Ewa Robak - dyrygentka chórów
Gościem Kolejnej audycji „Dzień Dobry, to Ja! Rozmowy inne niż wszystkie w Radiu Kielce” była Ewa Robak - dyrygentka, założycielka Chóru Kameralnego Fermata, pracownik Instytutu Edukacji Muzycznej Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach.Audycja „Dzień Dobry, to Ja! Rozmowy inne niż wszystkie w Radiu Kielce” to autentyczne, osobiste i pełne inspiracji wywiady. Na antenie Polskiego Radia Kielce spotykamy się z wyjątkowymi osobami związanymi z województwem świętokrzyskim: artystami, muzykami, politykami, sportowcami oraz ludźmi, którzy mają do opowiedzenia niezwykłe historie. To nie tylko wywiady - to spotkania, które poruszają ważne tematy, pokazują różne perspektywy i odsłaniają osobiste przekonania naszych gości. A słuchacze zostają z pytaniami o ich własne życie, wartości i wybory. „Dzień dobry to ja -rozmowy inne niż wszystkie” to audycja łącząca lokalność regionu świętokrzyskiego z uniwersalnymi wartościami. Tworzy przestrzeń do rozmów, które zostają ze słuchaczami na długo.
A podsumowując już ten etap dzieciństwa, czy jest jakiś taki moment w kadrze, który Pani najmilej wspomina? Och, takich momentów to jest całe mnóstwo. Nie wiem nawet, jakie bym miała wybrać. Kiedyś w starym budynku Filharmonii, jak jeszcze było na Sienkiewicza, jeszcze jak była Filharmonia, to tam mieliśmy też koncerty. Ja pamiętam taki obraz w może jakimś drugim, trzecim rzędzie. Ja tam skrzypię jako ta siedmiolatka czy ośmiolatka na Na skrzypcach. I ten mój tata, któremu łzy tak ciekną. Ja sobie myślę, ja się tak staram, a on płacze. Łzy, szczęść. Teraz to rozumiem, ale to jakoś mi tak zostało. Nie wiem, to widocznie było strasznie niesympatyczne może przeżycie, może takim emocjonalnym, że to gdzieś tam zostało.
my artyści albo my muzycy, to ja sobie myślę, że ja jestem dobrym nauczycielem. Ale czy to można od razu nazwać artyzmem? Tak ja to odczuwam, że to jest taka metodyka dochodzenia do pewnych rozwiązań albo przyjemności albo umuzykalniania społeczności, a nie zawsze robienie sztuki. I mnie jest w tym dobrze, że mam i to i to. Bo gdybym była tylko nauczycielem muzyki, bez możliwości zajrzenia do sztuki wyższej, do filharmonii, do połączenia muzyki zawodowej z amatorską, to być może nie realizowałabym siebie tak dokładnie. Nie mogłabym nagrać płyty na tym poziomie, co chcę, czy wygrać konkursu i być w pełni zadowolona z tego poziomu, który maksymalnie umiem albo mam możliwość wyciągnąć z ludzi.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Magdalena i Tomek przedstawiają program i zapraszają Ewę Robak do rozmowy.
Ewa opisuje swoją karierę jako dyrygentki chórów i jej zaangażowanie w edukację muzyczną.
Ewa opowiada o swoim dzieciństwie, rodzinie artystycznej i pierwszych kontaktach z muzyką.
Ewa opowiada o swoim dzieciństwie i jak muzyka była nieodłączna w codziennym życiu.
Ewa opowiada o swoim wykształceniu i jak muzyka wpływała na jej edukację.
Ewa opowiada o swoich doświadczeniach i punktach zwrotnych w życiu.
Ewa opowiada o roli muzyki w jej życiu i jak muzyka pomagała jej przetrwać trudne momenty.
Ewa Robak opowiada o doświadczeniach z dziećmi, szczególnie o śpiewaniu z nimi w samochodzie i znaczeniu muzyki dla dzieci.
Rozmowa o doświadczeniach śpiewu chóralnego i o czymś, co przynosi prawdziwe doznań emocjonalnych i energetycznych.
Ewa Robak wspomina o Lesku Morczycie, jego unikalnych umiejętnościach i o muzyce jako formie doznań estetycznych i fizycznych.
Rozmowa o najbardziej fałszujących czynnikach w życiu, takich jak ego, perfekcjonizm i pośpiech.
Ewa Robak wymienia trzy rzeczy, bez których nie potrafi żyć: muzyka, ruch i słońce.
Rozmowa o powrocie Ewy Robak do Kielc i jej misji stworzenia pięknej historii chóralnej w tym miejscu.
Ewa Robak opowiada o swoim ulubionym miejscu w domu - południowym tarasie.
Ewa Robak opowiada o preferencjach w odniesieniu do telewizora, radio i gramofonu.
Rozmowa o łączeniu kolory z dźwiękami i preferencjach Ewy Robak w kwestii kolorów w domu.
Rozmowa o różnorodności muzyki w różnych miejscach, takich jak Paryż, i jej znaczeniu dla Ewy Robak.
Ewa Robak podaje tytuł swojego życia - piosenka deszczowa, śpiewanie w deszczu, śpiewam i tańczę.
Ewa Robak rozmawia o muzyce jako narzędziu edukacji i terapii, podkreślając jej znaczenie w codziennym życiu i wychowaniu dzieci.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Audycja „Dzień Dobry, to Ja! Rozmowy inne niż wszystkie w Radiu Kielce” to autentyczne, osobiste i pełne inspiracji wywiady. Na antenie Polskiego Radia Kielce spotykamy się z wyjątkowymi osobami związanymi z województwem świętokrzyskim: artystami, muzykami, politykami, sportowcami oraz ludźmi, którzy mają do opowiedzenia niezwykłe historie. To nie tylko wywiady - to spotkania, które poruszają ważne tematy, pokazują różne perspektywy i odsłaniają osobiste przekonania naszych gości. A słuchacze zostają z pytaniami o ich własne życie, wartości i wybory. „Dzień dobry to ja -rozmowy inne niż wszystkie” to audycja łącząca lokalność regionu świętokrzyskiego z uniwersalnymi wartościami. Tworzy przestrzeń do rozmów, które zostają ze słuchaczami na długo.