Datownik 01.12.2023 - Rocznica wydania płyty "My Generation" The Who

Jest przekonany, że Dolce zaśpiewa tutaj brzydkie słowo. Dolce po prostu nie mógł rozczytać tekstu i w ogóle się nie zorientował, ale menadżerowie, czyli Stamp i Lambert stwierdzili, świetny pomysł, ale nie powiemy mu na razie o tym. I jak wspominał wokalista The Who, kiedy już usłyszał w Radiu tę piosenkę, dopiero wtedy zorientował się. I hope I die before I get old. Do piosenki My Generation wrócimy. Ona zamyka stronę A tej debiutanckiej płyty The Who, a stronę B otwiera utwór The Kids Are Right.

Przez lata zarzucano Thousandowi, że zbyt mocno zainspirował się melodyką All My Loving Beatlesów, ale chyba nie do końca jest tutaj to na rzecz. Nie jest to istotne. To jedna z najlepszych piosenek grupy The Who. No ale nie zapowiada jeszcze z całą pewnością tego, że później muzycy zajmą się na przykład rock-operą, bo tutaj mamy praktycznie popowe nagranie, chociaż jeśli chodzi o partie gitarowe, niewątpliwie inspirowane sukcesami. To, co jest, proszę Państwa, niezwykle ciekawe odnośnie nagrania debiutanckiej płyty The Who. My Generation, to jest to, że zespół był już wtedy praktycznie na granicy rozpadu. No może trochę przesadzam, ale oni byli mocno skłóceni odnośnie tego, w jakim kierunku ten zespół ma podążać, bo Pete Townshend, a także menadżerowie, czyli Chris Stamp i Keith Lambert twierdzili, że dobrze byłoby podpiąć się pod ten niezwykle modny, nomen omen, modny róg modsów,

Po latach muzycy Grupy The Who różnie mówili o tej pierwszej płycie. Nie byli do końca zadowoleni z jej brzmienia. Pierwsze wydania oczywiście to były wydania monofoniczne. Później pojawiła się wersja stereo, z której także nie byli zadowoleni. Dopiero po wielu, wielu dekadach ukazał się taki specjalny box zawierający różne wersje tej płyty już zaakceptowane przez grupę The Who. Ta nerwowość, jaka była związana z nagraniem tej płyty wynikała także z konfliktu pomiędzy managementem grupy The Who, czyli Chrisem Stempem i Keithem Lambertem, a Sholem Tolmi, który był producentem tego albumu, a to wszystko było związane z kontraktem, który Management grupy The Who podpisał z jedną z wytwórni. Ten kontrakt umożliwiał wydanie tej płyty w Stanach.

Zresztą, co ciekawe, ta płyta wyszła dwa dni wcześniej w Stanach Zjednoczonych, bo 1 grudnia, a dopiero 3 grudnia pojawiła się na półkach brytyjskich sklepów. Ale poprzez podpisanie tego kontraktu zespół trochę utracił szansę na pełną kontrolę, jeśli chodzi o to, jak brzmiały ich nagrania w studiu. I zarówno Stamp, jak i Lambert, czyli management The Who, walczył z Sholem Ptolemy o to, jak ta płyta będzie brzmiała. Później zamieniło się to w taką trochę groteskową zabawę. Sholtold mi przejął te taśmy matki, sam je remasterował, sam próbował je gdzieś dosyć intratnie sprzedać. No to już nie będę Państwa w to wtajemniczał. W każdym razie długie, długie lata nikt nie wiedział jaki jest prawdziwy obraz, czy może taki jaki akceptuje Zespół Dychu, jeśli chodzi o brzmienie tej pierwszej płyty.