WIELKI KRACH na SREBRZE, NOWY PREZES FED i SCAM na RAIL BALTICA! #BizWeek

Takiego krachu na srebrze i złocie nie widzieliśmy od 50 lat. W zaledwie jeden dzień srebro traci aż 33% swojej ceny, a złoto podążało za nim. Co było przyczyną tak spektakularnego spadku na metalach szlachetnych? Nowym szefem Fedu po Jerome'ie Powell'u ku zaskoczeniu rynków ma zostać Kevin Walsh. który w przeszłości był przeciwieństwem dążeń Trumpa do niskich stóp procentowych. Jak reaguje na to rynek i co to oznacza dla Wall Street? Podczas gdy Donald Trump zamienia USA w twierdze, Hiszpania jednym podpisem legalizuje pobyt 500 tysięcy imigrantów. To ratunek dla kiepskiej demografii czy może desperacki import nowych wyborców? Tymczasem głośna inwestycja Rail Baltica okazuje się katastrofą.

Jego wycena też jest coraz niższa i balansuje już poniżej 3,60 zł. Pytanie więc, kogo w takich okolicznościach wybrał Trump? Pojawiło się w tym temacie mnóstwo spekulacji, a od tygodni mówiło się o czterech głównych kandydatach. Christopher Waller, Kevin Hassett, Rick Ryder i Kevin Walsh. Jeszcze tydzień temu według Polimarket największe szanse miał Kevin Hassett. To on był najbliższy polityce radykalnego cięcia stóp. Hassett był jednak oceniany przez rynek jako zagrożenie dla Wall Street. Inwestorzy obawiali się nacisków politycznych i niskich stóp za wszelką cenę. Sytuacja odwróciła się jednak o 180 stopni, a rynek nagle zaczął obstawiać Kevina Worsha. Financial Times sugerował, że to właśnie on stanie na czele Fedu.

Pytanie, kim właściwie jest pan Kevin Walsh i jak rynki przyjęły jego nominację? Kevin Walsh od 1995 do 2002 roku pracował w Morgan Stanley. W 2002 roku dołączył do administracji prezydenta Georgia W. Busha, pełniąc funkcję asystenta prezydenta ds. polityki gospodarczej i sekretarza wykonawczego w Krajowej Radzie Gospodarczej. W latach 2006-2011 był natomiast gubernatorem rezerwy federalnej. Walsh otrzymał również otwarte poparcie Jamie'ego Daimona, prezesa i dyrektora generalnego J.P. Morgan Chase. Jednocześnie JP Morgan skrytykował jego głównego rywala, czyli Kevina Hasseta, twierdząc, że zbyt dynamicznie obniży stopy procentowe w krótkim terminie. Walsh jest kandydatem, na którego Wall Street stawiało mocniej.

Analitycy szacują, że te pół miliona decyzji administracyjnych realnie może się przełożyć na półtora do nawet dwóch milionów nowych mieszkańców w ciągu kilku lat. Pytanie więc, dlaczego hiszpański rząd zrobił coś takiego? Czy Pedro Sánchez nagle stał się matką Teresą z Kalkuty i przygarnia strudzonych wędrowców pod swój dach? Raczej nie. Oficjalna narracja mówi, że Hiszpania potrzebuje rąk do pracy, aby utrzymać system emerytalny. Ale spójrzmy też na drugie dno, zdecydowanie bardziej prawdopodobne. Otóż obecny lewicowy rząd wisi na włosku, a jego tradycyjny elektorat się kurczy. Cały ten proces jest napędzany wyłącznie krótkowzrocznymi celami. To czysty elektoralizm i przejaw taniego upolityczniania ważnych kwestii, podszyty fanatyzmem i działaniami na granicy prawa.