TRUMP CHCE ROZDAĆ BILION $ ?! | NETANJAHU w POTRZASKU, a BAZY USA w POLSCE? #BizWeek

Trump chce rozdać wyborcom ponad bilion dolarów. Z powodu naszej ogromnej siły i sukcesu gospodarczego wypłacę dywidendę każdemu dorosłemu obywatelowi Stanów Zjednoczonych w wysokości 5 tysięcy dolarów. Prezydent USA obiecuje po 5 tysięcy dolarów na głowę dla 270 milionów Amerykanów. Wszystko po to, aby Republikanie zachowali władzę w Kongresie. Czy to już desperacja, czy może tylko pusta obietnica? Tymczasem świat ma dosyć działań Izraela, a Netanyahu jest pod ostrzałem z obu stron. Wielka Brytania zakazuje importu z osiedli na zachodnim brzegu. Kolejne państwa szykują podobne ruchy, a w Izraelu sondaże wskazują na porażkę obecnej koalicji.

Mam nadzieję, że komuś z Was się przyda. Świat ma dosyć Izraela? Netanyahu pod ogromną presją. Benjamin Netanyahu znalazł się jednocześnie zarówno pod ostrzałem zagranicznych sojuszników, jak i własnych wyborców. Wielka Brytania ogłosiła właśnie zakaz importu towarów z osiedli na okupowanym zachodnim brzegu i sankcje wobec podmiotów wspierających ich rozbudowę. Nazywamy bezprawie po imieniu. Podejmujemy działania wobec importu towarów z nielegalnych osiedli. Zakazujemy reklamowania nielegalnych osiedli. Podejmujemy działania wobec usług umożliwiających ich dalszą rozbudowę. Reagujemy na przemoc osadników. Popieramy rozliczenie tego, co wydarzyło się w strefie gazy. Zobowiązujemy się też mobilizować społeczność międzynarodową do zmierzenia się z trwającym i pilnym kryzysem humanitarnym.

Przede wszystkim mówimy, Wielka Brytania nie milczy wobec głębokiej niesprawiedliwości i nie jest bezsilna. Dziś działamy wspólnie z innymi państwami w szerokiej koalicji. Francja i Kanada zapowiedziały, że również zakażą importu towarów z tych osiedli. Do tego Polska, Dania, Finlandia, Islandia, Portugalia i Szwecja poparły kierunek dalszych ograniczeń handlowych. Co prawda nie wskazały, jakie środki same wprowadzą, ani kiedy. Podpisały jednak głośny apel do władz Izraela. Autorzy wspólnego apelu zażądali zatrzymania rozbudowy osiedli oraz rozliczenia sprawców przemocy wobec Palestyńczyków. W tym samym czasie izraelscy dziennikarze ujawnili relacje o ostrzeżeniu, które Netanyahu miał rzekomo otrzymać przed atakiem Hamasu z 7 października 2023.

A zatem dotychczasowa osłona polityczna Izraela wyraźnie słabnie. Jednocześnie wobec Netanyahu pojawiają się bardzo poważne zarzuty wewnętrzne. Dlaczego sojusznicy nagle przechodzą od krytycznych słów do realnych sankcji? Bo w dużym skrócie, świat ma już powoli dosyć tej sytuacji i to wyraźnie podkreśla zmiana nastrojów wśród obywateli poszczególnych krajów. W badaniu Pew Research Center z wiosny 2026 roku negatywną opinię o Izraelu miało przeciętnie 67% mieszkańców 36 badanych państw. W Polsce było to 70%, a w USA 60%. W 13 spośród 24 państw objętych porównaniem opinie pogorszyły się w ciągu roku.

Gospodarczy skutek brytyjskiej decyzji będzie raczej ograniczony, ponieważ osiedla eksportują stosunkowo niewiele towarów. Znacznie większe będzie natomiast znaczenie polityczne tego ruchu. Zauważcie, że brytyjskie restrykcje są wymierzone w osiedla na zachodnim brzegu, a nie w cały handel z Izraelem. To rozróżnienie pozwala uderzyć w politykę rządu bez obarczania odpowiedzialnością wszystkich obywateli. Jak zatem reaguje na to Izrael? Okazuje się, że z przytupem i bardzo surowo. Izrael odpowiedział zamknięciem brytyjskiego konsulatu w Jerozolimie Wschodniej oraz usunięciem Brytyjczyków z misji koordynującej działania dotyczące strefy gazy. Dodatkowo Netanyahu może teraz przedstawić sankcje jako zagraniczną ingerencję przed wyborami. Taka narracja może mobilizować przy urnach jego twardy elektorat.

