Najdłuższe demo technologiczne: TRON

Dzień dobry, witamy wszystkich bardzo serdecznie w bliżej nieokreślonym podcaście popkulturowym. Jak zawsze z nami jest Przemek. Jestem, cześć. Ja jestem Janek, dzisiaj niestety chory, porządnie chory, więc miałem czas, żeby sobie obejrzeć. Niestety to mi przeszkodziło w innych planach, ale to jest mniej ważne. Dzisiaj będziemy rozmawiać o filmie Tron z 1982 roku, wyreżyserowanego przez Stevena Lisbergera. Ale zanim tego przejdziemy zapytam się Przemka, co tam u niego słychać, bo ja już syplenię. No spoko, sepleń jak musisz dzisiaj. Co, no powoli do przodu. Jakoś leci. Z rzeczy ciekawych popkulturowych to skończył się Peacemaker zeszły piątek.

Ale jeżeli myślimy o filmie, to on jest beznadziejny. W sensie z całym szacunkiem do reżysera, którym jest Steven Lisberger. który jakby wpadł sam na to wszystko, to jest jego autorski film reżyserski, to nie jest na podstawie żadnej gry, to nie jest na podstawie żadnego komiksu, żadnej książki, to jest jego własna wizja. Zajebiste, widzę tutaj bardzo dużo dobrego i pomysłów, no ale kurwa, mógłby chociaż trochę pomyśleć o tym skrypcie, jak to się nazywało po polsku, Boże, scenariuszu. Bo to jest takie flaki z olejem nudy ten film, że trudno mi traktować to jakby faktycznie taki pełnoprawdy film.