Chlebak 17.06.2023

Pewnie kojarzycie te obrazki w sypialniach swoich babć czy dziadków, gdzie po jednej stronie wisiał Pan Jezus wskazujący na swoje serce, a po drugiej Matka Boża pokazująca swoje serce. Oczywiście chodzi o coś więcej niż obrazek. To niepokalane serce Maryi, to chodzi o to, czy w tej tajemnicy serca Maryi chodzi o to, że oto jest człowiek, kobieta, która przez całe życie zachowała nieskalane, czyste, bezgrzeszne serce. Coś, co wydaje się wręcz niemożliwe, a nawet więcej. Przekonuje się nas często, że żeby być człowiekiem dojrzałym, to trzeba poznać zło. Trzeba zobaczyć i doświadczyć, a najlepiej zrobić coś złego, przekroczyć jakiś zakaz, przekroczyć Boże prawo, po to, żeby móc później niby w wolności i z pełną świadomością wybrać to, co Bóg poleca.

Nie. Chodzi o to, żebyśmy właśnie unikali zła i nie pozwolili siebie omotać złu. Patrzymy na Maryję, która jest takim pierwszym owocem zbawczej misji Chrystusa. I Ona jest dla nas miarą postępowania. Ona nam mówi, do czego jesteśmy zdolni. I dopiero ten, to jak Ona przyjmuje Bożą wolę bez buntu, Idzie za Chrystusem w ślad krok za krokiem. Jest kimś, kto godzi się na to, że należy do Boga i dlatego zachowuje świętość swojego serca. Dopiero ona jest w stanie też nam pokazać, do czego jest zdolny taki człowiek.

Jak do wielkiej miłości i jak do wielkiej ofiary jest zdolny. Jak bardzo piękny jest ktoś, kto zachowuje niewinność. Dlatego dzisiaj można ten dzień spędzić prosząc Maryję o to, żeby zachowywała nas od Pokusy, żeby zachowywała nas od odstąpienia od Boga, żeby była tą naszą orędowniczką, orędowniczką naszej niewinności, tego co jeszcze z niej zostało, tego co jeszcze święte w nas jest i żeby też przez swoją modlitwę, przez swoją pomoc pozwalała nam rozwijać Boże dary w nas, żebyśmy stali się na jej miarę, a nie na miarę tego świata.