PRZYCHODZIŁEM TU PO TO, ABY BYĆ W EKSTRAKLASIE - SZYMON GRABOWSKI (ŁKS ŁÓDŹ)

Gdybym był takim, powiedzmy, osobą, która nie śledziła Pana losów, nie śledziła losów Lechii i tak sobie spojrzał na to z boku, to mógłbym odnieść wrażenie, że postać Pana Blackwella była taką postacią trochę czarnym charakterem w tej całej układance. Oczywiście on dawał jakby pozytywny też przekaz, ale wiadomo jak to w serialach, nie wszyscy są tak jednoznacznie czarnymi charakterami. Czy też tak można to odebrać, czy może ja mylnie na to patrzę? Ja wiem, ja tu może spuentuję tak, że może dlatego lubimy kino i dlatego lubimy seriale, że właśnie są różne postacie, różne osoby. Ale myślę, że w tym przypadku, jeśli chodzi o mnie, była przede wszystkim autentyczność. Ale myślę, że w przypadku Kevina i innych członków sztabu również, widz może sobie ocenić, czy kibice mogą sobie ocenić, nawet po tych

odcinkach, które zostałyby emitowane, jak to wszystko wyglądało. Może sobie też ktoś dopowiedzieć to, jak pewnie było to w rzeczywistości takiej codziennej, ale myślę, że finalnie serial, czy tam wątek z moją osobą, wątek z Lechią powinien zostać odebrany, tak myślę, pozytywnie. To może zostajemy sobie w takim filmowej narracji, bo jesteśmy w Łodzi, łódzka filmówka. Jeżeli mówimy o serialu o panu, to też można powiedzieć tych sezonów trochę było. Pewnie będę sobie przeplatał pytania, żeby wrócić do tych pierwszych sezonów, kiedy pan... Zaczynał w swoim zawodzie, z tymi pierwszymi przygodami, ale też na pewno ten wątek, który się pojawia teraz, czyli ten sezon nowy z ŁKS-em, to też jest ciekawy wątek.

Nie powinienem nawet myśleć czy zastanawiać się w ten sposób. Ja jestem od samego początku sobą wchodząc do każdej kolejnej nowej szatni i myślę, że ta szczerość i autentyczność pozwala mi stworzyć coś większego niż tylko zespół. bo myślę, że za każdym sukcesem nie tylko stoi ją zawodnicy, nie tylko stoi drużyna, ale stoi coś więcej. Więc myślę, że jeżeli ja się oddaję całym sobą, projektowi, tak jak w tym przypadku ŁKS-owi, czy wcześniej Lechi, czy wcześniej Stomilowi, Podhalu, czy Ressowi, no to za tym musi pójść wynik. Raz jest lepszy, raz jest troszeczkę pewnie słabszy, ale finalnie naprawdę to się musi obronić.

Nigdzie idealnie nie jest. Dokładnie, ale naprawdę to co słyszałem. słyszałem przed objęciem tutaj stanowiska trenera, no wszystko się potwierdza. Właściciel, można powiedzieć zaangażowany w 100% w ten projekt, oddany, prezes, dyrektor sportowy, wszyscy w zarządzie, kibice, sztab, zawodnicy. Myślę, że wszyscy zdajemy sobie sprawę, gdzie jesteśmy i tutaj ja naprawdę jako trener nie mogę na nic narzekać. Wręcz przeciwnie, będąc jeszcze niedawno w Ekstraklasie, myślę, że dzisiaj mam lepsze warunki do treningu, do pracy niż to miało jeszcze kilka miesięcy temu. A trener zgodziłby się jeszcze kiedykolwiek na taki układ, jaki był w Lechii?

jeszcze większy wpływ mu jako trenera na rozwój danego zawodnika. Jeszcze dwa. Budowanie kadry chociażby. Myślę, że też tutaj to, co się stało w pewnym momencie w Lechii, gdzie można powiedzieć... dwóch zawodników, którzy bardzo się liczyli jeśli chodzi o tą wyjściową jedenastkę, jak Tomasz Bobczek i Kamil Omena wypadają praktycznie na większość rundy, no to tu już jest deficyt, którego ja nie potrafiłem sobie z tym poradzić. No i finalnie w kolejnej rundzie, już beze mnie, ci zawodnicy całe szczęście wrócili i można było walczyć skutecznie o to zostanie w Ekstraklasie.

