19 i 20 grudnia

Ale się zakochałam i wyszło jak wyszło. Ale jak się trafi bida, to miejsca w domu jest dużo. Dobrze, że mąż nie słucha Castmasów. Kończąc, bardzo się cieszę na te święta i już rozumiem, czemu dla tylu ludzi jest to taki magiczny czas w roku. Dlatego życzę wszystkim słuchaczom, Tobie, najlepsza podcasterko w Polsce... O Jezu, dziękuję bardzo. Krzysiowi tradycji wesołych i ciepłych świąt. Krzysiu też bardzo dziękuję. A tym, którzy w tym roku przeżywają gorszy czas, trzymajcie się i uwierzcie, że naprawdę będzie lepiej. Bardzo za was trzymam kciuki. P.S. To jak opowiadasz o tradycji i zafiksowaniu na punkcie światełek i pierścionków wzruszyło mnie do łez, a tamto nagranie z ucieszoną, malutką, gugającą tradycją miód na skruszone serce.

Pierwszy z pełnoletnością. Z ogromną potrzebą bliskości. Być może uruchomioną po tych wszystkich latach nienawidzenia się. Co najważniejsze, z kontynuacją terapii, która pozwoliła mi zbudować fundamenty życia w zgodzie ze sobą. Jeju. Jakie to były dobre tygodnie, te w pierwszej połowie roku. Gdyby nie one, kilka miesięcy później by mnie je nie było. Oczy nieco mi się szklą, zerkam, czy nikt w metrze tego nie zauważył? Uff, wygląda na to, że nie. Wakacje 2017. Człowiek, któremu zaufałam zbyt szybko. Seks, którego ja nie uprawiałam, a który był uprawiany ze mną. Gwałtem nazwałam go do tej pory tylko kilka razy.