Industry 4.0 - Projekt Technologii Jutra

Zapytałeś jak to wygląda, czemu 3.0 czy wcześniej 2.0 i tak dalej. Generalnie rozwój przemysłu polegał na tym, że na początku coś tam się składało i wpadała ekipa i montowała wspólnie jakiś jeden produkt. Później została wymyślona koncepcja linii produkcyjnej, gdzie po szczególnych stanowiskach, poszczególne fazy budowania projektu przebiegały i ten produkt powstawał. No i teraz celowo, chwileczkę przemilczę, 3.0. 4.0 zostało wymyślone, czy może hasło pojawiło się kilka lat temu i zostało wymyślone pod kątem takim, że Systemy, urządzenia, które wspomagają proces produkcyjny powinny być w jakiś sposób ze sobą współpracować, w jakiś sposób zsynchronizowane i tak dalej.

Powinniśmy uzyskiwać z nich informacje. W związku z tym była pewna próba. Całkiem sporym sukcesem wymuszenia na producentach tego sprzętu publikowania informacji z tych urządzeń, czy też z systemów, pewnego rodzaju standaryzacji dostarczania informacji z poszczególnych, kolokwialnie mówiąc, klocków, z których powstaje całe rozwiązanie, po to, żeby można było z tym coś zrobić więcej. I to zdefiniowanie, co więcej, no to tutaj właśnie już zaczyna być to bardzo, bardzo płynne, tak, bo wiele osób pod Przemysł 4.0 mówi, że jest to automatyzacja, a ja powiem, że trochę się z tym nie zgadzam.

Ogromny, gigantyczny system zajmujący się, można powiedzieć, Niemalże wszystkim na fabryce. Od planowania produkcji poprzez kontrolę produkcji, kontrolę jakości, procesy logistyczne, wysyłkę towarów, przyjęcie materiałów, wewnętrzną logistykę. Jeden wielki, gigantyczny system podzielony sprytnie na jakieś tam moduły, ale jednak jeden wielki system. I teraz moim zdaniem powinno się odchodzić od tego typu podejścia. Dlatego, że tak jak mamy zwinność w wielu różnych dziedzinach życia, tak samo i tutaj powinniśmy jej szukać i adresować potrzebnymi rozwiązaniami problemy pojedyncze, które są do rozwiązywania krok po kroku.

Bo rozumiem agregację danych, przetwarzanie danych. Czy gdzieś jeszcze ten soft jest wykorzystywany? Powiedziałbym, że bardzo w wielu miejscach. I teraz właśnie trochę wrócę do tego budowania kiedyś wielkiego jednego rozwiązania np. klasy MES, Manufacturing Execution System, czy klasy WCS, czyli automatycznych magazynów sterowanych poprzez oprogramowanie. Ten software on nie jest już tylko i wyłącznie gdzieś na poziomie enterprise czy pomiędzy enterprise a tym warstwą wykonawczą. Coraz częściej mamy mnóstwo rozwiązań, które są można powiedzieć w pewien sposób autonomiczne czy pozwalają wręcz w bardzo prosty sposób je oprogramować po to, żeby realizowały pewne

Zadania. Przykłady są rozwiązania z intralogistyki, różnego rodzaju robotów mobilnych i tak dalej, które mają już swoje systemy wbudowane i tak dalej. Potrzeba będą robić warstwę, która im powie stamtąd, trzeba coś przewieźć w tamto miejsce, w jaki sposób zsynchronizować te działania, wiedzieć kiedy je wywołać i tak dalej. Są rozwiązania współpracujące, na przykład koboty współpracujące bezpośrednio z człowiekiem. Można im tam zaaplikować pewnego rodzaju algorytmy, a później ten człowiek pracujący razem z tym robotem, wręcz tego robota ten operator tego robota uczy. Także tutaj. Więc my schodzimy zdecydowanie niżej niż na ten poziom, taki bym powiedział, zbierania danych i przekazywania ich gdzieś do systemów innych.

To jest etap, gdzie dostarczamy rozwiązanie klasy Material Flow Control czy Warehouse Control System. Bardzo wysoko zautomatyzowane. Mówimy tutaj o rozwiązaniu, gdzie dostarczane są roboty budujące palety z produktów wychodzących z linii produkcyjnej. Mówimy tutaj o robotach mobilnych, które następnie dowożą puste palety, zawierają te pełne, podmieniają tam na jeszcze inne, jakieś różnego rodzaju przekładki i tego typu rzeczy. Dowożą je na stanowiska znowu zautomatyzowanego ofoliowania, oetykietowania, schowania w magazynie, później wydania tego w kierunku na wysyłkę itd.