Tusk, Braun, Czarnek, Bosak. Rok do wyborów [feat. Andrzej Bobiński]

Albo one przychodzą najczęściej po wyborach prezydenckich, tak? I tutaj, i to się nie wydarzyło. To znaczy my nie mieliśmy w tych wyborach prezydenckich, nie mieliśmy kandydata, który byłby w stanie pociągnąć. Brown. No i to jest Brown. I to, jeżeli coś, to jest Brown, nie? Ale to był, czy to jest Cookies, czy to jest Hołownia. A z drugiej strony to są te rozpady, tak? Unia Wolności, która się rozpada. PiS, który powstaje. AWS, który się rozpada. Więc chyba tych dwóch komponentów nie ma, dlatego ja bym się nie spodziewał czegoś nowego. No chyba, że ten biznes sobie... To wymyśli, kupi jakoś, jakoś stworzy. Tak, takim idealnym sztormem w sumie było powstanie Platformy Obywatelskiej, bo tam był i rozpad, i Andrzej Olechowski. Tak, tak, no więc to jest... Po prostu raz na 50 lat jest ten moment, w którym wszystko się łączy. No jestem bardzo ciekawa w ogóle, jak te listy Brauna będą wyglądały.

A po drugiej stronie nie ma tego przywództwa, tak? To znaczy każdy ciągnie w swoją stronę. Więc wydaje mi się, że po tej stronie jest trochę tak, że Tusk jest w stanie się zamknąć z Czarzastym w pokoju i się z nim dogadać, a potem pójść do Kosiniaka i się z nim dogadać. A nawet rozmawiając, no tam Unia Centrum i tak dalej, to jeszcze jest inna historia. Ale nawet ja słyszę od ludzi pracujących z Katarzyną Połczyńską na Łęcz, którzy mówią, że jakkolwiek tam jest fatalna atmosfera i pewnie to zmierza wszystko ku rychłemu końcowi, to jednak jest takie podstawowe zaufanie na zasadzie, że jeżeli sobie Połczyńska na Łęcz coś z Tuskiem powiedzą, to to obowiązuje. To znaczy, to też jest element trochę tej... Metody Tuska, że on wiadomo, że zawsze chce cię zjeść i jakby wbić ci nóż w plecy, natomiast jeżeli się na coś dogadacie, to to stoi.

W sensie, że tam oczywiście był ten strajżer Nawrocki, że Kibol, że to, że tamto, ale Alfons i tak dalej. Natomiast to nie było zagrożenie, wydaje mi się, takie głębokie systemowe. W sensie, to nie było zagrożenie, że to jest krok w kierunku wyjścia z Unii na przykład. Albo to jest krok w kierunku jakiegoś mniej czy bardziej autorytarnego reżimu. Czy ten reżim będzie autorytarny, to jest w ogóle inna rozmowa. Ale chodzi mi o to, że tu moim zdaniem tym strachem da się zagrać, a w tamtej kampanii to ona nie była o tym. I tego się nie udało, ale bo moim zdaniem też nie było takiego poczucia zagrożenia, że jednak cały czas my żyliśmy w oparach zwycięstwa tej koalicji 23, w 23 roku, 15 października, czy tam 13 grudnia, jak kto woli.