Brew #59: Siri ma Gemini. Upadek modelu Open-Soruce. UCP - Rewolucja w e-commerce od Google

Popisał, że firma musi zwolnić 3 z 4 osób w zespole inżynierskim ze względu na kończący się runway. Tu dodajmy, że Tailwind CSS to jest taki framework, za pomocą którego jesteśmy w stanie budować, nazwijmy to ostylowanie, czyli wizualną część naszych aplikacji webowych. To nie jest framework typu React, czy on się nie koncentruje na samej logice, on się bardziej koncentruje na lejaucie, na ostalowaniu, na wyglądzie. Dokładnie tak. Dzięki za dodanie tego. No i dobrze. Co trzeba powiedzieć? Tailwind jest darmowy, open-source'owy. Monetyzacja i praca nad Tailwindem opierała się na wsparciu dla produktów komercyjnych i wsparciu klientów.

To się nazywało ładnie Tailwind Plus. I komponenty Tailwind UI. Tak, dokładnie. Tam była jeszcze ta usługa Tailwind UI. I co się okazało? Ruch na dokumentacji spadł 40% rok do roku. A przychody spadły o 80%, pomimo że widać, że Tailwind rosnął i był na metrykach coraz częściej wykorzystywany. Mamy taki nowy bootstrap, jest rzeczywiście bardzo popularny. Dokładnie tak. I teraz, co się okazało? Ruch cały praktycznie przejęła sztuczna inteligencja, można by powiedzieć.

Bardzo podobnie do Stack Overflow. Cała firma dostała rykoszetem, ponieważ to wsparcie i gotowe rozwiązanie dają teraz narzędzia oparte o sztuczną inteligencję. Czyli można powiedzieć, że LLM wchłonęły Tailwind'a, wykorzystują go na potęgę i całkowicie obcięły tlen od firmy, która go utrzymała. No, oni musieli trzech programistów chyba zwolnić. Trzech z czterech, dokładnie rzecz biorąc. Także no, czterech programistów zatrudnionych na stałe w firmie, wiemy takich, wiesz, skupionych całkowicie na rozwoju danego narzędzia. To nie jest mało, umówmy się, przy narzędziu takim darmowym, open-source'owym, gdzie jeszcze całe community dotychczas też nad tym pracowało.

A programiści zamiast pracować z naszą dokumentacją, z nami, zaczynają pracować tylko i wyłącznie ze sztuczną inteligencją, czy sztuczna inteligencja sama sobie zaczyna z tego korzystać i sama sobie to rozbudowywać. A gotowe UI-kity, tak jak powiedział ten Tailwind UI, Też traci przewagę, bo okazuje się, że modele sztucznej inteligencji są w stanie nam zbudować dowolne rozwiązania same bardzo szybko i zmienić, dostosować jeszcze szybciej niż zamówienie np. do takiej firmy. Innymi słowy, zaczyna się chwiać chyba model open-source'owy i czeka to tutaj nas dosyć ciekawa zmiana. Jak ty to widzisz? Kwestia komercjalizacji, to jest częściej chwiana. Powiedziałbym, że nie model open-source'owy, tylko kwestia właśnie, ten filar komercjalizacji open-source'a.

Tak, przepraszam, życie z Open Source w pewnym sensie się kończy. Powiedziałeś jedną ważną rzecz, której nie powiedział Adam, to nie było w tej jego oryginalnej narracji, bo on powiedział, on się skupił na tym lejku sprzedażowym, czyli na przykład to, że ludzie nie wiedzą, że jest coś takiego jak Tailwind UI i że ono rozwiąże jakieś ich problemy, bo nie wchodzą na stronę. Taka była jego narracja. A to potencjalnie dla jakiejś firmy, która w to wchodzi, z tego korzysta, jest jakaś tam, powiedzmy, była jakaś dogodność, no bo nie musieli tego budować sami. Ale właśnie to, co ty dopowiedziałeś, jest kluczowe, czyli że na chwilę obecną to może zostać zbudowane przez samego LLM-a. Czyli powiesz LLM-owi, to zbuduj mi kontrolki oparte na tym, sformatuj mi je tak, jak na tym screenie z figmy ma to wyglądać, no i on to faktycznie zrobi.