Bo mam wrażenie, po pierwsze trener nie miał wpływu na kontuzję, więc bardziej myślę o zabezpieczeniu kadry, ale przecież ci dwaj zawodnicy to stanowili o sile Lechii w poprzednim sezonie i naprawdę robili dużą różnicę, ale na to trener nie miał wpływu. Kwestia skuteczności więcej treningów, tylko pytanie, czy jest na to przestrzeń i były możliwości, bo to też tak łatwo się mówi, a co nie zrobi się dziesięciu treningów, można zrobić określoną ilość tych treningów. Na pewno, dlatego to są wnioski takie, które ja już wiem, że dzisiaj będąc w ŁKS-ie będę miał wpływ na to, bo mam właściciela, który będzie sobie zdawał sprawę, że grupa zawodników w liczbie 13 jest zbyt mała, żeby funkcjonować na poziomie ekstraklasy. Dzisiaj mam tą przestrzeń do tego, żeby przeprowadzić trening indywidualny z zawodnikami, bo mówię, baza tutaj w Łodzi, w ŁKS-ie jest dla mnie na rewelacyjnym poziomie, więc nie jest to problemem, więc myślę, ok, to może są takie wnioski banały, ale patrząc...

Ta rywalizacja w pierwszej lidze jest naprawdę bardzo mocna. Drużyn, które chcą awansować, jak możemy spojrzeć na każdy sezon, to tak naprawdę połowa ligi chce awansować. Druga połowa po pewnych układach w tabeli może walczyć o utrzymanie. Ta liga jest bardzo mocno taka rywalizacyjna. Tam naprawdę jednego dnia możesz grać o utrzymanie, drugiego o barraża, a trzeciego... Tak jak awansowaliście z Lechią, pewnie życzyłby sobie trener, żeby tak to wyglądało. Tak, ta liga już pokazuje, że ta rywalizacja jest można powiedzieć bardzo zacięta, ale ta liga też pokazuje, że tutaj trzeba być cały czas czujnym, cały czas pod prądem.

Zawodnicy rzeczywiście byli w większości cisami. Może rzeczywiście to, co pan powiedział, że cały czas z tym trenerem słuchają to samo. Chociaż myślę, że też ja też się chcę rozwijać i wiem, że zawodnik też potrzebuje nowych bodźców, więc nie jest to, że... że są cały czas te same treningi, cały czas te same odprawy, cały czas chociażby ta sama motywacja czy te same aspekty, w które uderzam. Więc tutaj, jeśli chodzi o mnie, ja bym się nie zgodził. Patrząc na Lechię, też po awansie do Ekstraklasy praktycznie nie wzmocniliśmy się, wręcz przeciwnie, było bardzo dużo problemów pozasportowych, które... finalnie odbijały się tym, że zawodnicy nie myśleli o treningu, a myśleli o tym, kiedy położyć wezwanie do zapłaty, bądź wezwanie o rozwiązanie kontraktów.

W Białymstoku... To było przeżywanie jeszcze emocji, to już były jakieś oferty, to już dawno było z Lechem Poznań. Tak, tak, tak. Wtedy był etap, można powiedzieć, nie tyle doszkalania się, ale obserwacji tego, co można od najlepszych drużyn i najlepszych trenerów w Polsce zaczerpnąć do siebie. A to zaraz o to zapytam, tylko muszę dokończyć jeszcze wątek związany z odczuciami, no bo obserwował Pan później Lechię i jakie odczucia i emocje Panu towarzyszyły, kiedy ta Lechia się utrzymała? Duża radość, ogromna radość, bo to można powiedzieć byli moi zawodnicy, to byli ludzie, z którymi utożsamiam się do dzisiaj, mam kontakt do dzisiaj.

