Byłem ćpunem - Robert Rutkowski o piekle nałogu.

Zobacz, co robimy. Mamy narki i alkohol. Do jasnej cholery. Alkohol jest ciężkim antykiem. Ja polecam moim klientom takie zdanie. Jeżeli masz taką pokusę, pomyśl sobie, jak się będziesz czuł następnego dnia. Filip Chajzer Podcast. Dzień dobry Robercie. Dzień dobry Filipie. Powiem ci, że kiedy jechałem po ciebie, I mijałem kolejne kilometry, kolejne miejsca, które kojarzyły mi się niektóre dobrze, niektóre gorzej. Pomyślałem sobie o tym, jak niesamowitą drogę przeszedłem, przeszliśmy od naszego pierwszego spotkania, zupełnie prywatnego, objętego pewnie też tajemnicą, której rąbka dzisiaj trochę uchylimy, aż do dzisiejszego dnia.

Tak naprawdę problem ma się już wtedy, kiedy się nie dopuszcza tego, że mogę mieć problem. To jest główny problem większości ludzi, którzy kompletnie nie zdają sobie sprawy, łącznie z tu siedzącym Robertem Rutkowskim czy Filipem Chajzerem, którzy przez brak pokory wyeliminowali fakt, że mają w sobie potencjał mroku. A o tym już pisał Jung, Freud w swoich różnych licznych dziełach, analizując to coś, co ma każdy z nas. Ten ból istnienia, który nam towarzyszy, może, bardzo często to się zdarza, aktywować nie wiedzieć kiedy.

To zależy również od powagi sytuacji. Nie każdy stan depresyjny jest depresją. Nie każda psychoza jest nieuleczalną jakąś tam już taką schizotypiczną przypadłością. Znaczy my obaj tutaj krzyczymy do świata, widząc tych dwóch gości tutaj siedzących i sobie rozmawiających. Ja tylko dodam, że my w podobny sposób również rozmawiamy tam outside. Znaczy jakby tam na zewnątrz mamy bardzo podobną komunikację. Ja tylko dodam, że my po zakończeniu współpracy, żeśmy przez wiele, wiele miesięcy nie kontaktowali się ze sobą, ponieważ ja trzymam etyki. Ja się nie zaprzyjaźniłem z Filipem Chajzerem w czasie terapii, trzymałem go na dystans. Potwierdzasz to? Dokładnie tak. Ja się trzymam standardów amerykańskich.

Wiesz, musisz nauczyć się to kontrolować. Nie żyje, zmarł na raka, bo chemia go zabiła, która jest w tej substancji. Jakie ona imię? Nie mogę ci powiedzieć. Ale imię, tylko imię. Nie mogę. No to weź może niech to będzie Janusz. Niech będzie. Każdy ma swojego Janusza. Wiesz? Każdy ma swojego Janusza w swojej historii. Mój Janusz dokładnie był dla mnie również takim cholernym, paskudnym, buzującym gównem. Przez którego ja uwierzyłem, że ja sobie mogę to kontrolować. Równie zmarł. Naprawdę? Równie zmarł. Nie da się tego robić turystycznie. Wiesz co było dla mnie game changerem absolutnie w mojej historii? Dawaj. Pojechałem na Nowy Świat, bo to były lata Nowego Światu, centrum Warszawy, to był 1983, 1984 rok. I ja już się wymykałem z domu po towar.