Ziarno na żyznej ziemi

Jest jego refleksją, pewną oceną, w jakim miejscu wielu z tych ludzi jest i pewnym wyzwaniem dla nich, bo to swoje kazanie kończy wezwaniem. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha. Bo Jezus mówi ważne rzeczy, bardzo ważne. W Ewangelii Jana w VI rozdziale, w 68 wersecie Piotr Apostoł przyznał, powiedział, panie, do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. Jezus ma słowa życia wiecznego. On głosi słowa życia wiecznego. On mówi o tym, jak nawiązać więź z Bogiem. On mówi o tym, w jaki sposób można doświadczyć przebaczenia. Więc i będzie mówił też jeszcze więcej o tych wszystkich rzeczach.

Więc powstaje pytanie, o kogo tu chodzi? Więc w Marka 3, 13 wersecie Pan Jezus wezwał większą grupę na górę I z tej grupy wybrał dwunastu apostołów. Jest więc bardzo możliwe, że ci ludzie, ta większa grupa bardziej zainteresowanych ludzi dalej chodziła, albo przynajmniej część z tej grupy dalej wraz z apostołami chodziła za Jezusem i słuchała Go. I oni wraz z apostołami przyszli dlatego, że mieli do Niego pytanie. Jakie oni mieli pytanie? Nie rozumieli. Chcieli zadać pytanie o znaczenie tego podobieństwa o glebach i innych przypowieści, bo nie rozumieli. W ogóle chcieli też się dowiedzieć dlaczego przemawia do ludzi używając podobieństw, a nie mówi do nich wprost.

Więc będzie im odsłaniał stopniowo istotę Ewangelii, którą Paweł, apostoł, w liście do Kolosan w I rozdziale 26 w wersecie nazwał tajemnicą zakrytą od wieków, od pokoleń, a teraz objawioną świętym Jego. A więc uczniowie Są uprzywilejowanej pozycji, są ci wtajemniczeni. Bóg ich postanowił wtajemniczyć. Dlaczego? O tym powiemy za chwilę, bo dalej Pan Jezus mówi o pozostałych, więc musimy najpierw ustalić kim są ci pozostali. Dosyć oczywiste wygląda to, że ci pozostali to jest ten tłum, to jest reszta tych słuchaczy, I to są ci Żydzi, którzy gromadzili się wokół Jezusa, ale nie byli na tyle dociekliwi, żeby dołączyć do tej grupy, która miała bliższy dostęp do Jezusa i mogła zadawać pytania.

Nie wiemy, jak na było. Natomiast na pewno ci, którzy byli apostołami i ci, którzy byli wokół nich skupieni, to byli ci, którzy właśnie mieli te serca bardziej otwarte. I im Pan Jezus pozwoli poświęcić więcej uwagi. W wersecie 13 czytamy, Pan Jezus zapytał uczniów, czy nie rozumieją tej przypowieści. Jeżeli tak, to jak zrozumieją inne przypowieści? Z tego wynika, że prawdopodobnie przypowieść o czterech glebach jest Wstępem do wszystkich innych przypowieści, taką pierwszą, takim prologiem do wszystkich przypowieści. Wprowadzałem do wszystkich przypowieści dlatego, że jej głównym tematem jest słuchanie.

Jak słuchasz Słowa Bożego? Ta przypowieść dotyczy tego, jak słuchasz Słowa Bożego, bo tylko słuchanie z gotowością zastosowania w życiu według nauki Jezusa będzie prowadziło do przemiany życia i będzie dawało możliwość wzięcia udziału w wielkim dziele odnowy upadłej ludzkości, którą Pan Jezus przyszedł zainicjować. I dlatego w wersetach od 17 do 20 Pan Jezus dokładnie wyjaśnia swoim uczniom i to nie tylko apostołom, ale też temu szerszemu gronu znaczenie tej przypowieści. Siewca, no to wiadomo, ten, który rozsiewa Słowo Boże i uczniowie mogli łatwo utożsamiać tego siewcę z Jezusem, bo widzieli go codziennie nauczającego.