KRYZYS LITWY Nikt NIE CHCE tam MIESZKAĆ #BizON

Stolica była więc nie tylko zdecydowanie bogatsza od pozostałej części kraju, ale wyprzedzała również przeciętny poziom rozwoju całej Unii. Na kolejnych miejscach znajdowały się okręgi Kowieński oraz Kłajpecki, osiągając odpowiednio 86 i 76% średniej unijnej. We wszystkich pozostałych okręgach wskaźnik ten nie przekraczał 60%, a w Ucianie i Olicie wynosił około 48%. Zatem różnica pomiędzy Wilnem a najsłabiej rozwiniętymi częściami kraju była niemal trzykrotna. Patrząc więc wyłącznie na średnią krajową, widzimy gospodarkę, która coraz bardziej przypomina państwa Europy Zachodniej. Kiedy jednak oddzielimy Wilno od pozostałych regionów, obraz staje się zupełnie inny.

Nic dziwnego, że współczynnik Dzieniego w 2024 roku był na Litwie drugim wynikiem w Unii Europejskiej. Stolica skupia najlepiej płatne miejsca pracy, zagraniczne inwestycje, uczelnie i nowoczesne usługi, podczas gdy wiele mniejszych miast nadal zmaga się z odpływem mieszkańców oraz znacznie słabszymi perspektywami rozwoju. Podział gospodarczy coraz wyraźniej pokrywa się również z podziałem demograficznym. W latach 2015-2024 tylko Okręg Wileński, Kowieński i Kłajpecki odnotowały wzrost liczby ludności. Okręg Kowieński utrzymał populację na zbliżonym poziomie, natomiast wszystkie pozostałe części kraju nadal traciły mieszkańców. Dla mniejszych miejscowości uruchamia to mechanizm bardzo podobny do tego, który wcześniej napędzał emigrację zagraniczną.