Za jego zbrodnie powieszono niewinnego. Morderca z Rillington Place 10

Miejsce i czas zbrodni. Anglia w latach 1943-1953. Skazany na karę śmierci. Dorwać bestie w RMF FM. John Christie to seryjny morderca, który grasował po londyńskim Nothing Hill. Nim został złapany, doszło jednak do tragicznej w skutkach pomyłki. Brytyjski wymiar sprawiedliwości za część zbrodni Christie'ego skazał i powiesił niewinną osobę. John urodził się w 1899 roku w Booth Town w pobliżu Halifaxu. Był szóstym z siódemki rodzeństwa. Jego ojciec, Ernest John Christie, pracował w przemyśle tekstylnym. Pan Christie nie miał dobrego kontaktu ze swoimi dziećmi.

W czerwcu Christie dostał obrażeń po ataku gazem musztardowym i spędził miesiąc w szpitalu wojskowym w Calais. Opowiadając o tym okresie mówił... Przez trzy i pół roku od tego ataku nic nie widziałem i zostałem niemową. Do tej pory nie mogę mówić głośno. Według szkockiego dziennikarza Ludowika Kennedy'ego na twierdzenia Christie'ego nie ma żadnych dowodów w dokumentacji medycznej. Kennedy teoretyzował, że Christie wyolbrzymiał swoje obrażenia, a jego niezdolność do mówienia najprawdopodobniej wynikała z urazów psychologicznych, a nie fizycznych obrażeń narządów mowy. Tak czy inaczej, w październiku 1919 roku Christie został zwolniony ze służby w armii. W 1920 roku ożenił się z Ethel Simpson.

To właśnie z nią związana była kolejna sprawa sądowa Christie'ego z roku 1929. Mieszkaliśmy razem. Ufałam mu, a on pewnego dnia przyszedł i przywalił mi kijem do krokieta prosto w głowę. Według prokuratury za atakiem na Cole stały mordercze intencje, ale John został skazany tylko na 6 miesięcy ciężkich robót. Do więzienia wrócił dopiero po kradzieży samochodu w listopadzie 1933. Po tym ostatnim 3-miesięcznym pobycie za kratkami John postanowił zerwać z drobnymi zbrodniami. Pogodził się też z Ethel. Jak obiecasz, że zerwałeś z przestępczym życiem? No to myślę, że wciąż jest dla nas szansa. W 1937 roku Państwo Christie wprowadzili się do mieszkania na najwyższym piętrze budynku przy Rillington Place 10.

Pierwszą ofiarą do zabicia, której później się przyznał, była Ruth Forrest. Ruth miała 21 lat. Pochodziła z Austrii, pracowała w składzie amunicji, ale dorabiała na boku, uprawiając seks za pieniądze. Według późniejszych zeznań Christie'ego, morderstwo przebiegało mniej więcej tak. Poznało ją w barze przy Landbroke Groovy, gdzie próbowała zdobyć klienta. Zaprosiłem ją do siebie, żona akurat pojechała do krewnych, więc nie było z tym problemu. Uprawialiśmy seks, a potem coś strzeliło mi do głowy, żeby utusić ją liną, no i zrobiłem to. Najpierw schowałem jej ciało pod deskami podłogowymi w salonie, ale ponamyśle wieczorem postanowiłem jednak zakopać je w ogrodzie. Tuż po morderstwie John zrezygnował ze służby w Specjalnej Ochotniczej Policji i został pracownikiem biurowym

Inni twierdzą, że nigdy tego nie zrobił, a policja sfałszowała protokół z obciążającymi mężczyznę zeznaniami. Niezależnie od wersji, Iwans stanął przed sądem 11 stycznia 1950 roku. Oskarżony był wyłącznie o zamordowanie córki, gdyż prokuratura uznała, że nie ma sensu stawiać obu zarzutów naraz. Co ciekawe, Christie był głównym świadkiem oskarżenia, a na sali sądowej stanowczo zaprzeczał zeznaniom Tima Iwansa na temat aborcji. Dostarżał także wielu pikantnych szczegółów na temat relacji państwa Iwansów. Dzięki zeznaniom Christie'ego sąd uznał Tima Iwansa winnym morderstwa córki. Nie pomogło wycofanie przyznania się do winy, nie pomogły rewelacje na temat kryminalnej przeszłości głównego świadka, nie pomogła nawet apelacja.

Półnagie ciało obijał w koce i składował w małej wnęce w kuchni. Po morderstwie Maclean zakrył wnękę tapetą. 20 maja 1953 roku John Christie wyprowadził się z mieszkania przy Rillington Place 10 i podnajął je parze, która zapłaciła mu za to 7 funtów i 13 shillingów. Po uwzględnieniu inflacji dziś byłaby to kwota około 186 funtów. Christie nie miał prawa podnajmować mieszkania, gdyż sam był najemcą. Gdy właściciel budynku zjawił się wieczorem tego samego dnia i zobaczył tam parę, zamiast Christie'ego nie krył złości. Kim wy jesteście? Co tu robicie? A zresztą nic mnie to nie obchodzi. Macie czas do rana, żeby się stąd wynieść. Christie nie miał prawa wynająć wam tego mieszkania.

Właściciel udał się potem do mieszkania na piętrze budynku. Mieszkający w nim, Berseford Brown, miał pytanie do wynajmującego. Skoro Christie się wyprowadził, a tych nowych pan wyrzuca, to czy mogę korzystać z kuchni na dole? Jest trochę większa i wygodniejsza. Oczywiście do czasu, gdy znajdzie pan kogoś do tego mieszkania. 24 marca Brown dokonał szokującego odkrycia, które natychmiast zgłosił na policję. Szeroko zakrojone poszukiwania Christie'ego ruszyły niemal od razu. Nie było łatwo go znaleźć, gdyż John, wiedząc, że jest poszukiwany i nie mając zbyt wielu funduszy, spał w opuszczonych lokalach lub pod gołym niebem. W końcu

Obrony Christiego było zgrywanie szaleńca. Jednak po wnikliwych badaniach i analizach dr Mateson z więzienia w Brixton orzekł. Podejrzany jest co prawda historykiem, ale jest również w pełni poczytalny. Wobec powyższego sąd skazał Johna Christie'ego na śmierć. Według niektórych relacji już po procesie, oczekując na wykonanie egzekucji, Christie miał powiedzieć do pielęgniarza w więziennym szpitalu. Chcesz poznać sekret? Obiecuję, będzie niezły. To ja zabiłem tę małą Geraldine, córkę Evansa, a te barany na policji i w sądzie mu nie uwierzyły i powiesili go za moją zbrodnię. Niezłe, nie? Najprawdopodobniej Christie nie chciał przyznać się do zabicia dziewczynki, bo obawiał się, że straci przez to sympatię przysięgłych i jego linia obrony zawiedzie.