Domy handlowe

Dlatego, że dobra, które można było kupić No to były rzeczy oczywiście głównie z bloku wschodniego, czyli na przykład kosmetyki z Węgier, NRD-owskie dziecięce ubrania i uwaga, również proszki do prania. Także chemia z Niemiec była już dostępna z tego, co przynajmniej czytałem w PRL-u w niektórych jego miejscach, jak właśnie w SDH Central. No ale też na przykład płytki ceramiczne z Holandii. To też była jakaś taka rzecz, którą można było podobno w Centralu dostać. Podejrzewam, że albo w latach siedemdziesiątych, powiedzmy do roku siedemdziesiątego piątego, siedemdziesiątego szóstego, kiedy jeszcze w miarę ta gospodarka PRL-owska, co prawda na kredyt, no ale była ta iluzja tego takiego PRL-owskiego konsumpcjonizmu, no albo już po roku osiemdziesiątym dziewiątym, kiedy zmieniały się oblicza tego.

Coś takiego, co jest rzadko zapisywane, co nie zapisuje się na fotografii, to jest obyczajowość, czy rytuały, jak to nazwałeś, właśnie związane z korzystaniem z tych obiektów. I część z tych rzeczy, no nie wiem, zostaje na przykład zarejestrowana w filmach, czasem na amatorskim dokumencie wideo, czasami powiedzmy, nie wiem, w komedii jakiejś z późnych lat osiemdziesiątych, ale obyczajowość to jest coś takiego, co wymaga troszeczkę polegania na naszej własnej pamięci. I jeśli chodzi o... Asortyment dostępny w tych sklepach to bywało różnie i te sklepy flagowe właśnie takie jak Łódzki Central, nie wiem, Katowicki Skarbek, prawda, nie mówiąc już o sklepach warszawskich, one otrzymywały taki towar najbardziej pożądany, więc tam jak ktoś chciał nosić ciuchy od Barbary Hof, to musiał się wybrać do Warszawy, gdzie oczywiście one były bardzo szybko wykupowane, ale wiem skądinąd, że świat PRL-u, przynajmniej tego późnego,

Trochę naśladowaniem pewnych obyczajów podpatrzonych czy przeczytanych gdzieś tam w czasopismach, dzisiaj powiedzielibyśmy lifestylowych, prawda? W dekadach PRL-u. No i też trochę właśnie domy towarowe były właśnie tego rodzaju miejscami, prawda? No one często też miały swoje atrakcje, na przykład dział gastronomiczny, powiedzmy. Ja osobiście mam takie bardzo miłe wspomnienie z katowickiego Skarbka, który oczywiście należał do tej kategorii domów handlowych bardziej wypasionych, jak całe miasto Katowice, ale tam przez dłuższy czas na najwyższym lub na przedostatnim piętrze, nie pamiętam już teraz dokładnie, Znajdowała się kawiarenka, do której można było wjechać schodami ruchomymi.

Bardzo, bardzo miło. Katowicki SDH Skarbek, o którym wspomniałaś, projektu Juranda Jareckiego z pierwszej połowy lat 70. W ogóle wydaje mi się, że jest trochę taką antycypacją tej emocji Polska drugą Japonią, bo wspomniałaś tutaj o schodach ruchomych i rzeczywiście one w latach 70. w Katowicach w SDH Skarbek były dużą atrakcją. Natomiast też systemy klimatyzacji w tym miejscu to też była jakaś taka innowacja. Domy handlowe. Names mentioned. Domy handlowe.

Pijalnia kefirów to coś, co brzmi jednak bliżej opowieściom o PRL-owskich domach handlowych. No tak, chociaż wydaje mi się, że teraz akurat Nowy Jork papuguje Warszawę pod tym względem i podobno tam teraz się kefir pija. To być może pojawi się też revival domów handlowych tudzież domów towarowych, chociaż tam jest to całkiem nieźle zaopiekowane. No i kultura, co prawda, no jednak bliższa tym współczesnym centrom handlowym zachodnim. Cały czas jest krzewiona i są to też atrakcje turystyczne, jak na przykład dom towarowy Macy's w Nowym Jorku, w którym to można przejechać się Drewnianymi schodami ruchomymi. To jest jedna z takich atrakcji turystycznych, których można zaznać w Nowym Jorku. Kto wie, być może schody ruchome niektórych polskich domów handlowych, jak chociażby wspomnianego przez nas Skarbka, czy domu towarowego Central w Łodzi, też staną się pewnego rodzaju atrakcjami turystycznymi.

Na razie funkcje te pełnić zdają się również te Przy domo handlowe neony, prawda? To jest też taki element dekoracyjny, na który warto zwracać uwagę, jeżeli chodzi o takie miejsca. No a jak na razie, to skoro rozmawialiśmy o gastronomii w domach handlowych, no to na parterze Skarbka nadal można sobie zjeść przekąski zimne oraz ciasteczka. I za każdym razem, kiedy tam wchodziłam, to widziałam... Widziałam, że miejsce to cieszyło się całkiem niemałą popularnością, a mnie kojarzy się to wspomnienie przede wszystkim z moją babcią, która kiedy zdarzało mi się siadać niedbale, mówiła to nie bar szybkiej obsługi. A no właśnie, skoro jesteśmy jeszcze przy barach szybkiej obsługi i tym momencie, w którym także domy handlowe przechodziły swego rodzaju transformację na początku lat 90., no to nie sposób nie powiedzieć również o pierwszych McDonald'sach w Polsce, no chociażby tym, który powstał