KTO NAPISAŁ SCENARIUSZ TWOJEGO ŻYCIA? | Robert Bernatowicz

Filip Chajzer Podcast. Dzień dobry Państwu. Witam serdecznie. Filip Chajzer Podcast po raz trzeci Roberta Bernatowicza. Jest mi niezwykle miło, że jesteś, a dzisiaj bardzo ważna wizyta, dlatego że te dwie poprzednie odbiły się gigantycznym echem i właściwie to dzięki tej pierwszej wizycie ten kanał dzisiaj ma tyle subskrypcji. Nasza rozmowa już jest ponad milionową rozmową, a zaczynałem od zerowej subskrypcji. I tak naprawdę trochę dzięki tobie mogę nieść to przesłanie, które niesie się razem z tym podcastem, więc nie wierzę w to, że nasze spotkanie jest przypadkowe. Nie ma przypadków. Nie ma przypadków i dzisiaj chcielibyśmy ogłosić coś razem wspólnie, bo czujemy chyba dobrą energię.

KTO NAPISAŁ SCENARIUSZ TWOJEGO ŻYCIA? Robert Bernatowicz. KTO NAPISAŁ SCENARIUSZ TWOJEGO ŻYCIA? Robert Bernatowicz. Który mam z tobą podcast, czyli dzisiaj, więc chcę być wyspany. Policzyłem sobie, dali mi bilet organizatorzy z produkcji. Wszystko miało być dobrze, wsiadam w pociąg o godzinie 14.30, to jest słup Gdynia i już wtedy zaczyna się kłopot, ponieważ zmieniamy pociągi, żeby dojechać do Gdyni, a w Gdyni jest Armagedon kompletny. Dlaczego zmieniacie pociągi? Dlatego, że już były zablokowane tory, po prostu, rozumiesz?

Moi przyjaciele z fundacji zdecydowali o zablokowaniu mu kilku moich materiałów, bo on korzystał z moich materiałów wprost, jeden do jeden. Wiesz, prawa autorskie i tak dalej, także on był obrażony też trochę. Przez to, że ja tak zrobiłem. Nieważne. Jest to człowiek, który niewątpliwie w tych komentarzach jest zawsze podawany jako taki czołowy, wiesz tam, zaproście Bartka Sitka, on wam powie o Bernatowiczu i tak dalej. No i słuchaj, ja lecę na zaćmienie słońca. To też w ogóle ciekawe, że lecę na zaćmienie słońca do Hiszpanii. Dwunasty sierpnia. Dwunastego ja wylatywałem, jedenastego do Walencji. Miałem Ryanaira wczesnego tam koło godziny chyba ósma pięćdziesiąt, jakoś tak żeśmy wylatywali. No i wiesz, jadę tam do tej, do Modlina, parkuję samochód, zostawiłem na parkingu, idę do tej hali odlotów.

To jest ta sama siła. Piękne zdanie, prawda? A wiesz co, jak ty to powiedziałeś, tą historię, to ja uznałem, że naprawdę, kurczę, my musimy napisać tą książkę i to jest przeznaczenie. Mój drugi hejter wielki, znaczy no hejter, no powiedzmy jak to słowo, szukam jakiegoś słowa, człowiek robiący prześmiewcze materiały. Ja z nim występuję w programie o UFO teraz i ludzie z produkcji zadzwonili do niego, że on musi do mnie zadzwonić i mnie przeprosić za pewne rzeczy, za używanie chociażby mojego wizerunku, mojej twarzy na tych winietkach youtubowych. Rozumiem. No bo wiadomo, że nazwisko Bernatowicz od razu jest bardzo dobry wynik. Koloryzujący. Tak jest. Jestem u Dżiny Szymańskiej. Tak? Nie wiem, czy kojarzysz?

Jadę przez most Łazienkowski i nagle mi obrazy przed oczami dziwne wstają. Kiedy ja byłem prowadzącym program w radiu TOK FM, archiwum Roberta Bernatowicza, ludzie przyjeżdżali z różnych stron Warszawy i taka była jeszcze potem audycja po audycji, taki wiesz, after after party takie było, gdzie ja też opowiadałem, coś oni mi opowiadali i takie te obrazy mi tak stają. Mówię, kurczę wiesz, nigdy o tym nie myślałem. Staję, przyjeżdżam na stację BP, wchodzę, Człowiek, który tam jest, pan Marcin, mój kolega, teraz obecnie mówi, Jezus Maria, panie Robercie, przecież ja się zastanawiałem, jak mam panu opowiedzieć o tym, co dziadek chciał, żeby panu opowiedzieć, bo ja z dziadkiem przyjeżdżałem do Radia Tok FM. Ja przyjeżdżałem do Radia Tok FM po pana audycję.