Sprawa 82: Kay Mortensen

Zajęło im nieco ponad godzinę, by podjąć decyzję. Zgodnie zagłosowali za postawieniem parze zarzutów morderstwa Kay'a Mortensena. Tydzień później, w czwartek wieczorem 5 sierpnia, Roger i Pamela Mortensen dowiedzieli się o postawionych im zarzutach, gdy do ich domu przyjechała policja. Zostali aresztowani i oskarżeni o morderstwo oraz utrudnianie wymiaru sprawiedliwości. Trafili do więzienia hrabstwa Utah, gdzie mieli przebywać do czasu rozpoczęcia procesu. Rachel Bingham coraz bardziej niepokoiły doniesienia, które oglądała w wiadomościach. Choć Rachel mieszkała w Vernal w stanie Utah, około trzy godziny jazdy samochodem od domu Kaya Mortensena, historia zamordowanego profesora wciąż była głośnym tematem lokalnych wiadomości.

Rachel, mająca trochę ponad 20 lat, miesiącami skrywała straszny sekret. Teraz widziała konsekwencje swojego milczenia. Rachel wyszła za mąż mając zaledwie 18 lat. Jej mąż, Martin Bond, początkowo wybrał karierę wojskową, lecz po zwolnieniu ze służby zapisał się na Uniwersytet Stanowej Utah. Młoda para doczekała się syna, jednak ich małżeństwo się rozpadło. Na początku 2010 roku Rachel Bingham i Martin Bond byli już po rozwodzie, choć pozostali w przyjaznych relacjach. W marcu 2010 roku, niedługo po sfinalizowaniu rozwodu, 23-letni Bond zwierzył się swojej byłej żonie.

Martin Bond znał ofiarę morderstwa, Kaya Mortensena, jako że jego ojciec był jednym z długoletnich przyjaciół Kaya. Oboje mężczyźni trenowali razem w ramach programu reagowania kryzysowego, dzięki czemu nawiązali bliską przyjaźń. Jako dziecko Bond bywał w domu Kay'a w Payson. Opowiedział Rachel, że 5 miesięcy wcześniej, w poniedziałek 16 listopada 2009 roku, on i jego przyjaciel z dzieciństwa, Benjamin Rettig, pojechali do domu Kay'a w Payson. Mieli ze sobą opaski zaciskowe i lateksowe rękawiczki, ponieważ planowali ukraść kolekcję broni Kay'a. Martin Bond potrzebował pieniędzy, a ponieważ znał Mortensena, wiedział, że starszy mężczyzna posiadał cenną kolekcję broni palnej.

Odsunął szklane drzwi od wanny i kazał mu klęknąć. Spiął mu nogi opaskami, by uniemożliwić mu kopanie w obronie. Jak powiedział Rachel, kiedy pilnował Kaya, Benjamin Rettig wziął z kuchni nóż rzeźnicki i poderżnął mu gardło. Następnie wbił nóż głęboko w tył szyi Kaya, po czym upuścił go do wanny. Zaraz po morderstwie rozległ się dzwonek. Benjamin Rettig schował się za schodami, trzymając pistolet, a Martin Bond otworzył. Przed wejściem stali Roger i Pamela Mortensenowie, trzymając w rękach placek z orzechami pekan. Gdy Bond wpuścił ich do środka, Rettig wyszedł z ukrycia, wycelował w nich z broni i zaprowadził ich do salonu.

Para została wzięta jako zakładnicy i związana opaskami, tak jak wcześniej Kay. Przez około 45 minut Roger i Pamela siedzieli w przerażeniu, pilnowani przez Retiga. W tym czasie Bond opróżnił bunkier z 25 sztuk broni i amunicji, ładując wszystko do swojego niebieskiego hatchbacka zaparkowanego na podjeździe. Martin Bond nie wyjaśnił Rachel, dlaczego on i Rettig zdecydowali się oszczędzić życie małżeństwa Mortensenów. Powiedział jednak, że wymyślili historię, którą Roger i Pamela mieli przekazać policji, czyli że Zbrodnie opowiadało trzech czarnoskórych mężczyzn. Jeśli by się jej nie trzymali, Bond i Rettig zagrozili, że zabiją ich i ich rodziny.

Bond powiedział Rachel, że razem z Rettigiem zakopali broń Kay'a gdzieś na pustyni w pobliżu Vernal, gdzie mieszkali, ale teraz chciał ją przenieść. Bał się, że Rettig może pójść na policję i przyznać się do winy, więc chciał pozbyć się dowodów. Poprosił więc o pomoc Rachel. Niechętnie, ale się zgodziła. Wynajęła ciężarówkę U-Haul rankiem w środę 31 marca 2010 roku, nieco ponad cztery miesiące po morderstwie. Następnie pojechała na pustynię z Bondem i ich małym synem. Bond odnalazł broń Kay'a i załadował ją do ciężarówki, po czym pojechali do pobliskiego parku. Park był rozległy, z zalesionymi terenami, ścieżkami i wysokim na około 30 metrów urwiskiem skalnym.

