Sprawa 82: Kay Mortensen

Co więcej, miała nawet zarekomendować możliwość zwolnienia warunkowego po odbyciu części kary. Częścią ugody było pełne i szczere przyznanie się do winy oraz złożenie zeznań przeciwko Bondowi podczas jego procesu. Napad na Kay'a Mortensena nie był wcześniej dokładnie zaplanowany. Reddick powiedział, że po raz pierwszy usłyszał o pomyśle Bonda, gdy ten zadzwonił do niego w dniu zbrodni. Udał się do jego domu, a potem wszystko nabrało tempa. Wersja Rettiga różniła się jednak od tej, którą przedstawił Bond. Podczas gdy Bond twierdził, że to jego przyjaciel zabił Keja, Rettig mówił odwrotnie. Po tym jak skrępowali Kejowi nogi w łazience, Bond miał zejść do kuchni i wrócić z nożem rzeźnickim. Rettig przez cały czas trzymał pistolet.

Reddick powiedział, że był wtedy w restauracji, w której pracował, gdy zadzwonił do niego Bond i poprosił, żeby do niego wpadł. Kiedy prokurator zapytał, co wydarzyło się dalej, Reddick zawahał się, po czym odparł. Wiem, to było częścią umowy i wszyscy tego oczekują, ale czułbym się lepiej, gdybym na tym zaprzestał. Prokurator próbował zadawać kolejne pytania, ale Rettig odmówił dalszych odpowiedzi, cicho informując sąd, że odmawia składania zeznań. Prokuratura i rodzina Kay'a Mortensena byli głęboko rozczarowani tą odmową, zwłaszcza że zeznania Rettiga były warunkiem jego ugody. Obrona Bonda twierdziła, że cała zbrodnia była pomysłem Rettiga. Bond miał niechętnie zgodzić się na napad, ale tylko pod warunkiem, że Kay'a nie będzie w domu.