To nie tylko zawodnicy, ale ludzie wewnątrz tego klubu, ludzie, którzy całe życie oddali tej Lechii i pewnie do końca życia będą z tą Lechią. no to przede wszystkim dla nich to było to utrzymanie i dla tej rzeszy kibiców, którzy naprawdę są niesamowici, ale ogólnie my w Polsce mamy myślę coraz mocniej tą więź kibicowską na takim poziomie, że to jest po prostu siła tej piłki nożnej w naszym kraju. Ale zdziwiło Pana to? Czy chodzi mi o taki wniosek na zasadzie, ok, widziałem na przykład Bobczek, Kamilo Mena, co Panu stwierdził po tym, że Lechia balansowała dosyć mocno, ale zaczęli też w pewnych momentach mocno punktować, wygrywać mecze dość nieoczekiwanie, czy nawet mecz z Lechem Poznań, który został Mistrzem Polski i był wygrany.

Też zapracowali sobie, myślę, że całym sezonem na to szczęście, można powiedzieć, piłkarskie, gdzie chociażby ten mecz wspomniany przez pana z Lechem Poznań, bramkę zdobywają... troszeczkę po spalonym, gdzie nogi bodajże tam blokuje, stoi na linii uderzenia i jednak VAR tutaj nie reaguje, a wcześniej, można powiedzieć, tego szczęścia też drużyna nie miała, także myślę, na wszystko sobie ci chłopcy zapracowali, łącznie z trenerem, sztabem i z ludźmi dookoła, żeby finalnie się cieszyć. Myślę, że zasłużenie Lechia się utrzyma. To teraz wrócę do tego o czym Pan wspomniał, że był czas na obserwacje, na podglądanie, a jestem ciekawy jak tak trener obserwuje sobie ten nasz rynek trenerów, na pewno też z wieloma trenerami ma Pan kontakt, czy też rozmawia, wymienia poglądy, zna się prywatnie, czy też zawodowo.

Partnerem kanału Futbolownia jest catering 5 posiłków dziennie, a Ty pamiętaj, że korzystając z kodu Futbolownia masz 25% rabatu. Nawiązuję może do tej Lechi dosyć często, ale nie przez przypadek, bo to jest też dobry punkt odniesienia, ale nawiązuję teraz pod kątem... wieku zawodników, czy tej średniej wieku. W pewnym momencie tam w Lechii naprawdę mieliście jedną z najmłodszych drużyn, czy nie najmłodszą w ogóle drużynę w Ekstraklasie. Czy w ŁKS-ie teraz ten skład, który Pan trener ma, to są zawodnicy, bym powiedział tak jakbyśmy średnią zrobili, pewnie taka średnia i są 30-latkowie powyżej 30 i też ci młodzi. Czy trener przykłada do tego w ogóle wagę, jeżeli chodzi o wiek zawodników, budowanie drużyny,

Raz, że młodzieżowcy, ale też ciekawi mnie kwestia obcokrajowców, bo też tych obcokrajowców mamy w naszej Ekstraklasie bardzo dużo i coraz większą część tego składu stanowią obcokrajowcy. Czy w tych kwestiach jakiekolwiek ograniczenia, narzucania się przepisami i tak dalej to są dobre sprawy? Mówimy o obcokrajowcach i o temacie młodzieżowców. Jak trener w ogóle postrzega te dwa aspekty? Myślę, że znajdą się ludzie, którzy będą po jednej stronie barykady i oczywiście po drugiej. Ale trener, co by trener zrobił? Jakie decyzje by trener podjął, gdyby mógł? Gdyby mógł, patrząc przez pryzmat Lechii Gdańsk i przez pryzmat tego, co się działo w środku, chciałbym, żeby było ograniczenie obcokrajowców.

Profesjonalny program, profesjonalny prowadzący, to podejście profesjonalne, ale rzeczywiście jesteśmy jeszcze w fajnych relacjach koleżeńskich. Super. Trzymam kciuki. Jeżeli trener chciałby coś przekazać szczególnie do kibiców, czy do kogoś, albo kogoś obrazić, to tak jak mówiłem, to jest teraz ten moment. Ja ze swojej strony chciałbym zapytać do wszystkich kibiców ŁKS-u, bądźcie z nami tak jak do samego końca, tak jak jesteście od samego początku. Mam nadzieję, że tak jak też tutaj w tej rozmowie, kilka smaczków przekazałem wam, to finalnie wszyscy będziemy zadowoleni, a wszystkich innych kibiców, nie tylko Lechi, Restowi, Podhala czy Stomilu, serdecznie, serdecznie pozdrawiam.