Za jego zbrodnie powieszono niewinnego. Morderca z Rillington Place 10

Tuż przed Wielkanocą 1948 roku do mieszkania na najwyższym piętrze Rillington Place 10 wprowadziła się rodzina Evansów. W październiku tego samego roku pani Beryl Evans urodziła córkę, Geraldine. Pod koniec 1949 roku Timothy Evans zgłosił się na policję. Myślę, że moja żona nie żyje. Nie mogę też nigdzie znaleźć naszej córeczki. Pierwsze przeszukanie posesji przy Rillington Place 10 nie przyniosło żadnych rezultatów. Po drugim, policja dokonała szukującego odkrycia w pralni w ogrodzie domu. Mamy ciało matki Beryl, córki Geraldine i nie w pełni rozwinięty płód męski.

Później eksperci ocenili, że płód miał około 14 tygodni. Ciało Beryl było owinięte w koc i obrósł. Sekcja zwłok wykazała, że przed śmiercią kobieta została pobita. Zarówno matka, jak i córka zostały uduszone. Pierwszym podejrzanym policji stał się oczywiście Timothy Evans, który w zeznaniach winą obarczał swojego sąsiada. To John Christie. To on za tym stoi. Obiecał Beryl, że zrobi jej aborcję. Mówił, że ma w tym doświadczenie. Nie było nas stać na drugie dziecko i ona mu zaufała, a ten potwór zabił ją i naszą córeczkę. Policjanci nie kupowali jednak wersji pana Iwanza i długo go przesłuchiwali. Według niektórych źródeł po przesłuchaniach Iwanz miał się w końcu przyznać do winy.

Tim Evans został powieszony w marcu 1950 roku za morderstwa, których, jak się okazało lata później, wcale nie popełnił. Tymczasem dwa lata po procesie sąsiada John Christie zamordował ponownie. Tym razem ofiarą była jego własna żona Ethel, która zginęła rankiem 14 grudnia uduszona w ich małżeńskim łóżku. John, by śmierć pani Christie się nie wydała, wymyślił serię wymówek. Rodzinie żony napisał, że cierpi na poważny reumatyzm i nie może sama odpisywać na ich korespondencję. Jednemu z sąsiadów powiedział... Żona odwiedza krewnych w Sheffield. Innemu sąsiadowi zaś... Tuż po morderstwie żony, Christie odszedł z pracy w brytyjskich służbach drogowych, którą miał od 1950 roku.

zapytał o tożsamość mężczyznę koczującego na brzegu rzeki w pobliżu Putney Bridge. Mężczyzna próbował uciekać, ale został sprawnie zatrzymany i okazał się w istocie być poszukiwanym Johnem Christin. W jego kieszeni znaleziono wycinek z gazety na temat Timothy'ego Evansa. Początkowo John przyznawał się wyłącznie do zabicia trzech kobiet z wnęki kuchennej oraz swojej żony Ethel. Gdy policja odkryła szkielety zakopane w ogrodzie i poinformowała o tym Johnowi, żona, ten niechętnie przyznał się do odpowiedzialności również za IT morderstwa. 27 kwietnia 1953 roku potwierdził także, że stał za śmiercią Beryl Evans. Jednak uparcie zaprzeczał swojemu udziałowi w zabiciu córki Beryl Evans, Geraldine. Przed sądem staną wyłącznie

Obrony Christiego było zgrywanie szaleńca. Jednak po wnikliwych badaniach i analizach dr Mateson z więzienia w Brixton orzekł. Podejrzany jest co prawda historykiem, ale jest również w pełni poczytalny. Wobec powyższego sąd skazał Johna Christie'ego na śmierć. Według niektórych relacji już po procesie, oczekując na wykonanie egzekucji, Christie miał powiedzieć do pielęgniarza w więziennym szpitalu. Chcesz poznać sekret? Obiecuję, będzie niezły. To ja zabiłem tę małą Geraldine, córkę Evansa, a te barany na policji i w sądzie mu nie uwierzyły i powiesili go za moją zbrodnię. Niezłe, nie? Najprawdopodobniej Christie nie chciał przyznać się do zabicia dziewczynki, bo obawiał się, że straci przez to sympatię przysięgłych i jego linia obrony zawiedzie.