To o tym tam nie było w tej narracji. I zastanawiam się właśnie, co jest większym problemem. Czy większym problemem jest to, że w ogóle nie jest zasadne już biznesowo tworzenie czegoś takiego jak Tailwind UI, czy że właśnie stracili kanał marketingowy pokazywania, że ten Tailwind UI istnieje. Wiadomo, jedno drugie napędza trochę, ale uważam się, że tutaj to, o czym powiedziałeś, jest ważniejsze. Na chwilę obecną to niby możemy powiedzieć, że ta historia skończyła się dobrze, dlatego że generalnie Tailwind jest bardzo popularny. 95 milionów miesięcznych ściągnięć, itd., itd. Więc odezwały się firmy, które z tego korzystają. Google, Iverson, Lovable, Supabase, Gumroad. To są duzi gracze i generalnie ten sponsoring się znalazł, czyli dotacja w formie jakiegoś tam sponsoringu.

Oni byli już w stanie tam chyba, nie wiem, czy zatrudnić ich z powrotem, czy w każdym razie zbudować jakiś ten, rozszerzyć ten runway. Natomiast to jest taki incydent. Więcej takich tailwindów będzie, ale oni być może nie będą tak medialni, nie będą tak popularni. Cały ten problem trochę wpisuje w to, o czym w ogóle pewnie będziemy też gadać dużo w tym roku, czyli niektórzy wieszczą śmierć Sasa, bo tailwind CSS, biblioteki komponentów, to jest znacznie mniejszego niż np. CRM. A niektórzy twierdzą, że w ogóle rynku dla CRM-ów nie będzie, bo wszyscy sobie będą budować sami. Więc tego typu platformy też potencjalnie będą miały jakiś tam problem. Czy będą miały, czy nie, to już opinie się różnią. Ja tutaj jeszcze chciałem dodać jedną rzecz i też możesz się do tego odnieść, proszę.

Czym to jest konkretnie? To jest otwarty standard opisujący role i przepływy. Mamy platformy, czyli tak naprawdę agentów, mamy merchanty, mamy dostawcy poświadczeń i płatności. Merchant publikuje sobie profil UCP. Agent z platformy negocjuje, co jest wspierane, i prowadzi pełnostanową sesję zamówienia, check-outu i dostarczania tego produktu. I to wszystko da się zrobić programowo, w zależności od tego, jak bardzo głęboko chcemy się zintegrować. A jeżeli nie ma pełnej integracji, to mamy też taki parametr Require Escalation i możemy zwrócić się z powrotem do klienta lub do UI sklepu.

Co powoduje, że wydaje mi się, że wiesz, przesuwamy ten ciężar zakupu i kontroli, jak to się monetyzuje, tak naprawdę do firm, które posiadają agentów. I one stają się firmami, które całkowicie w przyszłości mają kontrolować tych agentów. No i walka przenosi się z UI takiego, wiesz, sklepu typu Allegro do protokołu tak naprawdę, bo agenci będą decydowali za nas, który produkt zgodnie z naszymi oczekiwaniami spełnia najlepiej nasze oczekiwania. Co o tym myślisz? To jest temat pewnie na jakąś przynajmniej godzinę rozmowy albo i dobre dwie. Ja jeszcze nie przebrnąłem przez to wszystko. Kiedy czytałem o tym, to zastanawiałem się, dobra, gdzie Google buduje sobie mołta?

Pliki, dziesięć maksymalnie za każdym razem i tak dalej, i tak dalej. W tym momencie zaczynasz po prostu mu mówić, no tutaj mam na przykład moje wyniki, nie wiem, sprzedażowe, tu mam jakieś plany, tu mam swoją strategię, tu mam cokolwiek, a potem to już on w ogóle już wie, gdzie co masz. Tak naprawdę tylko i wyłącznie podajesz mu prompta, podajesz mu to, czego oczekujesz. A druga rzecz to jest wizualizacja, czyli wizualizacja, gdzie jesteś w stanie zobaczyć faktycznie, co on robi, jaki jest plan. Widzisz to w formie znacznie bardziej przystępnej, niż kiedy on po prostu tam kodował i odpalał jakieś kolejne kroki. To jest budowanie bardzo fajnego UI, jeżeli ktoś pracował tak jak ja wspomniałem. Natomiast ryzyko duże, i to jest ciekawy temat, to jest to, że strasznie, z tego co widziałem, żarł te tokeny.

