Jak zacząć myśleć UX-owo?
Użytkownik podejmuje decyzję w 3 sekundy... jak sprawić, żeby został? O tym, co znaczy „myśleć UX-owo” i jak w praktyce projektować wygodne produkty cyfrowe opowiada Paulina Antecka-Staśkiewicz, projektantka UX i organizatorka WUD Szczecin. Prowadzenie: Kamila Paradowska.
Nie zapomnijcie zasubskrybować oraz zafollowować mnie na Facebooku! I wiesz, na początku te konferencje były takie, no co, no bieda trochę, no bo tylko trzeba było przyjść, tam byli prelegenci fajnie, ale nawet nie było czego się napić i tak dalej. A teraz, ponieważ już robimy tą konferencję w połączeniu z Hackathonem, No to już trzeba zadbać o to, żeby oni mieli ludzie, żebyśmy mieli wszyscy co zjeść. To jeszcze powiedzmy z kim robimy, bo to jest ważne, te osoby, z którymi robisz te konferencje.
Tak, prawda jest taka, że nie dałabym rady bez nich. Najpierw dołączył do mnie Artur Ratuszyński, po Arturze dołączyła Iza, Izabela Bednarz. Każdy z nas ma swoje osobiste talenty i w tym się najlepiej uzupełniamy. Ale to jeszcze nie koniec, bo jest też właśnie Jakub Gibowski. On jest współorganizatorem z ramienia Technoparku, nie? Czyli jakby oczywiście wspiera nas prezes, ale tą ręką taką do roboty to jest Kuba, który jest z nami cały czas na tym WUD-zie, no i ogarnia te technikalia. No to zajrzyjmy jeszcze do tych tematów, bo miałam wrażenie, że bardzo mocno temat AI zdominował dyskusje nasze wokół tych różnych rzeczy, Które były tematami, ale też bardzo ciekawie przeniknął do hackathonu, gdzie miałam być okazję jurorką razem z Tobą.
Zresztą muszę powiedzieć, że Paulina była najostrzejszą jurorką i dawała najmniej punktów. Jak jej się coś nie podobało, to po prostu to ona ściągała w dół, ale to dobrze, bo bardzo merytoryczną byłaś tam osobą. Ale też pracowaliśmy nad taką aplikacją miejską i kiedy ta aplikacja miała na przykład zaszytego asystenta AI, to nagle się okazywało, że bardzo wiele rzeczy się upraszczało też dla użytkowników. Takie miałam wrażenie, że ci asystenci przynajmniej w takim domyśle, no bo hackathon to jest tylko noc na pewien koncept aplikacji czy jakieś takie pierwsze rozwiązania. I dawało to dużą taką nadzieję, no ale to taka moja myśl była, kiedy oglądałam te projekty, ale gdybyś mogła zebrać tak ogólnie tę edycję właśnie, czy dobrą mam intuicję, że to AI było takim tematem przewodnim, czy niekoniecznie dla Ciebie?
Pamiętam, była taka aplikacja na Hackathonie, gdzie ona była uproszczona, jakaś tam uproszczona wersja aplikacji i tam można było tylko rozmawiać z asystentem. Natomiast prawda jest taka, nie wiem, czy Ty masz też takie doświadczenia, ale ja jak rozmawiam z asystentami, to bardzo często nie mogę się z nimi dogadać, bo oni dysponują bardzo takim małym zakresem i tak ostatecznie trzeba połączyć się z tym człowiekiem, tak? Więc do jakichś prostych spraw pewnie by się sprawdził, ale pytanie, czy w takiej miejskiej aplikacji ci starsi ludzie by sobie z tym poradzili, a to by była nazywana jakby uproszczona wersja aplikacji, więc nie wiem. Tak, tak, to prawda, że to przejście do asystenta mogłoby się okazać pułapką tak naprawdę. Starsi ludzie, mi się wydaje, że oni nie zaufają. Natomiast bardzo mi się podobało to, o czym mówił Dominik Paszkiewicz na WUD-zie, bo bardzo mi się podobało to podejście, bo ono jest bardzo bliskie mojemu podejściu, że nie ma co udawać, że tego ejaja nie ma, no bo musimy zacząć
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.