Byłem ćpunem - Robert Rutkowski o piekle nałogu.

Tak naprawdę problem ma się już wtedy, kiedy się nie dopuszcza tego, że mogę mieć problem. To jest główny problem większości ludzi, którzy kompletnie nie zdają sobie sprawy, łącznie z tu siedzącym Robertem Rutkowskim czy Filipem Chajzerem, którzy przez brak pokory wyeliminowali fakt, że mają w sobie potencjał mroku. A o tym już pisał Jung, Freud w swoich różnych licznych dziełach, analizując to coś, co ma każdy z nas. Ten ból istnienia, który nam towarzyszy, może, bardzo często to się zdarza, aktywować nie wiedzieć kiedy.

Udało im się utrzymać relacje, to niech padają przed nimi na kolana, bo te kobiety naprawdę też nie są ze stali. One wytrzymają dużo, ale nie wszystko. I warto oddawać się w opinii innych ludzi. Człowiek ma taką paskudną właściwość zakochiwania się w swoich myślach, w swoich tworach, wizualizacjach. I Robert Rutkowski, będący Specjalistą w swojej dziedzinie, mający dużo pracy, ma też takiego gościa, z którym przegaduje różne swoje pomysły. Dlatego, że ja znam tę właściwość człowieczą, a o istnieniu jej, kiedy się dowiedziałem, dokładnie w Zakopanem.

Dostałeś obłędu, który spowodował to, że wyrwałeś kabel ze ściany. Ja też rwałem kabel. To ma prostą nazwę. Psychoza. Psychoza. Absolutna psychoza, która odbiera rozum. U większości znika, ale ślad zostaje. Ślad, mikroślad zostaje. Ale ten mikroślad, on jest zabezpieczeniem. To jest bezpiecznik. Warto o tym pamiętać. I teraz, Robert, dalej. Do czego dążę z tą Biblią? To znaczy, najpierw dostajesz ten szał, tak? I chcesz tego więcej. Bierzesz szczęście na kredyt z przyszłego tygodnia po to, żeby przeżyć ekstra noc, w której jesteś najlepszą gwiazdą, ale ty chcesz tego więcej, więc w następnym tygodniu potrzebujesz szczęście w środę, ale nie masz go, bo już zabrałeś go trzy dni wcześniej, więc bierzesz znowu.

Moje rodzice chcieli mi pomóc i pierwszym takim człowiekiem, do którego trafiłem był ksiądz profesor Czesław Cekiera. Ksiądz? Ksiądz profesor, bo moja mama była bardzo wierząca i zaprowadziła mnie na Plac Krzyży. Ale dlaczego cię zaprowadziła? Co się wydarzyło? Dlatego, że wtedy zaczęli z klubu dzwonić, że coś się niedobrego z Robertem dzieje. Z jakiego klubu? Aha, sportowego. Z mojego klubu. I co mówili? Co się dzieje? Przestałem na treningi przychodzić, a poza tym byłem trochę taki otumaniony, czasami agresywny, czasami zamulony. No, znasz ten stan. Tak, totalnie. Góra-dół, góra-dół. I mama bezradna. Ile lat wtedy miałeś? Osiemnaście. Osiemnaście lat. Zaprowadziła mnie do księdza Czesława na placu, który był wtedy jednym z jedynych, oprócz Marka Kotańskiego, który naprawdę pisał książki, jeździł po świecie z wykładami.