#58 - Gdy twórczość musi poczekać - Małgorzata Rittersschild

I współtworzyłaś grupę wtedy, kiedy ona zaistniała. Jak się akurat zabawnie składa, że grupa ma w tej chwili swoją wystawę w Warszawie, prawda? Tak, tak. Na Bobrowieckiej. Na Bobrowieckiej, dokładnie w Fundacji Staraka. No i tak też się wydarzyło, że po tym bardzo wyraźnym, głośnym, uznanym debiucie na 20 lat przestałaś malować. No i czy to jest dobre słowo, przestałaś malować? Przestałam wystawiać i być postrzegana jako aktywna malarka. Tak bym to ujęła teraz, po latach zastanawiania się przez ostatnie pięć lat, jak o tym opowiedzieć i jak o tym myśleć.

I niedawno wróciłaś, ponieważ dałaś się przekonać Maricę Kuźmicz, jeśli dobrze rozumiem kolejność zdarzeń, do tego, żebyś mogła mieć wystawioną część swoich prac w Fundacji Arton. I tam zostałam przez ciebie zaproszona i miałam przyjemność zobaczyć tę wystawę. I kiedy mnie po niej oprowadzałaś, to użyłaś takiego określenia, że masz się czym podzielić po tym okresie niewystawiania. I chcę zapytać, czy te słowa dotyczyły masz się czym podzielić w sensie twórczym, czy masz się czym podzielić w sensie opowieści, o czym te 20 lat było, albo w ogóle o czym jest brak wystawiania swojej twórczości.