Sprawa 21: Julian Buchwald & Carolynne Watson

Nasze odcinki poruszają poważne i często trudne tematy. Jeśli w jakimkolwiek momencie poczujesz, że potrzebujesz wsparcia, skontaktuj się z Lokalnym Centrum Kryzysowym. Sugerowane numery telefonów do poufnego wsparcia oraz szczegółową listę ostrzeżeń dotyczących treści znajdziesz w opisie tego odcinka i na naszej stronie internetowej. 4 marca 2008 roku Julian Buchwald zabrał swoją dziewczynę Carolynne Watson na romantyczny piknik przy wodospadzie, znajdującym się na odosobnionej posesji w Budgery na australijskiej prowincji w stanie Victoria. Jednak dzień szybko zamienił się w koszmar, gdy Julian i Carolyn zostali porwani przez zamaskowanego napastnika.

Ale sami Buchwaldowie nic o tym nie wiedzieli. List i zawarte w nim groźby były dla nich kompletną zagadką. Nigdy nie mieli z nikim problemów. Kiedy jednak policja przesłuchała rodziców Carolyn, okazało się, że około 10 dni wcześniej otrzymali podobny list z pogróżkami. Treść brzmiała mniej więcej tak – pilnujcie swojego nosa i trzymajcie się z daleka, bo inaczej zamienię wasze życie w piekło i zniszczę was i waszą rodzinę. List zawierał także stwierdzenie, że chrześcijanie są ich wrogami. Ojciec Carolyn znalazł go pewnego ranka na ganku i zgłosił sprawę lokalnej policji. Jednak nic w tej sprawie nie zrobiono. Uznał to wtedy za głupi żart.

Policja obawiała się, że porywacze spełnią swoje groźby i dokonają na nich rytualne ofiary. Po 48 godzinach intensywnych poszukiwań wciąż nie było żadnego śladu po Julianie i Carolyn. Wiadomość o ich zaginięciu szybko rozeszła się po lokalnej społeczności, a pastor ich kościoła organizował nieustanne czuwania modlitewne w intencji ich bezpiecznego powrotu. Śledczy przesłuchali pastora, licząc, że może dostarczyć cennych informacji na temat sekty. Jednak to, co im powiedział, zupełnie ich zaskoczyło. Spodziewali się, że to on jako pierwszy uwierzy w wersję o satanistycznym kulcie. Ale tak się nie stało. Co więcej, nie wierzył nawet, że doszło do porwania. Jego zdaniem Julian i Carolyn po prostu razem uciekli.

Poszukiwania nie przynosiły żadnych rezultatów. Szanse na odnalezienie ich żywych malały z każdą godziną. W pewnym momencie priorytetem stało się poszukiwanie ich szczątków, a nie ich samych. Surowy, dziki teren był wyjątkowo nieprzyjazny. W ciągu dnia panowały skrajnie wysokie temperatury, a noce były lodowate. Wszędzie roiło się od jadowitych węży i pająków. Takie warunki same w sobie byłyby wyzwaniem, a Julian i Carolyn nie mieli jedzenia, zapasów ani odpowiedniego ubioru, co czyniło ich sytuację jeszcze bardziej dramatyczną. Odległa lokalizacja oznaczała brak świadków, więc nie było żadnych informacji od lokalnej ludności, które mogłyby pomóc w śledztwie.