Wrzucanie książek do jakichś szufladek i jakby stwierdzanie, że ta szufladka zupełnie nie jest dla mnie, mi się wydaje, że jest bardzo, bardzo anachroniczna i szkodliwa. Zastanawiam się jeszcze nad tym kontekstem, o którym mówisz, że ten męski świat trzyma się świetnie i jest głośniejszy być może jeszcze w Czechach, aniżeli w Polsce. No niedawno odszedł Milan Kundera i tak sobie myślę, czy ta siła w znanych czeskich pisarzach płci męskiej, ten mit, który ogromnie narósł na W tym czeskim świecie. Myślę też o chrabalu twoim ukochanym przecież tutaj. Czy to może być takim wciąż bardzo mocno trzymającym się na wielkim cokole pomnikiem, który prowokuje trochę takie myślenie w Czechach?
Też dużo osób twierdzi, że ona jest kiepską stylistką, że wszystkie postacie w jej utworach mówią tym samym głosem, co mi się wydaje trochę jednak chybionym stwierdzeniem. Czesi mają też taką skłonność, tak samo zresztą było z tym Kunderą. Trudno przeczyć temu, że był w jakiś sposób wielkim pisarzem, Natomiast Czesi bardzo z wielką niechęcią do niego podchodzili i do dziś z wielką niechęcią do niego podchodzą, więc no mają coś takiego, że lubią tych swoich wielkich, mimo wszystko gdzieś tam trącać z piedestału. Ale zdaje się, że Kundera w ogóle nie był fanem tego, żeby się socjalizować, więc być może tutaj była ta niechęć.
Tak, no tylko pytanie właśnie, co było pierwsze. Czy najpierw właśnie była niechęć Czechów w stosunku do Kundery, która wywołała tą taką jego trochę aspołeczną postawę, no i tak naprawdę odcięcie się od Czech, no bo on nie jakby zabronił w ogóle tłumaczenia swoich dzieł. Na długie lata na język czeski, więc on w ogóle jakby nie chciał mieć nic wspólnego tak naprawdę. Tak, zresztą w tych notach biograficznych, które można znaleźć, przeważnie jest podawana, podawane są Czechy i Francja, więc to nie jest w zasadzie czeski, francuski pisarz, więc to nie jest powiedziałabym jeden do jeden. No aczkolwiek wciąż dla nas, mam wrażenie, to pierwsze skojarzenie z Kundera jest jednak czeskie. Ale być może to też jest kwestia lokalizacyjna i sąsiedzka.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Georgina Gryboś witae Anę Maślankę, rozmawiają o nieatrakcyjnych pajęczykach i niezawodności literatury kobiecej.
Ania Maślanka omawia sytuację kobiet w Czechach, wskazując na brak kobiet na nagrodach literackich i dyskusje na ich temat.
Ania Maślanka opisuje kontrowersje wokół Katarzyny Tłuczkowej i jej nagrody Państwowej Nagrodą Literacką.
Ania Maślanka i Georgina Gryboś dyskutują o kategorizacji literatury kobiecej i męskiej tradycji literackiej.
Ania Maślanka przedstawia krytykę męskiej tradycji literackiej ze strony Barbara Wotawowej i jej argumenty.
Ania Maślanka i Georgina Gryboś omawiają wartość literatury emocjonalnej i jej miejsce w kontekście męskiej tradycji.
Ania Maślanka analizuje kritikę Kundera i Hrabala w Czechach i ich wpływ na koncepcję męskiej tradycji literackiej.
Ania Maślanka omawia krytyczne opinię na temat nowej powieści Katarzyny Tłuczkowej i jej statusu jako wielkiej literatury.
Podróżnica omawia trzy powieści kobiece, opublikowane w Polsce, które reprezentują różne aspekty kobieczego doświadczenia i feministycznej myślenia.
Ania Maślanka poleca trzy tytuły literatury kobiecej, które reprezentują literaturę kobiecy doświadczenia.
Rozmowa o rolę religii i mistycyzmu w nowelach czeskich, w tym w kontekście osobistych doświadczeń autorki i jej podejścia do religii.
Opowieść o autobiograficznej powieści Petry Dworzakowej, która opowiada o dojrzewaniu i osobistych doświadczeniach autorki.
Kwestia kobiecości i jej zrozumienia, z podkreśleniem znaczenia literatury, która reprezentuje różne aspekty kobieczego doświadczenia.
Podsumowanie rozmowy i podziękowania za udział w dyskusji.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.