Problem w tym, że we własnym kraju grunt także powoli osuwa się wiecznemu premierowi spod nóg. Izraelczycy zagłosują już 27 października, a sondaże od miesięcy wskazują na porażkę obecnej koalicji. Co będzie to oznaczało w praktyce? Likud może stracić około 1 trzecią mandatów, a były dowódca armii, Gadi Eisenkot, dorównuje partii Netanyahu w części badań. Opozycja próbuje wykorzystać ten moment poprzez budowę możliwie szerokiego bloku. Były premier Izraela, Naftali Bennett, przedstawia wybory jako moment zakończenia epoki Netanyahu. Po 30 latach Netanyahu nadszedł czas, aby się z nim rozstać. Musimy otworzyć przed krajem nową stronę i nowy rozdział. I właśnie to zrobimy. Najgroźniejszy dla popularnego Bibiego może być jednak powrót pytania o odpowiedzialność za 7 października.

Bowiem autorzy przygotowywanej właśnie książki twierdzą, że prezydent Zjednoczonych Emiratów Arabskich ostrzegł premiera Netanyahu 10 dni przed atakiem Hamasu podczas wspólnej rozmowy. Według tej relacji ostrzeżenie dotyczyło dużej operacji Hamasu, która miałaby prowadzić do rozlewu krwi i destabilizacji regionu. Rzecz jasna kancelaria Netanyahu nazywa całą tę historię absolutnym kłamstwem, a władze emiratów nie potwierdziły jeszcze tej rozmowy. Nie ma obecnie niezależnego potwierdzenia, że rzeczywiście się odbyła. Czy potencjalne zignorowanie ostrzeżenia dowodzi, że ten atak był władzą Izraela na rękę? Póki co nie mamy na to w rękach dowodów, ale jeśli premier otrzymał ostrzeżenie, to raczej celowo niewiele z nim zrobił. Netanyahu odrzucał jednak kapelę o powołanie niezależnej państwowej komisji do zbadania błędów poprzedzających atak Hamasu.

To rzecz jasna wzmacnia podejrzenia, że próbuje uniknąć kopania w szczegółach tamtych wydarzeń. Premier Izraela może mieć też realny konflikt interesów. Ewentualny pokój przenosi uwagę wyborców z zagrożenia zewnętrznego na odpowiedzialność rządu. Wojna pomaga mu z kolei ponownie wystąpić w roli niezbędnego obrońcy państwa i obywateli. Taka rola jest dziś Netanyahu potrzebna jak tlen. Pamiętajmy jednak, że zmiana wodza w Izraelu wcale nie musi oznaczać pokojowego zwrotu akcji. Rywal Netanyahu, Eisenkot, sam prezentuje bardzo twarde poglądy i krytykował ograniczenie izraelskich działań zbrojnych pod naciskiem USA. Całkiem możliwe, że trafimy w tym przypadku z deszczu pod rynnę. Presja wewnętrzna na Netanyahu dotyczy jednak innej sprawy niż presja zewnętrzna.

Ta wewnętrzna może doprowadzić do zmiany władzy i rozliczenia Bibiego, ale bez zmiany kierunku polityki wobec Palestyny. Co więcej, Stawką nie jest wyłącznie polityczna przyszłość obecnego premiera. Niezależna Komisja Organizacji Narodów Zjednoczonych uznała, że Izrael dopuścił się ludobójstwa wobec palestyńczyków w strefie gazy. A to już naprawdę mocny zarzut i to ze strony organu ONZ. Wspominałem o tym zresztą w całym odcinku na temat Izraela pod wodzą Netanyahu. Warto do niego wrócić, jeśli jeszcze go nie widzieliście. Zatem podsumowując, brytyjski rząd uznał właśnie, że ekstremistyczni izraelscy osadnicy prowadzą czystkę etniczną na części zachodniego brzegu. Stąd właśnie obecnie wprowadzane sankcje i brytyjsko-izraelski kryzys dyplomatyczny. Pytanie do was.

Polecam też poprzednie odcinki, zwłaszcza ten o Izraelu za rządów Netanyahu, o tym jak Chiny i Rosja podbijają trasę arktyczną oraz o prośbie o rozejm ze strony Ukrainy. Ranking najlepszych kont znajdziecie w opisie filmu, a jeśli doceniacie naszą pracę, to zostawcie hashtag BizWeek. Do zobaczenia już za moment. Cześć!