To słuchaj, no to wprowadź nas. MCP Apps generalnie to jest rozwinięcie MCP, czyli tego znanego i ulubionego protokołu Model Context Protocol. To jest protokół, który został wypuszczony przez Anthropica, ale Anthropic na tyle dobrze go sprzedał community, że zostało to bardzo szybko podchwycone. I to jest protokół do integracji agentów. Czyli właśnie w ten sposób jesteśmy w stanie obudować naszą aplikację, nasz system, naszą platformę w sposób, który jest przyjazny do korzystania przez agenta LLM-owego. Więc MCP Apps jest rozszerzeniem tego protokołu. Jest rozszerzeniem w pewnym bardzo konkretnym kierunku. W jakim? Otóż umożliwia on dodawanie, tworzenie widgetów UI-owych.

Interfejs użytkownika, czyli jakieś dashboardy, formularze, widoki, a nawet jakieś wizualizacje workflow'ów w ramach czata. Zostało to, czyli wychodzimy już poza tą interakcję taką ściśle tekstową, nie opieramy się na tych wizualizacjach, które tworzą customowe, czyli per case by case twórcy tych czatów. Tylko mamy otwarty protokół, w ramach którego jesteśmy w stanie publikować na przykład właśnie elementy UI-owe związane z naszą platformą, do której taki czat mógłby się dopiąć, z której mógłby korzystać. I to zostało wypuszczone 26 stycznia jako po prostu rozszerzenie do MCP.

Ja powiem szczerze, że akurat w VS Code bardzo nie korzystam, więc jeszcze nie widziałem, jak dobrze to działa, ale tak ogólnie to ja się strasznie cieszę, bo to jest krok w bardzo fajnym kierunku. Jest protokół, który zaraz zwiększa to UX, zwiększa to... Nasze możliwości pracy z narzędziami, ja zaraz do tego się chcę odnieść właśnie. Przyznam się, że nie patrzyłem dokładnie jak ta część protokołu jest sformułowana, czyli jak generyczne jest to podejście, jak elastyczne i jak ograniczające, czy jakie są ograniczenia, co tam się da zrobić, a czego się zrobić nie da. Generalnie rzecz biorąc, dane narzędzie wystawia zasób UI, host nam go renderuje w odizolowanym iframe'ie i nasze narzędzie UI rozmawia sobie z hostem przez odpowiedni protokół.

Co to oznacza? Czyli, że nasz np. cloud desktop może wywoływać kolejne narzędzia, może trzymać stan w tych narzędziach także, może aktualizować kontekst modelu na podstawie interakcji użytkownika z tym narzędziem. To jest bardzo ciekawe. Czyli to, co powiedziałeś, dashboardy, to model widzi nasze interakcje z tym dashboardem i to też jest ciekawy kierunek. Czyli widzi nasze decyzje, które podejmujemy na podstawie UI, które widzimy. Ciekawe, czy widzi? Czy to jest coś, co zwraca sam protokół? Czy to jest to, w jaki sposób po prostu może skarbować? Nie, wydaje mi się, że wiesz, na tyle, na ile ja to zrozumiałem, to że agent to widzi poprzez to, co jest wyrenderowane i tak, jak my dokonujemy interakcji.

Przynajmniej ja to tak zrozumiałem. Ciekawe. Trochę niebezpieczne też. Słuchaj, i tu dotykasz ciekawej rzeczy, bo ja sobie pomyślałem, że faktycznie mamy tutaj to, o czym kiedyś wspomnieliśmy, czyli taki agentic UI, czyli zaczynamy mieć standard nowego interfejsu użytkownika, gdzie platformy budują pluginy wraz z zaufanym dostarczycielem, Do zaufanego agenta, tak? Czyli mamy taki standard jakby zaufania. I teraz ciekawe pytanie, które się rodzi, to jest to, że widzisz Sebastian, wydaje mi się, że przestajemy... Anthropic to wykonuje... Ja bardzo podziwiam Anthropica, więc moja rada, bądź w życiu jak Anthropic.

No i mamy dla dostarczycieli mamy bardzo łatwą integrację, czyli ograniczamy różne integracje, mamy jedną konkretną, zbuduj raz, działa na wielu dużej ilości użytkowników na raz. Co można by powiedzieć, że dosyć ciekawie. Myślę, że tak jak powiedziałeś, jest to świeżynka. Patrzmy na to, jak to będzie się rozwijało. Dobry kierunek, tak. Zobaczmy, na ile rzeczywiście ludzie, no firmy będą budować tak naprawdę te swoje UI extensions w tym. Ale wydaje się, że jednak user experience będzie tutaj kluczowe i to się będzie zaczynało pojawiać.