Refleksyjnie o przemijaniu i starości. DROGOWSKAZY

Teraz to już w ogóle są takie trudne czasy dla osób starszych, bo kiedyś to się jeszcze do tej głowy rodziny seniora czy seniorki szło po wiedzę, a teraz się idzie do czata GPT czy innego. To starsze pokolenie już nie jest taką starszyzną plemienną, więc to jest ignorowanie również ich roli w społeczeństwie, ich głosu, więc te czasy generalnie marginalizują osoby starsze. Drogowskazy. Czas zaczynać Drogowskazy. Michał Poklękowski, moje uszanowanie dla wszystkich. Starość budzi skrajne emocje od lęku przed zależnością, niesamodzielnością, przed chorobami i samotnością, po zachwyt nad wolnością i też życiową mądrością związaną choćby z doświadczeniem życiowym. Choć biologicznie starość zaczyna się najczęściej około 60-65 roku życia, tak wyczytałem, opinie na jej temat zależą głównie od podejścia do życia oraz stanu zdrowia.

Akceptacja starości to proces godzenia się ze zmianami w ciele i w umyśle. Zamiast walczyć z upływem czasu, kluczem jest zmiana perspektywy na taką, która dostrzega nowe możliwości, spokój i czerpanie radości z obecnego etapu życia, który i tak jest nieuchronny, o ile wcześniej oczywiście życia nie odbierze nam tragiczny wypadek lub poważna choroba. Czy starość musi oznaczać utratę sensu, utratę energii do życia? A może to właśnie wtedy człowiek ma największą szansę na taki wewnętrzny spokój i zrozumienie samego siebie? Jak zbudować pomost pomiędzy młodszymi i starszymi? O tym dziś w Drogowskazach. Na moje pytania odpowiada Marzena Rudnicka. Marzena jest współautorką definicji gospodarki senioralnej, założycielką Krajowego Instytutu Gospodarki Senioralnej i autorką książki WPÓŁ DO STAROŚCI. Refleksji o drugiej połowie życia wydawnictwa Harde Michał Poklenkowski. Do rozmowy z Marzeną wracam już za chwilę.

Drogowskazy. Rozmowy o życiu. To jest druga część Drogowskazów. Michał Poklękowski, witam i zapraszam. Starość najczęściej kojarzy się z przemijaniem, z ograniczeniami, głównie fizycznymi i stratą czasu, który mija w naszym życiu bezpowrotnie i zwykle im jesteśmy starsi, tym mija szybciej. Takie mamy przynajmniej wrażenie. Zbyt często opisuje się ją wyłącznie jako etap schyłku, podczas gdy z takiego psychologicznego punktu widzenia jest to naprawdę bardzo istotny okres rozwojowy. Inny niż wcześniejsze, ale równie ważne. Tak czytam w sieci. Człowiek uczy się przez całe życie, a dojrzałość i starość to czas, w którym zadania rozwojowe dotyczą już nie zdobywania, czy tylko integrowania, czyli jakby godzenia się z tym, co było i odnajdywania sensu w tym, co jest. I dziś o przemijaniu i o starości w Drogowskazach rozmawiamy w ujęciu trochę filozoficznym, trochę humorystycznym, ale jednak na poważnie.

No właśnie. Tak jest, rzeczywiście. Ale właśnie ta zgoda otwiera przestrzeń na inne doświadczenia, na wdzięczność, na spokój, na refleksję, na taką prawdziwą, niepospieszaną niczym bliskość z innymi ludźmi. Paradoksalnie to, co wydaje się utratą, często przynosi też takie głębsze poczucie sensu. Tak widzą to eksperci zajmujący się tematem właśnie starości. W studiu cały czas jest Marzena Rudnicka. O tym właśnie rozmawiamy, o starości. Współautorka definicji gospodarki senioralnej, założycielka Krajowego Instytutu Gospodarki Senioralnej i autorka książki WPÓŁ DO STAROŚCI. Refleksje o drugiej połowie życia wydawnictwa Harde. Michał Poklękowski do rozmowy z Marzeną. Wracam jeszcze z wielką satysfakcją. Po raz trzeci i ostatni już niebawem zapraszamy. Drogowskazy. Rozmowy o życiu.

I jeszcze trzecia, ostatnia część Drogowskazów. Michał Poklękowski. Kłaniam się nisko po raz ostatni. Podobno nie da się mówić o starości bez uwzględnienia jej takiego emocjonalnego wymiaru. Utrata zdrowia, bliskich, dawnego wyglądu, energii, no często niesie ból i smutek. Tak też jest. Ale czy tak być musi? Próba zaprzeczania im, udawania, że nic się nie zmieniło, bardzo często prowadzi do rozczarowania, też do takiego poczucia pustki. Drogowskazy. Drogowskazy. Od początku naszego gatunku na ziemi, że każdy etap, także ten ostatni, może być naprawdę wartościowy.

Refleksje o drugiej połowie życia wydawnictwa Harte. Bardzo tobie dziękuję Marzeno za to spotkanie w studiu. Dziękuję za poświęcony czas i zmierzenie się z moimi pytaniami. Dziękuję za Twoje pytania. A Państwu dziękuję za czas, jaki spędziliśmy razem. Pełne wersje Drogowskazów zawsze w sieci, między innymi na Spotify, na YouTube. Zapraszam do korzystania z naszych podcastów. Wszystkiego spokojnego, wszystkiego dobrego. Michał Poklękowski, bardzo dziękuję. Do usłyszenia. Drogowskazy.