Tak się nie ucz języków CLASSIC #1

Zanim nowy odcinek audycji mam prośbę. Nic tak dobrze nie robi podcastom jak opinie słuchaczy. A mamy w Was wiernych kibiców. Bardzo za to dziękuję. Żeby rosnąć, rozwijać się i dawać Wam więcej dobrej treści potrzebujemy Waszych słów. Zostawcie krótką opinię na Apple Podcast. Co Wam zagrało? Co zmienić? Co uzupełnić? Będę zobowiązany. I obiecuję, że podzielę się z Wami swoim czasem w zamian za Wasze słowa. Szczegóły już wkrótce. Przed Wami nowa seria podcastów od Voice House. English PRO to autorska audycja Olgi Pietrykiewicz.

Nie znajdziecie jej w ten sposób w sieci. Olga. Po prostu Olga. Od lat skupia się na tym, żeby poprawić sposób, w jaki polski biznes mówi po angielsku. Jest w tym bardzo skuteczna. Why not? Pomyślałem i zaprosiłem ją do własnej serii podcastów na Voice House. Bierzcie i uczcie się z Olgi wszyscy. Ja siadam w pierwszej ławce. Dziś chcielibyśmy porozmawiać o tym, jak się nie uczyć języka angielskiego. Ta publiczność, która jest za szybą i która teraz będzie peszyła Olgę, da nam, mam nadzieję, szansę, żebyśmy dograli tę audycję do końca. Jaki jest największy grzech tych, którzy myślą sobie, cholera, muszę mówić po angielsku? Zacznę się tego angielskiego uczyć. Co jest największym grzechem? Ja bym tutaj nie mówiła o największym grzechu, natomiast wyróżniłabym cztery, czy nawet pięć, ale takie cztery rzeczy, które moim zdaniem w Polsce najbardziej oddziaływują na to, że jednak ludzie mają dziś problem z tym językiem biznesowym i nauka tego języka biznesowego nie zawsze idzie tak gładko, jak oni by chcieli.

Szanowna pani Olgo, mówiąc o tym, jak się nie uczyć języka angielskiego, kiedy słyszysz w ogóle ten wątek, to pierwsza myśl, która ci przychodzi do głowy, to jest jaka? A mogę wrócić do tego mojego TOP 4? No ty nie możesz? Bo ja uważam, że one wszystkie, wszystkie te cztery rzeczy, które ja gdzieś tam sobie uporządkowałam w głowie, to wydaje mi się, że one są na równi i są jednakowo ważne. Więc kiedy pytasz mnie o tą najważniejszą, to nie jestem ci w stanie powiedzieć. Również przez to, że ludzie uczą się w różny sposób, mają różne zdolności, więc... Ja to bym na pewno podzieliła na cztery główne wątki. Jedno, to jest nauka Business English z podręczników, które są dostępne w tej chwili na rynku i to jest duży problem. Druga rzecz, to jest przekonanie, które na szczęście już mija w Polsce, natomiast przez ostatnie pięć lat było bardzo takie istotne, to jest, że angielskiego w biznesie na przykład można się nauczyć z aplikacji.

Ale proszę cię bardzo, nawet ktoś ostatnio zauważył, że jest jeden do jednego między nami. Pięknie. Wracając, czyli nie możemy budować swojej wiedzy na filmach czy piosenkach, bo też słyszałem takie historie ludzi, którzy mówili, że nawet jak byłem, o wiem skąd to, w Somalii, na dokumencie pokazującym jak wygląda Somalia dzisiaj, jedna z dziewczyn, która była naszym gościem, mówiła przepięknie po angielsku, bo miała naprawdę genialną wymowę. I kiedy jej pytaliśmy, skąd, gdzie, no bo jakby trudno znaleźć tu dobrą szkołę angielskiego, ona mówi, że ona bardzo dużo słucha teledysków, bardzo dużo ogląda filmów. Przepraszam Cię, Olga, wiem. Nie, wiesz co, bo ja to nazywam mitem Wojciecha Mana, prawda? Bo gdzieś tam Wojciech Man przez wiele lat opowiadał anegdotkę właśnie o tym, jak nauczył się języka angielskiego. Tak się nie ucz języków CLASSIC 1.

I hello, XXI wiek, przymiotniki złożone. Niestety, ale w podręcznikach biznesowych w ogóle nie ma czegoś takiego jak przymiotniki złożone. Quick-witted to jest teraz w zasadzie jedyne słowo, które się używa na kogoś, kto jest smart, kto jest bright, kto jest wise, clever i tak dalej. My tego w tych podręcznikach nie mamy, więc jak ci biedni ludzie, wydając ciężkie pieniądze na te podręczniki, mają się uczyć tego nowoczesnego języka biznesowego, jeśli już na etapie podręczników to nie jest dowożone? Szanowna Olgo, czy ja teraz mogę na chwilę? Przepraszam bardzo. Nie, nie ma sprawy. No wiesz, ty mnie karcisz, ja ciebie i wtedy to ma jakąś temperaturę. Są emocje. Ale wiesz, że nawet gdybym bardzo chciał, to znaczy naprawdę chcę być takim uczniem i słuchaczem i hostem, whatever, co sobie tam o mnie wymyślimy, który się uczy i rozwija, ale ja nie umiałbym zapisać tego słowa, o którym ty powiedziałaś.

