Jak szukam, to przychodzi Piotr Stramowski

To najbardziej autentyczny projekt, jaki usłyszycie. Rozrzutny i oszczędny. Zbuntowany i rodzinny. W pełni ze sobą i całym sercem z innymi. Artysta i biznesmen. Czy można żyć w takich sprzecznościach? Piotr Stramowski, którego naprawdę nie znacie. Kiedy słyszę słowo rodzina, to myślę… O miłości. Przełomowy moment w moim życiu.

No właśnie i pomyślałam, że może to jest też swoje jakieś takie zamiłowanie. Pewnie tak, jako psycholog masz na ten temat troszkę wiedzy. Tak, znaczy jestem sentymentalny, aczkolwiek to też przeszkadza w życiu, więc nauczyłem się wyrzucać rzeczy. Stop, Stramowski, nie kłam. Właśnie przypomniałem sobie moment, jak dzisiaj się ubierałem i tam użyłem mojej starej spodni. Natalia na mnie spojrzała i powiedziała, serio? A ja mówię, co? No nie wiem, zastanów się. Myślisz, to są spodnie nowe. No ile mają? No 10 lat. Aleks ma osiem, nie? No dobra. Także staram się nie być sentymentalnym. Może jesteś oszczędny? Nie, nie, absolutnie nie jestem oszczędny. Ja to w ogóle jestem człowiekiem skrajności, więc mam i tak, i tak.

No. Pytasz mnie, jak ja rozumiem jedność? Znaczy, jak ja ją czuję, no to ja czuję, że my... No dobrze, że jesteśmy połączeni... Znaczy, że jesteśmy tym samym, no wszyscy. Ja i ty jesteśmy tym samym. To prawda. Tak czuję. Ale jak ktoś teraz mnie słucha, to mówi, no, Stramowski, tak, jedność... To jest gdzieś tam głęboka praca moja nad sobą, żeby to poczuć. Znalazłem miejsce w sobie, w którym to poczułem i gdzieś próbuję iść dalej, zrozumieć, co jest dalej. Mam nadzieję, że nie jesteśmy w grze komputerowej sterowani przeze mnie na pilocie i zaraz będzie włączona wtyczka, bo też tak może być. Naukowcy tego nie wykluczają. Wręcz wielce prawdopodobnym jest to, że żyjemy w symulacji.

Jak szukam, to przychodzi Piotr Stramowski. Nie, bardzo zaczęło być spójnie, bo jest bardzo dużo medytacji twoich. To już jakiś czas temu, wiesz? Tak? No, w wakacje było. No dobra, kontynuuj, przepraszam, robię antyreklamę sobie. I teraz będą super social media. Są super. Teraz, ja nadrabiałam trochę, więc może rzeczywiście nie jestem na bieżąco, ale też byłam zaskoczona tym, że jakby zapraszasz ludzi w ogóle do tego doświadczenia medytacji.

Też dwa, żeby pokazać, bo uważam, że to jest fajne. Ja cały czas szukałem tego kontaktu z moim widzem, bo ja też chcę poznać swojego obserwatora, kim on jest. W związku z tym, że ja jestem chaosem, bo jestem człowiekiem chaosu jakichś skrajności różnych. Chciałoby się powiedzieć, jak w ADHD. Ciężko za mną nadążyć. Tak. I w tym chaosie moim, co gdzie wszyscy widzą po prostu jakiś totalny miszmasz tytułu, ja widzę porządek i ja naprawdę go widzę i to nie jest fata Morgana, bo ja wiem i później mam dowody, że coś się wydarza i wszyscy mówią, Stramowski, co on tam robi? Nie, to w ogóle się kupę nie trzyma, po czym mija rok, dwa i mówią, kurde, to... Wow, nie wiem, jak Ty to wymyśliłeś. Ja mówię, no bo ja wiem, jak Ty to wymyśliłeś. Ja mam po prostu tyle dróg gdzieś, nitek połączonych jednego z drugim, tego z przed trzech lat, gdzieś tutaj, strasznie dużo tych ścieżek poprzecieranych, no więc...