Ziarno na żyznej ziemi

Inne zaś padło na grunt skalisty, gdzie nie miało wiele ziemi i szybko wzeszło, gdyż gleba nie była głęboka. A gdy słońce wzeszło, zostało spieczone, a że nie miało korzenia, uschło. Inne znów padło między ciernie, a ciernie wyrosły i zadusiły je i owocu nie wydało. A inne padło na ziemię dobrą, wzeszło, wyrosło i wydało owoc trzydziestokrotny i sześćdziesięciokrotny i stokrotny. I mówił, kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha. A gdy był na osobności, pytali go ci, którzy z nim byli razem z dwunastoma o te podobieństwa. I odpowiedział im, powierzono wam tajemnice Królestwa Bożego, tym zaś, którzy są na zewnątrz, wszystko podaje się w podobieństwach, aby patrząc widzieli, nie ajużeli, i słuchając słyszeli, a nie rozumieli, żeby się czasem nie nawrócili i nie dostąpili odpuszczenia.

No i Pan Jezus powiedział im, że im zostały dane tajemnice Królestwa Bożego. Więc jak mamy to zrozumieć? Otóż odpowiedź tkwi w fragmencie od 14 do 20 wersetu. Za chwilę Pan Jezus wyjaśni im dokładnie znaczenie podobieństwa, które usłyszeli, wraz z tłumem, ale wyjaśni tylko im, nie tłumowi. I to są te tajemnice Królestwa Bożego, które im powierzono, bo będzie im i uczniom stopniowo odsłaniał istotę Ewangelii, będzie mówił więcej, wyjaśniał każde podobieństwo, którego oni nie zrozumieją, będzie wyjaśniał im na osobności, będzie powoli odkrywał to, co się będzie z nim działo, jaka będzie jego przyszłość, że zostanie wydany w ręce Żydów i potem w ręce Rzymian, że zostanie zabity.

Jak słuchasz Słowa Bożego? Ta przypowieść dotyczy tego, jak słuchasz Słowa Bożego, bo tylko słuchanie z gotowością zastosowania w życiu według nauki Jezusa będzie prowadziło do przemiany życia i będzie dawało możliwość wzięcia udziału w wielkim dziele odnowy upadłej ludzkości, którą Pan Jezus przyszedł zainicjować. I dlatego w wersetach od 17 do 20 Pan Jezus dokładnie wyjaśnia swoim uczniom i to nie tylko apostołom, ale też temu szerszemu gronu znaczenie tej przypowieści. Siewca, no to wiadomo, ten, który rozsiewa Słowo Boże i uczniowie mogli łatwo utożsamiać tego siewcę z Jezusem, bo widzieli go codziennie nauczającego.

Ziarno zasiane międzyciernie symbolizuje ludzi, którzy przyjął naukę Jezusa i co więcej, oni ją zrozumieją, ale nie potraktują na tyle poważnie, by zmienić priorytety w swoim życiu w oparciu o tę naukę. A to, co naturalnie domaga się uwagi, przyćmi, przytłumi to Słowo Boże. Bo co naturalnie w naszym życiu domaga się uwagi? Przede wszystkim troska o byt. A jak już zatroszczymy się o byt, to potem troska o to, żeby ten był lepszy. A jak już lepszy, to żeby się wzbogacili. Więc te rzeczy mogą stłumić ziarno Słowa Bożego w naszym życiu. I w końcu ziarno zasiane na żyzną glebę symbolizuje ludzi, którzy przyjmują naukę Jezusa szczerym sercem i stosują się do niej, stosują ją w swoim życiu.

I właśnie o nich tutaj najbardziej chodzi. W środkowym akapicie dowiedzieliśmy się o tym, że oni mieli niebywały przywilej, że dostąpili zaszczytu poznania tajemnic bożych i zastanawialiśmy się dlaczego właśnie, w jakim celu i teraz właśnie przyszedł czas na odpowiedź dlaczego to oni mieli ten przywilej. Więc Pan Jezus poświęcił im więcej czasu, wyjaśnił przypowieści po to, by oni potem poszli do tych Żydów Którzy byli bardziej obojętni, a po zmartwychwstaniu także i do pogan i żeby głosili to, co Jezus im powiedział. W Ewangelii Mateusza w 10 rozdziale, w 27 wersecie czytamy o tym, jak Pan Jezus instruuje uczniów do próbnej wyprawy misyjnej i mówi między innymi takie rzeczy.

I to nas przygotowuje do tego, żebyśmy my innych też tajemniczali. Nasze uprzywilejowanie jest uprzywilejowaniem z celem. Z celem, żeby przekazywać to innym. Mamy dostęp do tajemnic Królestwa Bożego, ale po to, żeby te tajemnice Królestwa Bożego innym objawiać. I kiedy będziemy to robili, to będziemy naszym życiem przynosili plon. 30-krotny, 60-krotny i daj Boże nawet 100-krotny. A więc jesteśmy uprzywilejowani, ale to znaczy, że powinniśmy słuchać uważnie i wiemy, czego mamy słuchać. Mamy słuchać Słowa Bożego i to jest znane, to wiemy, więc ta przypowieść też jest dla nas zachętą, żebyśmy uważnie słuchali Słowa Bożego, ale też warto dodać, że

To są najważniejsze słowa, jakie padły na tej planecie. Nauka Boża, nauka Jezusa to są słowa, które mają wieczne znaczenie. Warto ich słuchać uważnie, ale też warto się zastanowić. Czy nie ma w naszym życiu jakiegoś małego takiego zagonka cierni, który ma tendencję do rozrastania się? Bo jesteśmy wezwani do tego, żeby przynosić owoc. Owoc trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny. Niech tak będzie w naszym życiu. Więc słuchajmy Sława Bożego uważnie i nie dopuśćmy do tego, żeby jakieś ciernie je zagłuszały. Amen.