Chlebak ✠ 23.01.2026 – Patryk Pajęcki OP i Jan Smaga OP

Jezus wszedł na górę i przywołał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do Niego. I ustanowił dwunastu, aby Mu towarzyszyli, by mógł wysyłać ich na głoszenie nauki i by mieli władzę wypędzać złe duchy. Ustanowił więc dwunastu – Szymona, któremu nadał imię Piotr, dalej Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakuba, W dzisiejszej Ewangelii słyszymy, jak Jezus przywołuje do siebie swoich uczniów, przywołuje tych, których chce.

Wybiera dwunastu. Wybiera ich po to, aby ci szli i głosili dobrą nowinę i wypędzali złe duchy. Ale jeśli się tak przyjrzymy, to nie był jedyny powód, dlaczego Jezus ich wybrał. Pierwszym powodem, dla którego Jezus wybiera dwunastu, jest to, aby Mu towarzyszyli. Towarzyszenie w Ewangelii według św. Marka jest takim szczególnym terminem, które ewangelista podkreśla, ponieważ chce, żeby odbiorcy, którzy odnajdują się jako ci, którzy są uczniami Jezusa, również towarzyszyli w swoim życiu Jezusowi.

Towarzyszenie, uczniostwo, Jest pierwsze w kolejności przed działaniem. Pan Jezus nie chce, żebyśmy działali, żeby w naszym życiu było dużo aktywności, nawet tej pobożnej. Ale chce, żebyśmy w pierwszej kolejności Mu towarzyszyli. I to towarzyszenie w naszym życiu może mieć różny wygląd, może przyjmować wiele form. Między innymi to jest towarzyszenie przez modlitwę, bardzo podstawowe towarzyszenie Jezusowi. To może być również towarzyszenie przez codzienne czytanie Słowa Bożego czy codzienne czytanie Pisma Świętego po to, aby to Słowo nas przenikało.

No i tą bliskość również budujemy poprzez Eucharystię. To przebywanie i towarzyszenie Jezusowi to również towarzyszenie w Jego męce śmierci i zmartwychwstaniu, co doświadczamy właśnie w Eucharystii. To towarzyszenie pozwoli nam, aby poznać Jezusa, poznać to, jak On żyje i czego tak naprawdę On od nas pragnie. Warto dzisiaj pomyśleć sobie o tych momentach naszego towarzyszenia Jezusowi w codzienności, o modlitwie, o Słowie Bożym i o Eucharystii.