To jest język biznesu, a nie to, co ja otwieram książkę sprzed 30 lat, patrzę i po prostu włos mi się na głowie jeży. Nikt już tak nie mówi, a biedni ludzie są tym faszerowani. Quit with it. Quick with it. Jarek, nie rób mi tego przy ludziach, przecież ile nas ludzi słucha. Nikt z niego nie będzie słuchał. Ludzie się już wyłączyli, bo po pierwsze hałas za szybą, bo wszyscy fani przyjechali z Gdańska zobaczyć dziewczynę z Gdyni, która za chwilę chce upłynąć hel dookoła świata w ogóle. No więc tak to wygląda. Mówimy o tym, jak się nie uczyć języka angielskiego, bo pomyślałem, kiedy umawialiśmy się z Olgą na nagranie audycji, że to do to każdy potrafi, ale not to do w sumie czasami ułatwia życie. Wiesz czego nie robić, nie? Też uważam, że dużo lepiej jest odhaczyć to, czego nie robić, bo wtedy zostają nam same pozytywne aspekty.

No przecież to jest takie piękne słowo. Clever jest bardziej clever, wiesz, bo jest szybsze i prostsze. Nie, dla mnie clever jest dużo bardziej tępe. Clever. No kurde, quick-witted. Jarek, you are quick-witted. Być może, nie, może nie jestem clever, ale ja myślę, że będę, ponieważ jestem tak rugany przez ciebie publicznie w ogóle, to słuchacze pokochają mnie wreszcie, bo pomyślą sobie, Jezus, jak ona go pieprza. Staszek, ty włącz ten podcast, bo ona go tam tak opieprza. Czy ja mogę stać osobą, dzięki której Polska polubiła Józefa Kuzniara? Tak, polubiła wreszcie, ale go opieprzyła. Boże, nareszcie ktoś budowali. Olga, wracając. Czyli tak, piosenki jasne, ale nie może to być fundament. Seriale jasne, ale to może być tylko zabawa.

Szanowni, jeśli skorzystacie z tych porad, o których mówiła Olga dzisiaj, to mam nadzieję, że wasza nauka języka angielskiego biznesowego, my przez biznesowy rozumiemy ten trochę bardziej profesjonalny, lepszy, taki, który nie zawstydza, nie jest banalny, znajduje trochę lepsze słowa, nikt nie mówi I think that, tylko mówi I reckon that, nikt nie mówi wow, tylko mówi boost i wtedy Olga jest zadowolona, prawda? No, ale nie dałeś mi jeszcze powiedzieć o tej ostatniej rzeczy. Bardzo cię proszę. Poczekaj. Czy wy możecie się uciszyć tam za tymi szybami? Wy w tym Gdańsku tak krzyczycie cały czas, naprawdę? Jarek, ja mieszkam w Gdyni. Ja wiem, że wy tak... Nie chcę cię poprawiać po raz piąty, ale... Ty w Gdyni, to ja wiem. Mówię, że twoi fani są z Gdańska. Jeśli wam to w Trójmieście nie przeszkadza, to super. Jarek, moi fani są z całej Polski. Ostatnia rzecz, o której chciałaś powiedzieć, bardzo proszę.

w aplikacjach. Natomiast ten pociąg słowny, który my musimy potem ułożyć, tak jak mówisz, wyjść na scenę i dać radę, my tego nie zrobimy za pomocą aplikacji. Jeszcze nie. Trzeba gadać. Gadać, gadać, gadać. My dzisiaj z Olgą czujemy się trochę jakbyśmy wpadli na imprezę, znaleźli sobie taki w miarę cichy pokój, dookoła ludzie tańczą, piją, śpiewają, a my siedzimy i gadamy o języku angielskim, więc szanowni słuchacze proszę nam wybaczyć te dziwne dźwięki z kolomienki, które dobiegają zza okna. Ale postanowiliśmy, że nie będziemy tracić czasu i usiądziemy i sobie spokojnie zrobimy swoje i skupimy się na tym, co dla nas jest najważniejsze. Bardzo wam dziękujemy za cierpliwość i za ten ostatni odcinek. Czy Olga chciałaby coś dodać? Ja bym tylko chciała bardzo podziękować za wszystkie pozytywne opinie na temat naszego podcastu i przeprosić za mój język polski.

O taką Polskę walczyłam. To piękne jest to OM. Wiesz, to jedną rzecz powiem tylko na koniec, bo muszę się do czegoś przyznać. Myślałem sobie tak, namówiłem dziewczynę, żeby przyjeżdżała z Trójmiasta i żebyśmy zrobili razem podcast, żebyście się podciągali w angielskim. No i ona przyjeżdżała i słyszę od razu w pierwszym odcinku, że to Jezus, mówię, czy ja powinienem i czy mogę jej powiedzieć, że tam, gdzie ma być OM, u niej jest OM. Czy mnie nie wyrzuci za drzwi? Na szczęście słuchacze zrobili to za mnie, a Olga mówi, ja wiem, ja wiem, ale jestem ze wschodu, co się czepiacie? Ja obawiam się, że to OM to jest bardziej jednak wpływ tego American English. Tak mi się wydaje, za co mówię. Jeszcze raz przepraszam i dziękuję bardzo temu panu, który zwrócił na to uwagę w recenzjach na Apple Podcast.

Będę się tego trzymać i będę się pilnować. Jednak ja tam taką Olgę lubię. Dziękuję za Twoją uwagę. Oceń tę naszą rozmowę. Twoja opinia zostawiona na Apple Podcast pozwala usłyszeć tę audycję większej grupie ludzi. Daj nam 5 gwiazdek i skomentuj. To pomaga się rozwijać. Jeżeli masz pytanie, także po angielsku, nagraj je na telefon i wyślij do nas. Wykorzystamy w kolejnym podcaście. Zasubskrybuj także inne podcasty od Voice House. Znajdziesz je na każdej platformie podcastowej. W każdym kanale social mediowym. Zapraszam też na stronę Voice House po więcej dobrej treści. Choćby English PRO od Olgi.