Ratujemy polską szkołę

Albo w chmurze możesz być. Do tego, co to oznacza dla samej właśnie edukacji, dla wyników dzieci, dla ich dobrostanu, to przejdziemy później. Na razie się skupiamy tylko na zarysowaniu tych trendów. Tak, fakt. Fakty, dane, Polska, Europa, świat, ludzie, pieniądze. To właśnie w pierwszej części naszego tematu głównego. No to jak o tych danych i liczbach, to jeszcze bym chciała powiedzieć o testach PISA. Przechodzimy do drugiej części. Czy polska szkoła jest dobra, czy zła? Już nie w opinii jakichś tam rodziców, czy jakichś tam uczniów, tylko właśnie twardych danych. To prawda. Więc testy PISA, które sprawdzają po prostu umiejętności uczniów w całej Europie, Jeżeli chodzi o uczniów w wielu innych krajach świata, OECD na przykład tam jest średnio podawana, pokazuje, że generalnie polscy uczniowie są nad średnią OECD, że dobrze im idzie wciąż, ale te wyniki się w ostatnich latach pogarszają.

To z nich wynikało, że co trzeci rodzic wysyła swoje dziecko na korepetycje z matematyki. Co trzeci. Oczywiście to nie dotyczy, jeśli ma się dwójkę dzieci, no to możliwe, że jedno uczestniczy w korepetycjach z matematyki, a drugie nie. Z badań PISA o OECD wynikało, że wśród piętnastolatków, to było jeszcze chyba w momencie, w którym były gimnazja, więc piętnastolatek był przed testem gimnazjalnym, 75% tych uczestników badania PISA w Polsce chodziło na korepetycje z matematyki. A ty chodziłeś na korepetycję z matematyki? Nie. Ale ja też, wiesz, byłem chyba jednym z tych dwóch roczników, które nie miałyby matematyki, bo zostały na maturze. A, nie miałaś na maturze, no to nie dziwne. Ale, no... To nie dziwne. Wiesz, miałem piątkę z matematyki, okej?

I faktycznie w moim liceum i w moim gimnazjum publicznym lekcje języków obcych były dzielone na dwie grupy. Patrz. Więc tam, mimo tego, że to była edukacja publiczna, no to na francuskim miałem, wiesz, 14 osób jednocześnie. No tak, no francuski, wiadomo, najbardziej popularny przedmiot w polskiej szkole. Myśmy go mieli, wszyscy go mieli, wiadomo, słuchajcie, bonjour. Tak, oczywiście. I jaka jest konsekwencja tego podziału klosowego w Polsce, który się pogłębia? Tutaj ostatnie dane, które chcę zacytować, znowu z OECD. różnica między osobami, które mają niższy w tych definicjach OECD status ekonomiczny, społeczny i kulturowy albo wyższy co do tego, czy planują iść na studia. W Polsce ta dysproporcja była zdecydowanie największa. Wśród osób o wysokim statusie ekonomicznym na studia planowało iść 80% uczniów, 15-latków.

Wśród tych definiowanych jako niski status ekonomiczny 30%. Ta dysproporcja 50 punktów procentowych jest kolosalna. W samym OECD to jest 30 punktów procentowych. I w momencie, w którym widzimy absolutnie przyspieszający w dramatycznym tempie proces prywatyzacji polskiej edukacji, to to się będzie tylko i wyłącznie pogarszać. Czyli widzimy jakby to, co jest problemem. Jak jest prawdziwe wyzwanie dla polskiej szkoły. Diagnozujemy ten problem w tym momencie wszem i wobec dla wszystkich obecnych i przyszłych ministrów i wiceministerek i tak dalej edukacji, co jest kłopotem. A o co się kłócimy? Kłócimy się o kompletnie inne rzeczy. Po prostu od lat...