MAGDA UMER: NOTATKI Z OBECNOŚCI (182)

No tylko w tym sensie umaczałam palce, że ich ze sobą zetknęłam i namówiłam oczywiście Jeremiego do tego, ale nie, broń Boże, nie maczam. Natomiast czytałam już te piosenki, są piękne. A jaki jest w ogóle pan Jeremi? No cudowny, wspaniały, takich ludzi nie ma na świecie już teraz. Niezwykły, a jednocześnie bardzo zwyczajny, skromny, normalny człowiek. Nawet nie przypuszczałam, że kilka miesięcy później z panem Jeremim porozmawiam osobiście. Ale wracam do Magdy, bo tak naprawdę historia naszej znajomości musiała zacząć się wcześniej. Może nie dużo wcześniej, plus minus 3-4 lata, nie pamiętam dokładnie jak to się stało, że trafiłam na piosenki Magdy Umer.

I to jest coś takiego, że jak w domu masz filmotekę, płytotekę, zbiór książek najważniejszych, to tak samo ta twórczość Jeremiego, Agnieszki, Wojtka, Magdy Czapińskiej, Poniedziałka czy Jasia Wołka, to powinien być taki kanon obowiązkowych. lektur i to jest coś takiego, że jeżeli zapoznasz się z twórczością tych ludzi, to się stajesz natychmiast innym człowiekiem. Lepszym, wrażliwszym, mądrzejszym, dowcipniejszym, no wychowanym na tych wspaniałych rzeczach, którą ci ludzie obdarzeni przez Pana Boga niebywałym talentem dla nas przez te wiele lat wykonywali. I to należy do skarbnicy naszej kultury, mówiąc patetycznie. I ja uważam, że moim obowiązkiem jest to przekazywać młodszym pokoleniom, które są wychowane Takiej kulturze, że już nawet nie chce mi się jej nazywać żadnym przymiotnikiem.

No mam taką nadzieję, boże, bez tej nadziei to już by w ogóle trzeba było się zastrzelić. Mam taką nadzieję, no taką osobą na przykład jest teraz Grzesio, który nagrał tę płytę i mam nadzieję, że nie on trafi do młodszego pokolenia, a to młodsze pokolenie z kolei może kiedyś coś pokaże swoim dzieciom. No mam nadzieję, no. Musi tak być, bo inaczej bym zwariowała. Wiadomo jest, że w tym kraju tak zwanej inteligencji, chociaż to jest tak już trudno powiedzieć, co to znaczy inteligencja, jest 3%. I chodzi się tylko o to, żeby się modlić, żeby za lat 50 nie było mniej niż 3%. I oczywiście marzę, żeby to było 4%, ale nie mam najmniejszej nadziei, że to będzie 5%. Bo to, co robią środki masowego przekazu i to, co się dzieje z kulturą od roku 89,

takie, a nie inne malarstwo. Ja właśnie bym nie nazywała tego kryterium stopniem wykształcenia, tylko stopniem wrażliwości. No ale wrażliwość także się kształtuje. Dlatego dopóki będę żyła, będę zawsze pisała i mówiła i robiła wszystko na temat twórczości Jeremiego i przed śmiercią zdążyłam nagrać te kabarety na DVD i opracować i tak dalej, żeby to poszło do młodszych ludzi. I to dla mnie była taka niezwykła chwila, jak zadzwonił do mnie Grzesio Turnau, nie wiem, czy to było rok czy dwa lata temu, który sobie kupił te kablety starsze, chyba na DVD, a przecież on za późno się urodził, żeby to znać. I mówi, Boże, to ja wreszcie wiem, po co ja sobie kupiłem DVD.

Natomiast mam wielki bałagan w papierach. w życiu i w głowie no bo porządek w papierach też w tych takich w tej dokumentacji po prostu w tym co nie wiem czy też tak masz no ja z naszej wyprawy do Pragi że do niej wrócę przywiozłam wszystkie bilety wstępu które kupowałyśmy czy to do katedry czy do tych synagog na cmentarz żydowski ja je wszystkie mam wspaniale bo masz to wszystko za mnie Ja nie mam, wiesz dlaczego niczego? Bo ja już dawno, ja kiedyś też tak miałam, bo ja już dawno wiem, że ja to zgubię. I na przykład ja czasem coś zaglądam w jakimś biurku, znajduję coś sprzed 30-40 lat i tak się pocieszę i tak mówię, Boże, jak to wspaniale, że ja to znalazłam.