Jak zacząć myśleć UX-owo?
Użytkownik podejmuje decyzję w 3 sekundy... jak sprawić, żeby został? O tym, co znaczy „myśleć UX-owo” i jak w praktyce projektować wygodne produkty cyfrowe opowiada Paulina Antecka-Staśkiewicz, projektantka UX i organizatorka WUD Szczecin. Prowadzenie: Kamila Paradowska.
Można przyjść do mnie z każdym tematem, na przykład swego czasu byłam bardzo mocno zaangażowana w projektowanie aplikacji. To było fajnie, bo raz ta firma mnie zaprosiła do współpracy w ramach takiego no-code front-endowego, czyli można było sobie złożyć, tak jak na przykład teraz składamy sobie w Webflow albo gdzieś jakieś elementy interfejsu. Ale później zaprosili mnie do no-code'u back-end'owego, czyli ja musiałam trochę nauczyć się co to są, wiesz, ANSI atrybuty, wiedzieć jak oni to robią, żeby pomóc im zautomatyzować ten proces programowania na back-endzie. Okej, dobra. To dla wszystkich osób, które zajmują się językiem, to powiem tylko... Przetłumacz.
To jest część Twojej pracy, takie badania. Pracujesz też, wiem, bardzo dużo w FIGM-ie, czyli projektujesz już widoki tych ekranów jeszcze bez konkretnego designu, ale już na przykład z hierarchią wizualną, prawda? Kiedy widzimy te nagłówki, widzimy przepływ informacji, prawda? Przez poszczególne ekrany. Powiedz, jak to u Ciebie wygląda? No to też zależy od produktu, no bo jak projektujemy, jak w ogóle zajmuje się produktem cyfrowym takim jak jakieś aplikacje desktopowe, webowe, to jest już jakiś taki duży produkt, który wymaga tego badania. No ciężko jest zaprojektować jakąś automatyzację procesu, no nie zbadając tego procesu. I wtedy wykonuję też, właśnie wykonuję badania. Te badania często trwają nawet nie wiem, parę tygodni, parę miesięcy.
Korzystasz z jakichś dostępnych aplikacji czy, nie wiem, takich naborów? Różnie, no oczywiście najlepiej by było zrekrutować, tak jak jest najlepiej, jak rekrutujemy sobie te osoby, które są badane, no bo one też muszą mieć jakąś minimalną wiedzę na temat tego produktu, który testujemy, nie wiem, nie mogą używać jej przez pół roku, czegoś podobnego. Często też posiłkuje się osobami, które gdzieś tam są w otoczeniu i na przykład. Jak pracuję dla Iwony Wierzbickiej, która ma rzesze odbiorców na Instagramie, to bardzo często do badań bierzemy tę osobę. Jak ona ma prawie 200 tys. obserwujących, to zawsze mamy bardzo ładną próbę badawczą tej publiczności. Ale na przykład też jak robiłam ten program, tą aplikację do no-code'u, to to była duża firma, która była podzielona na bardzo dużo różnych oddziałów i mogliśmy czerpać sobie, bo to wiadomo odbiorcami byli programiści, więc mogliśmy sobie zaczerpywać te osoby z firmy, które nie miały w ogóle styczności z tym oprogramowaniem, które tworzyliśmy.
To są ciekawe rzeczy, myślę, że cenne też. Nie ma co wkurzać użytkowników. Dobrze, a z tym myśleniem UX-owym mam do Ciebie jeszcze takie pytanie, bo oczywiście słucha nas wiele osób, które samym UX-em się nie zajmują, ale Są tego ciekawe, bo to jest w ogóle wiedza cenna. Można ją zdobyć przy okazji uczenia się chociażby UX-ratingu, bardziej łączenia właśnie pisania i UX-u, niekoniecznie wchodząc już w sam proces projektowania, tak jak Ty doskonale znasz Figmę, uczyłaś też Figmę, prawda? Można pewne rzeczy załatwiać tekstowo, czy wspierać w ogóle ludzi, którzy projektują Właśnie pracując nad treściami, masz jakąś taką poradę dla osób, które chciałyby wejść, trochę zacząć myśleć UX-owo bez znajomości Figma?
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.