Chlebak ✠ 23.01.2026 – Patryk Pajęcki OP i Jan Smaga OP

To, że rzeczywiście był pomazańcem, to, że został wybrany królem. Dawid z lękiem podchodzi do całej tej sytuacji. Mówi, że nie jest w stanie podnieść ręki na pomazańca pańskiego. To jest przykład tego, że kiedy my, Popełniamy różne grzechy, jakieś zło w tym świecie. Ten grzech nie jest w stanie zniszczyć godności, którą noszę. To, że jestem dzieckiem Bożym, to, że jestem umiłowanym przez Boga, nie jest w stanie tego zniszczyć. Może co najwyżej zatrzeć jakoś ten obraz we mnie, w sensie, że ja nie jestem może aż tak wyraźnym znakiem przez to zło, które popełniam.

Przez to zło, w którym trwam. Ale to nie zmienia faktu, że jestem cały czas Dzieckiem Bożym, że to gdzieś w moim sercu, w mojej duszy jest zakodowane nieustannie. I nawet jakbym się sprzeniewierzył zupełnie, to tego nie jest w stanie nic zniszczyć. Pamiętajmy o tym i niech to nas prowokuje do tego, Niech to nas prowadzi do takiej skruchy, jakiej dzisiaj doświadczył Saul, kiedy uświadomił sobie swój błąd i nawet zauważył to, że rzeczywiście może to lepiej, żeby Dawid został królem niż on.

No i tą bliskość również budujemy poprzez Eucharystię. To przebywanie i towarzyszenie Jezusowi to również towarzyszenie w Jego męce śmierci i zmartwychwstaniu, co doświadczamy właśnie w Eucharystii. To towarzyszenie pozwoli nam, aby poznać Jezusa, poznać to, jak On żyje i czego tak naprawdę On od nas pragnie. Warto dzisiaj pomyśleć sobie o tych momentach naszego towarzyszenia Jezusowi w codzienności, o modlitwie, o Słowie Bożym i o Eucharystii.