Chlebak ✠ 23.01.2026 – Patryk Pajęcki OP i Jan Smaga OP

Oto Ja wydaję w Twe ręce Twojego wroga, abyś z nim uczynił, co Ci się wyda słuszne. Dawid powstał i odciął po kryjomu połę płaszcza Saula. Potem jednak zadrżało serce Dawida z powodu odcięcia poły należącej do Saula. Odezwał się też do swych ludzi. Niech mnie broni Pan przed dokonaniem takiego czynu przeciw mojemu Panu i Pomazańcowi Pańskiemu, bym miał podnieść rękę na Niego, bo jest Pomazańcem Pańskim. Tymi słowami Dawid powściągnął swych ludzi i nie pozwolił im rzucić się na Saula. Tymczasem Saul wstał, wyszedł z jaskini i udał się w drogę.

Powstał też i Dawid i wyszedłszy z jaskini zawołał za Saulem – Panie mój Królu! Saul obejrzał się, a Dawid rzucił się twarzą ku ziemi, oddając mu pokłon. Dawid odezwał się do Saula. Dlaczego dajesz posłuch ludzkim plotkom głoszącym, że Dawid szuka Twej zguby? Dzisiaj na własne oczy mogłeś zobaczyć, że Pan wydał Cię w jaskini w moje ręce. Namawiano mnie, abym Cię zabił, a jednak oszczędziłem Cię, mówiąc, nie podniosę ręki na mego Pana, bo jest pomazańcem Pańskim. Zresztą zobacz, mój Ojcze, połę Twego płaszcza, którą mam w ręku.

Skoro uciąłem połę Twego płaszcza, a Ciebie nie zabiłem, wiedz i przekonaj się, że we mnie nie ma żadnej złości ani zdrady, ani też nie popełniłem przeciw Tobie przestępstwa. A Ty czyhasz na życie moje i chcesz mi odebrać. Niechaj Pan dokona sądu między mną a Tobą, niechaj Pan na Tobie się pomści za mnie, ale moja ręka nie zwróci się przeciw Tobie. Według tego, jak głosi starożytne przysłowie, od złych zło pochodzi, ręka moja nie zwróci się przeciw Tobie. Za kim to wyruszył Król Izraelski? Za kim Ty gonisz? Za zdechłym psem, za jedną pchłą,

Pan więc niech będzie rozjemcą, niech rozsądzi między mną i Tobą, niech wejrzy i poprowadzi moją sprawę, niech obroni mnie przed Twoją ręką. Kiedy Dawid przestał tak mówić do Saula, Saul zawołał, czy to twój głos, synu mój, Dawidzie? I zaczął Saul głośno płakać. Mówił do Dawida, ty jesteś sprawiedliwszy ode mnie, gdyż odpłaciłeś mi dobrem, podczas gdy ja odpłaciłem ci złem. Dziś dałeś mi dowód, że mi dobro świadczyłeś, kiedy bowiem Pan wydał mnie w Twoje ręce, Ty mnie nie zabiłeś. Przecież jeżeli ktoś spotka swego wroga, czy pozwoli na to, by spokojnie dalej szedł drogą, niech Cię Pan nagrodzi szczęściem za to, co mi dziś uczyniłeś.

To, że rzeczywiście był pomazańcem, to, że został wybrany królem. Dawid z lękiem podchodzi do całej tej sytuacji. Mówi, że nie jest w stanie podnieść ręki na pomazańca pańskiego. To jest przykład tego, że kiedy my, Popełniamy różne grzechy, jakieś zło w tym świecie. Ten grzech nie jest w stanie zniszczyć godności, którą noszę. To, że jestem dzieckiem Bożym, to, że jestem umiłowanym przez Boga, nie jest w stanie tego zniszczyć. Może co najwyżej zatrzeć jakoś ten obraz we mnie, w sensie, że ja nie jestem może aż tak wyraźnym znakiem przez to zło, które popełniam.

Towarzyszenie, uczniostwo, Jest pierwsze w kolejności przed działaniem. Pan Jezus nie chce, żebyśmy działali, żeby w naszym życiu było dużo aktywności, nawet tej pobożnej. Ale chce, żebyśmy w pierwszej kolejności Mu towarzyszyli. I to towarzyszenie w naszym życiu może mieć różny wygląd, może przyjmować wiele form. Między innymi to jest towarzyszenie przez modlitwę, bardzo podstawowe towarzyszenie Jezusowi. To może być również towarzyszenie przez codzienne czytanie Słowa Bożego czy codzienne czytanie Pisma Świętego po to, aby to Słowo nas przenikało.