Datownik 27.10.2023 - Rocznica wydania płyty "Back to black"

Producent Salam Remi i Mark Ronson, którzy współpracowali przy tej płycie z Amy Winehouse, także pomagali w szukaniu tego rodzaju źródeł. Zresztą Amy od najmłodszych lat była zainteresowana muzyką jazzową. I muzyką jazzem inspirowaną, jej ukochaną piosenką z dzieciństwa był utwór Fly me to the moon śpiewany przez Franka Sinatra. Ale to też nie jest proszę Państwa tak, że album Back to black Amy Winehouse jest tylko takim nostalgicznym spojrzeniem w przeszłość, bo gdyby tak było to pewnie ta płyta nie zyskałaby takiej popularności. Na pewno dwa czynniki odgrywały tutaj niezwykle ważną rolę. Po pierwsze fantastyczny mezzosopran, niezwykły głos Amy Winehouse, tak różniący się od tego wszystkiego co wówczas i co nadal niestety dominuje w tej masowej rozrywce, czyli powtarzalności, kopiowania tych samych wzorców.

Bardzo ważnym momentem, który wyniósł Status tej płyty z albumu niezwykle popularnego do albumu, jak to dzisiaj się, chociaż nie jest to może dobre określenie, ale jednak użyje go, albumu kultowego był ten moment, kiedy Back to Black otrzymało aż pięć nagród Grammy. To w ogóle największa ilość nagród Grammy, jaką kiedykolwiek zdobyła kobieta i największa ilość, jaką kiedykolwiek zdobył brytyjski album. W tym te cztery najważniejsze nagrody grami, między innymi właśnie za najważniejszą płytę, bo tutaj przypomnijmy nagrody Best Pop Vocal Album, także Album of the Year. Back to Black sprzedało się w blisko czterech milionach kopii tylko w Wielkiej Brytanii i pozostaje do dzisiaj najlepiej sprzedającą się płytą w Wielkiej Brytanii, jeśli chodzi o XXI wiek, bo oczywiście jeśli chodzi o wiek poprzedni,

Warto wspomnieć o tym, że nie tylko na przykład nagrania kobiecych grup z lat sześćdziesiątych, takich jak The Ronets były inspiracją Do tworzenia muzyki na płytę Back to black, ale także oczywiście ten ogromny, niezwykły dorobek w twórni Motown. Z tym, że nie ten polityczny, który był związany między innymi, czy społeczny, który był związany między innymi z wielkim sukcesem genialnej zupełnie płyty What's going on Marvina Gay, a tylko bardziej ten związany z emocjami, bo Amy uwielbiała pisać o swoich emocjach. Być może o tym tak naprawdę tylko potrafiła pisać. W sposób najbardziej przekonujący i dobre jest to, że dosyć szybko znalazła swój język, jeśli chodzi o piosenki. Rzecz jasna, jak Państwo zapewne wiedzą, wiele z tych utworów dotyczyło jej zupełnie nieszczęśliwego i patrząc z perspektywy czasu fatalnego związku z mężczyzną,