Rachel pilnowała syna i rozpaliła ognisko, podczas gdy Bond znalazł ustronne miejsce, gdzie ponownie zakopał broń. Wybrał odludny, zalesiony zakątek. Rachel zrobiła też tego dnia kilka zdjęć urwiska oraz Bonda stojącego obok ciężarówki U-Haul. Przez wiele miesięcy Rachel Bingham milczała. Widziała w wiadomościach, że syn i synowa Kay'a byli podejrzewani o zbrodnię, choć nie było mowy o ich aresztowaniu. Starała się odsunąć od siebie to, co usłyszała od Bonda, ale pod koniec 2010 roku nie mogła już dłużej tego ukrywać. Zwierzyła się przyjaciółce, która z kolei powiedziała jej, że Roger i Pamela Mortensen zostali już oskarżeni o morderstwo.

Rachel sprawdziła wiadomości i potwierdziła, że to prawda. Przerażona myślą, że dwoje niewinnych ludzi mogłoby spędzić resztę życia w więzieniu za zbrodnię popełnioną przez jej byłego męża, postanowiła powiedzieć prawdę. Casefile wróci za chwilę. Dziękujemy za wspieranie nas poprzez wysłuchanie sponsorów tego odcinka. Dziękujemy za wysłuchanie reklam. Wspierając naszych sponsorów wspieracie Casefile w produkcji nowych odcinków. W niedzielę 5 grudnia 2010 roku, cztery miesiące po osadzeniu Rogera i Pameli Mortensenów w więzieniu, Rachel Bingham zadzwoniła na policję.

Podczas nagrywanego przesłuchania, na które stawiła się osobiście, opowiedziała detektywom wszystko, co powiedział jej Martin Bond. Płakała, tłumacząc, że perspektywa skazania Mortensenów zmusiła ją do ujawnienia prawdy. Historia Rachel pokrywała się z wieloma szczegółami z zeznań Mortensenów, które nie były upublicznione, potwierdzając ich wersję. Martin Bond i Benjamin Rettig wyglądali niemal dokładnie tak, jak opisało małżeństwo. Byli biali, w wieku około 20 do 25 lat, z krótkimi ciemnymi włosami i zarostem. Obaj mieli przeciętny wzrost i ważyli około 75 kilogramów. Rachel powiedziała też, że Bond nie zakopał całej broni.

Część z niej widziała później w jego domu. Śledczy uzyskali nakaz przeszukania domu Marcina Bonda. Bond zaprzeczył, jakoby miał coś wspólnego ze zbrodnią, ale nie mógł powstrzymać policji przed wykonaniem nakazu. W jego domu i pobliskiej szopie detektywi znaleźli od pięciu do siedmiu sztuk broni, które odpowiadały tym skradzionym z domu Kaya Mortensena. Większość z nich miała usunięte numery seryjne z wyjątkiem jednego karabinu. Po sprawdzeniu numeru potwierdzono, że należał on do Kaya Mortensena. Skonfrontowany z dowodami, Martin Bond zmienił wersję wydarzeń. Przyznał, że brał udział w napadzie i powtórzył detektywom to, co wcześniej wyznał Rachel. Następnie zaprowadził ich do miejsca, w którym zakopał resztę broni.

Był to zalesiony teren około 3 metrów od parkingu w dużym parku, o którym mówiła Rachel. Policja odzyskała kolejne egzemplarze z tej kryjówki. Bond stanowczo twierdził, że to nie on zabił Kaya. Powiedział, że stał nad nim z pistoletem, gdy Benjamin Rettig wielokrotnie podcinał mu gardło i dźgnął go nożem. Wyglądało na to, że Kay celowo zaprowadził swoich napastników do bunkra, ponieważ właśnie tam przechowywał najmniej wartościową broń. Nie wspomniał o droższych egzemplarzach, które trzymał w sejfie na piętrze. Bond i Rettig najwyraźniej mu uwierzyli i nie szukali innych łupów w domu. Podczas przeszukania domu Benjamina Rettiga, policja znalazła prawo jazdy Rogera Mortensena. Małżeństwo wcześniej powiedziało śledczym, że napastnicy zabrali dokument Rogera, by mieć jego adres.

Dwa dni po zgłoszeniu się Rachel na policję, detektywi aresztowali obu mężczyzn pod zarzutem zabójstwa, włamania z bronią w ręku oraz trzech przypadków uprowadzenia. Obaj zostali osadzeni w więzieniu hrabstwa Yuka. Więzienie w Utah było tym samym miejscem, w którym Roger i Pamela Mortensen spędzili ostatnie cztery miesiące, oczekując na proces. Gdy adwokat Rogera poinformował go o nowym rozwoju w sprawie, mężczyzna rozpłakał się. Dzień po aresztowaniu Bonda i Rettiga prokuratura złożyła wniosek o wycofanie wszystkich zarzutów wobec Rogera i Pameli. Para pojawiła się w sądzie uśmiechnięta i szczęśliwa, gdy oficjalnie unieważniono akt oskarżenia.

Sąd nakazał mu również wypłatę odszkodowania w wysokości 10,5 tysiąca dolarów. W krótkim oświadczeniu w sądzie Rettig kilkakrotnie przeprosił za swoją rolę w zabójstwie Kay Mortensena. Proces Marcina Bonda rozpoczął się dopiero dwa lata później, w styczniu 2013 roku. Jego była żona, Rachel Bingham, była głównym świadkiem oskarżenia. Zeznając na sali, płakała. Drugim kluczowym świadkiem miał być Benjamin Rettig, który został przyprowadzony na salę rozpraw w białym więziennym kombinezonie. Rettig otwarcie odpowiadał na pytania o swoje dzieciństwo i przyjaźń z Martinem Bondem. Następnie zapytano go o wydarzenia z poniedziałku 16 listopada 2009 roku.