące o ziemię, wpływy i przetrwanie, na strategicznym wzgórzu u podnóża gór Sleaf Bloom zaczęła powstawać kamienna twierdza, która w kolejnych stuleciach miała stać się jednym z najbardziej ponurych miejsc w całym kraju. Zamek został wzniesiony przez klan O'Bannonów, lenników potężnego rodu O'Carroll, a miejsce to nosiło wówczas nazwę Liyami Vanani, co można tłumaczyć jako Skok O'Bannonów.

A jeśli zastanowimy się nad symboliką tej opowieści, trudno nie zauważyć pewnego szczegółu. Historia Leap Castle zaczyna się od dwóch braci, którzy są gotowi ryzykować własnym życiem, żeby zdobyć prawo do tego kawałka ziemi. Być może jest to tylko przypadek, ale kilkaset lat później właśnie konflikt pomiędzy braćmi doprowadzi tutaj do jednej z najbardziej znanych tragedii w historii zamku. Przez kolejne stulecia twierdza przechodziła przez ręce różnych właścicieli, aż w XV wieku znalazła się pod pełną kontrolą rodu O'Carroll, którzy uczynili z niej swoją główną siedzibę i jeden z najważniejszych punktów swojej władzy.

Był to okres, w którym region Illy O'Carroll należał do najbardziej niespokojnych części Irlandii, a granice pomiędzy poszczególnymi terytoriami były nieustannie kwestionowane przez sąsiednie klany. Dla O'Carroll Leap Castle był więc czymś więcej niż domem. Był twierdzą, z której można było kontrolować okoliczne ziemie, podejmować decyzje dotyczące całego rodu i przygotowywać się do kolejnych konfliktów. A życie w takim miejscu oznaczało, że przemoc nie była czymś wyjątkowym, lecz częścią codzienności. O'Carroll zasłynęli jako wojowniczy i bezwzględni władcy, a opowieści o ich konfliktach przez kolejne pokolenia zaczęły obrastać legendami.

Jednak jedna z historii związanych z tym rodem jest szczególnie ważna, ponieważ to właśnie ona miała nadać jednej z zamkowych komnat nazwę, która przetrwała aż do dzisiaj. W 1532 roku zmarł przywódca rodu, Mulroney O'Carroll, a jego śmierć uruchomiła brutalną walkę o sukcesję pomiędzy jego synami. Nie chodziło już o zwykły rodzinny spór, ponieważ przejęcie władzy oznaczało kontrolę nad całym rodem, jego ziemiami i majątkiem. Dlatego każdy z braci miał świadomość, że w tej walce zwycięzca może być tylko jeden. W pewnym momencie konflikt przeniósł się do zamkowej kaplicy.

Według jednej z najbardziej znanych wersji tej historii, ksiądz Thaddeus O'Carroll odprawiał właśnie mszę, kiedy do kaplicy wszedł jego brat, T.G. O'Carroll, znany jako Jednooki. T.G. miał wpaść w furię, ponieważ jego brat rozpoczął nabożeństwo nie czekając na niego, a gniew, który w tamtej chwili miał nim kierować zakończył się tragedią. Mężczyzna miał wyciągnąć miecz i wbić go w plecy własnego brata, który w chwili ataku stał przy ołtarzu i odprawiał mszę. Tydeus zginął na oczach swojej rodziny, a miejsce, które wcześniej było przeznaczone do modlitwy, miało od tego momentu zostać naznaczone krwią.

Prawie 70 lat później, około 1599 roku, O'Carroll prowadzili kolejną wojnę, tym razem z sąsiednim klanem, a ponieważ potrzebowali doświadczonych wojowników, postanowili wynająć szkockich najemników z klanu MacMahon. Najmicy oczywiście pomogli, a O'Carroll odnieśli zwycięstwo, a po zakończeniu walk zostali zaproszeni do Leap Castle na uroczysty bankiet, który miał być podziękowaniem za ich pomoc. Dla szkockich wojowników musiała to być chwila pozornego spokoju, ponieważ wojna dobiegła końca, bitwa została wygrana, a ludzie, z którymi jeszcze niedawno walczyli ramię w ramię, Zaprosili ich do stołu, przygotowując ucztę na cześć ich zwycięstwa.

I to właśnie wtedy O'Carroll zdradzili swoich sojuszników. Podczas uczty, najemnicy zostali podtruci, a kiedy trucizna zaczęła działać, ich żołnierze stali się bezbronni. Ich ciała zostały zabrane i zrzucone do ukrytego lochu, znajdującego się pod kaplicą. Powód tutaj był wyjątkowo brutalny. O'Carroll nie chcieli płacić najemnikom za ich usługi. I choć nie sposób dzisiaj z całą pewnością potwierdzić wszystkich szczegółów tej historii, opowieść ta jest niezwykle istotna z jednego powodu. Ponieważ właśnie w tym momencie po raz kolejny pojawia się miejsce, które przez długi czas pozostawało ukryte przed światem.

W 1659 roku Finola O'Carroll, córka właściciela zamku, poślubiła angielskiego kapitana, Johna Derbiego, a wraz z tym małżeństwem twierdza przeszła w ręce rodu Derbich, którzy mieli pozostać związani z zamkiem Leap przez niemal trzy kolejne stulecia. Nowi właściciele zaczęli stopniowo zmieniać wygląd zamku, rozbudowując średniowieczną twierdzę i dodając do niej bardziej eleganckie, gotyckie elementy, przez co miejsce, które wcześniej kojarzyło się przede wszystkim z wojną i obroną, zaczęło coraz bardziej przypominać rezydencję. Jednak pod tymi wszystkimi nowymi ścianami wciąż pozostawało wszystko to, co wydarzyło się wcześniej.

I od tamtego momentu wszystko zaczęło się ze sobą łączyć. Krwawe historie rodu O'Carroll. Kaplica, w której według historii brat zabił brata. Opowieść o ludziach wrzucanych do Obliet. Seanse spirytystyczne organizowane przez Mildred Darby. I wreszcie Elemental. Istota, która według relacji miała pojawić się w zamku właśnie w okresie zainteresowania okultyzmem. Można powiedzieć, że każdy z tych elementów należy do innej historii, a ich połączenie jest przede wszystkim wynikiem legend, które przez lata narastały wokół Leap Castle, ale z punktu widzenia osoby stojącej w środku tego zamku, musiało to wyglądać zupełnie inaczej.

Dla kogoś kto zna historię Krwawej Kaplicy, widok duchownego w tym konkretnym miejscu musi mieć jednak zupełnie inne znaczenie niż przypadkowa obserwacja nieznanej postaci. Ponieważ jak wiecie, pierwsze skojarzenie jest niemal automatyczne. Tedeus O'Carroll, ksiądz który według legendy miał zostać zamordowany podczas odprawiania mszy. Czy to właśnie jego miałby widywać ktoś spacerujący na górnych korytarzach zamku? Ale w Leap podobnych historii jest znacznie więcej. Jedną z najbardziej znanych jest tak zwana Red Lady, wysoka kobieca postać, która według relacji świadków ma pojawiać się w długiej czerwonej białej sukni i poruszać się po korytarzu zamku, a w ręku ma trzymać ostrze przypominające nóż lub też sztylet.