19 i 20 grudnia

A zaczynam od maila, który mi wpadł w oko całkiem niedawno. Jest to mail od Zosi. Tylko muszę go sobie jakoś przekopiować, bo on jest na dziwnym tle i szarą czcionką, więc to jest to takie dla mnie trudne do czytania. Fontem, przepraszam. Boże, zawsze mówię fontem. Teraz powiedziałam czcionką. Popatrzcie, jakie dziwne. Tak, zawsze poprawiam, to prawda. No dobra, cześć Justynko i witajcie słuchaczy nowi i ci, którzy są z Castmasem od początku. Na początku zacznę od tego, że pisałam w tamtym roku maila, którego Justynko przeczytałaś i bardzo się z tego cieszę.

Albo jeżeli nie będzie od razu dobrze, to będzie lepiej. Teraz mamy audio portugalskie tradycje świąteczne. Przesłała nam je Ania, więc posłuchajmy Ani, która opowiada o portugalskich tradycjach świątecznych. Pozdrawia też Krzyśka tradycje, mnie oczywiście, wszystkich castmasowiczów. I Ania ma nadzieję, że nie jest to za długi. Ja tego jeszcze nie będę, nie mam teraz tego jak odsłuchać, więc to po prostu wstawiam do odcinka i posłuchajmy Ani. Cześć Justynko oraz Castmasowicze. Castmasu słucham już dobrych kilka lat i kiedy zaproponowałaś, żeby w tej edycji wysłać nagranie zamiast listu, to pomysł ten przypadł mi od razu do gustu.

Z moich własnych prezentów z Secret Santa, ten, który wspominam najgorzej, to oprawione w ramkę zdjęcie morskich kamieni zrobione przez kolegę, który w tamtym czasie uważał się za wybitnego fotografa. Może gdyby faktycznie stał się kiedyś sławny, to ta fotografia byłaby warta fortunę. Na razie się na to nie zanosi, a przynajmniej nie z dziedziny fotografii. Najlepszym prezentem jaki dostałam była personalizowana zakładka do książki z moim imieniem oraz wizerunkiem wyder. To jedno z moich ulubionych zwierząt i koleżanka, która mnie wylosowała dobrze o tym wiedziała. Zakładkę mam do dziś i jest śliczna. Dziękuję Ci Justynko za możliwość podzielenia się z Wami informacjami na temat portugalskich świąt i tradycji.

Życzę Wam, aby te święta były po prostu dla Was dobre. Trzymajcie się cieplutko. Feliz Natal. To była Ania, a teraz 07 Zgłoś się wysyła do nas maila pt. Pustka po braciach mniejszych. Witam cię Justynko bardzo serdecznie oraz wszystkich słuchaczy. Może ktoś też przeżywa stratę swojego futerkowego przyjaciela i zrozumie jak okropnie boli puste miejsce pod stołem, na kanapie czy w legowisku. Miałam przez ponad 25 lat zwierzęta. Dwa koty i psa. Jestem już dorosłą osobą i wybór ich by zagościły w moim życiu był bardzo świadomy i zaplanowany. Najstarszy kot, czarny z białymi łapkami, Pikuś, miłość do ludzi przeogromna, domagał się noszenia na rękach, spał tylko na poduszce przy głowie.