Święta, które każdy przeżywa inaczej

Potrafili powiedzieć, mamo, tato, nie wiem, wyjeżdżam. Wiadomo, że trzeba szanować ten czas, kontemplować, nie wiadomo ile nam zostało i w ogóle. Tylko, że tu chodzi o taki złoty środek, nie o skrajności. Natomiast ja to z kolei mam, tak na koniec powiem, taki, nie wiem, stresik to jest za dużo, jakieś takie napięcie, że właśnie ja nie biegam, nie kupuję, nie szaleję. Tak się składa, że mój syn między Mikołajem a świętami ma urodzinę, w związku z tym ja na przykład organizuję coś albo mam jakieś spotkania, wszyscy ludzie już gotują potrawy, robią jakieś zakupy. Ja zawsze mówię, Jezu, jest jeszcze tyle czasu, co ci ludzie robią, dlaczego ja tak nie mam? Więc ja mówię czasami w drugą stronę. Także życzę wszystkim naprawdę spokojnych, zdrowych świąt, żeby przeżyli ten czas tak, jak chcą, albo żeby chociaż przesuwali się w kierunku swoich idealnych świąt.

Ja na przykład. Tak można o mnie powiedzieć. O Jezu. Znaczy, chciałem powiedzieć, że to jest w ogóle idealna rada. Co zrobić, żeby gorączka świąteczna nie trwała tydzień, a trwała półtora miesiąca? Kumasz? Półtora miesiąca myślenia o świętach? Wójtek, a mnie się właśnie wydawało, jak chciałam to tak spuentować, że ty i ta słuchaczka, to byście się super dogadali, bo siedlibyście sobie przy takim notesiku, planerze Moleskina i byście sobie wszystko rozpisali. 29 listopada lepimy pierogi.

Możliwe. A to jest w ogóle ciekawe. Ty pierniku. Ty stary pierniku, może być trochę o tym, bo moim zdaniem taki piernik, nie wiem czy on jest dojrzewający, ale takie ciasto piernik, ono im więcej i dłużej poleży, tym jest lepsze. Tak po prostu. I tyle. Ale później jak chłopaki byli mali, to robili pierniczki. Myślę, że dalej robią u mamy. Muszę ich spytać w sumie. Bo chyba tam zostało dużo takich tradycji z tym związanych. A ty wiesz o tym, że pierniczki, które zdobiliśmy, magiczne pierniczki dla takiej fundacji, charytatywnie, kupiła jedna osoba, i mój, i twój? Tak, i ja jestem jej bardzo wdzięczny, bo... Jemu chyba, bo to chyba chłopak jest.

Jemu, znaczy tej osobie. Tak, tak, tak. Tej osobie jestem bardzo wdzięczny, bo ja byłem przerażony i przekonany, że na koniec dnia swój będę musiał sam kupić. Znaczy, że... Znaczy, może też kupił z litości. Myślę, że tak. Znaczy, na pewno kupił z litości. Tak po prostu. I ja uważam, że to jest dobry uczynek. U ciebie ten lukier się rozlał. Nie, nie rozlał. Ten bałwanek wyglądał jakby topniał. Ja tak specjalnie zrobiłem, żeby on wyglądał jakby się topniał, bo ja wiedziałem, że przyjdzie ocieplenie. Słuchajcie, ktoś kupił dwa brzydkie pierniki, kołotki i Wojtka, także bardzo serdecznie Wam dziękujemy. Recepta na to, jak przetrwać święta? Pamiętać o tym, że ten czas kiedyś w końcu się skończy. Niestety lub niestety jestem w tej grupie, która nie miała nigdy... Takich fajnych, rodzinnych, ciepłych świąt i kojarzą mi się one zazwyczaj z aferami, problemami, wywlekaniem brudów sprzed lat.

Spędzając Wigilię z moją rodziną, gdzie na Wigilii pojawia się około 40 osób. To jest też chyba dobry temat na jakąś kolejną dobrą rozmowę o rodzinach wielodzietnych. A tak naprawdę teraz chciałbym Wam wszystkim życzyć wszystkiego najlepszego i spełnienia Waszych marzeń. A i wszystkiego dobrego w nowym roku. Cześć i do usłyszenia. Jezu, 40 osób na Wigilii? Kto to dźwiga? Jaka chałupa to dźwiga? Ale domyślam się, że rzeczywiście, mimo że trudno jest zorganizować na pewno święta na tyle osób, to wydaje mi się, że one mogą być łatwiejsze. To jest trochę wtedy taka duża impreza.